Supreme Court vacates appeal dismissal due to lack of summons for court fee waiver request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court vacated the appellate court's dismissal of the defendant's appeal, which had been rejected for non-payment of court fees. The defendant argued that the deadline for payment was unknown without a personal summons, as the fee amount depended on the outcome of the fee waiver request. The court held that since the waiver request was pending, the obligation to pay was suspended, and the appellate court erred by rejecting the appeal without first summoning the party to pay the fees.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 1302 § 3 k.p.c.; art. 10 u.k.s.c.: When a party requests a waiver of court fees in an appeal, the obligation to pay the fees is suspended until the waiver is decided, requiring a personal summons to pay rather than automatic dismissal for non-payment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 113/06
POSTANOWIENIE
Dnia 25 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa K. A. i R. T.-A.
przeciwko R. A.
o zwolnienie od egzekucji,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 stycznia 2007 r.,
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 9 sierpnia 2006 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej pozwanej zamieszczony został wniosek o zwolnienie
od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił ten wniosek,
a następnie – postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2006 r. – odrzucił skargę kasacyjną
jako nieopłaconą (art. 1302 § 3 k.p.c.).
W zażaleniu pozwana wniosła o uchylenie postanowienia odrzucającego jej
środek odwoławczy, zarzucając naruszenie art. 130 2 § 3 k.p.c. Skarżąca
podkreśliła, że nieznana pozostaje data powstania obowiązku uiszczenia opłaty
kasacyjnej; datę tę powinien określić Sąd Apelacyjny w osobowym wezwaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie – z uwagi na datę orzeczenia Sądu drugiej
instancji (31 marca 2006 r.) – mają bezspornie zastosowanie przepisy dotyczące
kosztów sądowych, obowiązujące od 2 marca 2006 r. (zob. art. 149 ust. 1 ustawy
z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz. U. Nr 167,
poz. 1398 ze zm., dalej „u.k.s.c.”), a w szczególności art. 130 2 § 3 k.p.c. Przepis ten
obliguje
profesjonalnego
pełnomocnika
do
opłacenia
wnoszonego
środka
odwoławczego bez osobowego wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. Inna
sytuacja procesowa kształtuje się jednak wówczas, gdy w środku odwoławczym
zamieszczony został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Przed
rozstrzygnięciem tego wniosku nie wiadomo bowiem, jaką opłatę i w jakiej
wysokości skarżący będzie musiał uiścić, a tym samym przewidziany w art. 10
u.k.s.c. obowiązek ulega „odroczeniu”.
Oddalenie wniosku pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych oznaczało
jedynie to, iż będzie ona musiała uiścić pełną opłatę stosunkową od skargi
kasacyjnej. Nie oznaczało natomiast powstania obowiązku zapłaty w określonym
terminie, jako że nie ma szczególnych przepisów określających z góry termin
uiszczenia opłaty kasacyjnej w omawianej sytuacji (art. 10 u.k.s.c. odnosi się do
sytuacji właściwej przy wnoszeniu pisma). Na zasadach ogólnych strona skarżąca
powinna być wtedy wezwana do uiszczenia opłaty kasacyjnej (art. 130 § 1 k.p.c.).
Wykładnia taka została ugruntowana w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob.
orzeczenia z dnia 4 października 2006 r., I CZ 81/06, z dnia 13 października 2006
r., III CZP 75/06, z dnia 28 listopada 2006 r., III CZP 98/06 oraz z dnia 7 grudnia
2006 r., III CZP 110/06 – jeszcze nie publ.).
Z przedstawionych przyczyn odrzucenie skargi kasacyjnej pozwanej
niepoprzedzone wezwaniem przewodniczącego (art. 130 § 7 k.p.c.), było
nieuzasadnione, dlatego należało uchylić zaskarżona postanowienie (art. 398 16
k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jc