Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 131/07 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against dismissal for inadmissibility due to improper court designation.

Numero d'incarto V CZ 131/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland allowed the appellant's appeal against a lower court's decision dismissing the case as inadmissible. The lower court rejected the appeal because it was filed with the wrong court, which had issued the contested ruling as a second-instance court. The Supreme Court held that the procedural error in designating the court did not justify dismissing the appeal under the relevant civil procedure code articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 369 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: An appeal dismissed for being filed with the wrong court is admissible if the error in designation does not substantiate the rejection under the specific provisions of the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure code improper court designation inadmissible appeal appeal against dismissal second instance court procedural error supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 369 § 1 k.p.c.
do sądu właściwego, gdyż z brzmienia art. 369 § 1 k.p.c. wynika, iż zażalenie wnosi się
Art. 370 k.p.c.
zażalenie odwołał się do treści art. 370 k.p.c., co nakazuje przyjąć, że takie zażalenie
Art. 394 § 3 k.p.c.
uzasadnia jego odrzucenia na podstawie art. 3941 § 3, 370 i 373 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
art. 369 § 1 k.p.c
do sądu właściwego, gdyż z brzmienia art. 369 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
zażalenie odwołał się do treści art. 370 k.p.c., co nakazuje przyjąć, że takie zażalenie

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 131/07

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi M. G.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt III Ca (…)

w sprawie z wniosku M. G.

przy uczestnictwie W. G.

o podział majątku dorobkowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,

zażalenia M. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 sierpnia 2007 r.,

sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007 r. odrzucił zażalenie

wnioskodawczyni M. G. na postanowienie z dnia 4 lipca 2007 r. stwierdzając, że zostało

ono wadliwie skierowane do Sądu Okręgowego w K., który postanowienie z dnia 4 lipca

2007 r. wydał jako Sąd drugiej instancji.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 370 i 397 § 2

k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że zażalenie zostało wniesione

do sądu właściwego, gdyż z brzmienia art. 369 § 1 k.p.c. wynika, iż zażalenie wnosi się

do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Treść zaskarżonego postanowienia

jest związana z dokonaną przez Sąd Okręgowy oceną skutków wadliwego oznaczenia

sądu właściwego do jego rozpoznania. Sąd Okręgowy stwierdził, że kodeks

postępowania cywilnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia sądu

odwoławczego w drodze środka kierowanego do tego sądu. Odrzucając z tego powodu

zażalenie odwołał się do treści art. 370 k.p.c., co nakazuje przyjąć, że takie zażalenie

uznał za niedopuszczalne. Stanowisko to zostało zasadnie zakwestionowane w

rozpoznawanym obecnie zażaleniu.

W zażaleniu zasadnie zarzucono, że wadliwe oznaczenie sądu, do którego

skierowano zażalenie, podlegające faktycznie rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy nie

uzasadnia jego odrzucenia na podstawie art. 3941 § 3, 370 i 373 k.p.c.

Z tego względu zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 394 1 § 3 i

39815 § 1 k.p.c.