Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 18/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to specify defendant's address in legal document.

Numero d'incarto V CZ 18/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a complaint for failure to comply with the law. The appellant argued that the lower court erred by rejecting the document due to a formal defect, claiming the complaint met all formal requirements. The court held that while the statute requires only the location of residence or seat, the lack of a specific address prevents proper service and thus constitutes a formal defect under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 2 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.: Although the statute mandates only the location of residence or seat, the absence of a specific address in the first procedural document constitutes a formal defect preventing the document from acquiring a proper course of proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
formal defect civil procedure code service of process specific address procedural dismissal legal document proper course

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 126 § 2 k.p.c.
takie nie wynika z treści art. 126 § 2 k.p.c., w którym mowa jest wyłącznie
Art. 130 k.p.c.
Art. 131 k.p.c.
doręczenia w rozumieniu przepisów art. 131 i nast.
Art. 394 § 1 and § 3 k.p.c.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 1 i § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 126 § 2 k.p.c
takie nie wynika z treści art. 126 § 2 k.p.c., w którym mowa jest wyłącznie
art. 39814 k.p.c
w zw. z art. 39814 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 1152/99, OSNC 2000/7-8/149

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 18/06

POSTANOWIENIE

Dnia 26 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi W. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 27 października 2005 r., w sprawie z powództwa W. S.

przeciwko Skarbowi Państwa Państwowemu Inspektoratowi Nadzoru

Budowlanego w C.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2006 r.,

zażalenia W. S. na postanowienie

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 9 stycznia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 9 stycznia 2006 r. odrzucił

skargę W. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tegoż Sądu z dnia 27

października 2005 r. w sprawie II Ca …/05, z powodu nieuzupełnienia braku

formalnego polegającego na wskazaniu siedziby przeciwnika skargi.

Postanowienie

to

zaskarżył

zażaleniem

pełnomocnik

wnioskodawcy,

wnosząc o jego uchylenie, zarzucając że skarga spełnia wszystkie wymagania

formalne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

przedmiotowej

sprawie

Sąd

Okręgowy

wezwał

skarżącego

do

„sprecyzowania nazwy strony pozwanej oraz podanie jej adresu" (karta 5).

Skarżący w odpowiedzi wskazał, że „stroną pozwaną był Skarb Państwa

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. i ta osoba prawna jest stroną

przeciwną" w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia (karta 7).

Istota

zagadnienia

w

niniejszej

sprawie

sprowadza

się

do

tego,

czy zasadnym jest wymaganie wskazania adresu strony w pierwszym piśmie

procesowym. Jakkolwiek, wbrew uzasadnieniu Sądu Okręgowego, wymaganie

takie nie wynika z treści art. 126 § 2 k.p.c., w którym mowa jest wyłącznie

o oznaczeniu miejsca zamieszkania lub siedziby stron, pod którymi to pojęciami

rozumie się miejscowość, należy stwierdzić, że wskazanie dokładnego adresu stron

toczącego się postępowania należy uznać za brak formalny w rozumieniu

130 k.p.c. Pismu pozbawionemu wskazania adresów stron nie można nadać

właściwego biegu, ze względu na brak możliwości dokonania prawidłowego

doręczenia w rozumieniu przepisów art. 131 i nast. k.p.c. Konkludując, należy

stwierdzić, że nieuzupełnienie w przewidzianym terminie braku formalnego

uniemożliwiającego nadanie pismu biegu skutkuje zwrotem, a w przypadku

środków prawnych, jego odrzuceniem.

Wprawdzie stroną w przedmiotowej sprawie jest Skarb Państwa, to jednakże

w kwestii jego dokładnego oznaczenia należy podzielić i odpowiednio zastosować

rozumowanie Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 14 lutego

2000 r.,

II

że obowiązek

CKN

1152/99,

OSNC

2000/7-8/149,

w

którym

stwierdzono,

wskazania w pierwszym piśmie procesowym w danej sprawie,

miejsca zamieszkania lub siedziby strony (art. 126 § 2 k.p.c.), w odniesieniu do

przedsiębiorców wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych

przepisów, oznacza powinność wskazania adresu podanego w rejestrze (art. 133

§ 2a k.p.c.).

Reasumując należy stwierdzić, że mimo częściowo błędnego uzasadnienia,

postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi wnioskodawcy było

prawidłowe.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 1 i § 3 k.p.c.

w zw. z art. 39814 k.p.c.).

jz