Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to property dispute value below 50,000 zloty threshold.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the plaintiff's claim. The appellate court correctly determined that the disputed property value, as stated by the plaintiff in the initial complaint, was 45,130.32 zloty, which falls below the 50,000 zloty threshold required for a cassation appeal. The Supreme Court affirmed that the value of the subject matter of the cassation cannot exceed the value of the dispute as defined by the plaintiff, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal in a property rights dispute is inadmissible if the value of the subject matter of the cassation is lower than 50,000 zloty, as this value cannot exceed the value of the dispute as declared by the plaintiff.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 14/06
POSTANOWIENIE
Dnia 19 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa Gminy Miasta T.
przeciwko Rejonowemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji S.A.
o nakazanie wydania,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 19 kwietnia 2006 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie
Sądu Apelacyjnego
z dnia 3 listopada 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
W sprawie z powództwa Gminy Miasta T. przeciwko Rejonowemu
Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Spółce Akcyjnej, Sąd Apelacyjny
postanowieniem z dnia 3 listopada 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną strony
pozwanej od swojego wyroku z dnia 20 maja 2005 r.
W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał między innymi, że zgodnie z art.
398 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa
majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt
tysięcy złotych. Powódka zaś w pozwie oznaczyła wartość przedmiotu sporu na
kwotę 45.130,32 zł. Kwota ta musi zostać uznana za wartość przedmiotu
zaskarżenia, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie może
przekraczać wartości przedmiotu sporu ani wartości przedmiotu zaskarżenia
w postępowaniu apelacyjnym. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd
Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie strona pozwana podniosła, że już
w odpowiedzi na pozew wskazywała na znaczną wartość spornej nieruchomości,
a w piśmie procesowym z dnia 20 października 2005 r. szczegółowo uzasadniła
wartość przedmiotu zaskarżenia znacznie przekraczającą ustawowy wymóg z art.
3982 § 1 k.p.c. W piśmie tym pozwany określił wartość przedmiotu zaskarżenia
zgodnie z regułami wskazanymi w art. 23 k.p.c. i art. 7 ustawy o kosztach
sądowych
w sprawach
cywilnych. W
konsekwencji,
zdaniem
skarżącego
postanowienie Sądu Apelacyjnego jest błędne i jako naruszające art. 3982 § 1 k.p.c.
winno ulec uchyleniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 368 § 2 k.p.c. wartość przedmiotu zaskarżenia może być
oznaczona na kwotę wyższą od wartości przedmiotu sporu wskazanej w pozwie
jedynie wtedy, gdy powód rozszerzył powództwo lub sąd orzekł ponad żądanie. Na
podstawie art. 39821 k.p.c. przepis ten ma zastosowanie w postępowaniu
kasacyjnym. Zgodnie z art. 25 § 1 i 2 k.p.c. wartość przedmiotu sporu oznaczona
przez powoda, może zostać sprowadzona jedynie przed wdaniem się w spór.
Niedopuszczalne jest sprawdzanie wartości przedmiotu sporu w postępowaniu
kasacyjnym.
Z powyższego wynika, że w tej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia nie
może być wyższa od kwoty 45.130,32 zł, stanowiącej wartość przedmiotu sporu.
Z art. 3982 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach
o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż
50.000 złotych. Zatem Sąd Apelacyjny trafnie i zgodnie z art. 398 6 § 2 k.p.c.
odrzucił skargę.
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.