Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CSK 456/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as legal issue is premature due to recent statutory amendment clarifying the matter.

Numero d'incarto V CSK 456/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the Public Procurement Office's cassation appeal against a lower court ruling. The appellant argued that the need to interpret whether withholding a deposit constitutes a procurement act was significant. However, the court noted that a recent amendment to the Public Procurement Law clarified this issue, making the legal question premature and lacking practical controversy.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 180 ust. 1 p.z.p.: The Supreme Court may not accept a cassation appeal if the legal issue is premature, even if it appears to raise interpretative doubts, provided the current law provides a clear answer and no conflicting case law exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal premature legal issue public procurement law statutory amendment interpretative doubt

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
Art. 46 ust. 4a p.z.p.
Jest to mianowicie potrzeba wykładni art. 46 ust.
Art. 180 ust. 1 p.z.p.
w związku z art. 180 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 456/09

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z odwołania „S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w P.

przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K.

o udzielenie zamówienia publicznego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w Warszawie

od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego

z dnia 16 lipca 2009 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna

została w niniejszej sprawie wniesiona przez Prezesa Urzędu Zamówień

Publicznych. Wskazuje ona tylko na jedną okoliczność, która ma uzasadniać

przyjęcie jej do rozpoznania. Jest to mianowicie potrzeba wykładni art. 46 ust. 4a

w związku z art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 ze zm.; dalej: p.z.p.). Chodzi

o ocenę tego, czy zatrzymanie wadium przez zamawiającego można uznać za

jego czynność w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, co ma

znaczenie dla oceny tego, jakie środki prawne przysługują wykonawcy, którego

wadium zatrzymano, tzn. czy te przewidziane w prawie zamówień publicznych, czy

tylko roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia według Kodeksu cywilnego.

Należy jednak zauważyć, że art. 180 p.z.p. zmienił się dnia 20 stycznia 2010 r.

w sposób istotny dla niniejszej sprawy. W dawnym brzmieniu, obowiązującym

jeszcze w chwili składania skargi kasacyjnej przez Prezesa UZP, przepis ten

zdawał się enumeratywnie wskazywać na czynności, w odniesieniu do których

możliwe

było

wniesienie

protestu

i

skorzystanie

z

środków

prawnych

przewidzianych w p.z.p. Mogło rzeczywiście stanowić pewną trudność uznanie, że

w katalogu tych czynności mieści się zatrzymanie wadium. Obecnie jednak art. 180

ust. 1 p.z.p. posługuje się dużo bardziej ogólną formułą: „odwołanie przysługuje

wyłącznie od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej

w postępowaniu o udzielenie zamówienia...”. Relatywnie łatwiej zatem obecnie

stwierdzić,

że

zatrzymanie

wadium

w

tym

sformułowaniu

się

mieści.

Problematyczna jest ocena wpływu zmiany stanu prawnego na rozstrzygnięcie

w niniejszej sprawie. Z jednej strony nie uległa dezaktualizacji potrzeba określenia,

czy zatrzymanie wadium jest czynnością zamawiającego podjętą w postępowaniu

o udzielenie zamówienia, a dokładnie o odpowiedź na takie pytanie wniesiono

w badanej skardze kasacyjnej. Z drugiej strony można jednak stwierdzić, że

odpowiedź jest w aktualnym stanie prawnym jasna. Wniesienie wadium stanowi

element postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, umożliwia ono branie

udziału w takim postępowaniu, stanowi zatem niewątpliwie instytucję właściwą dla

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Należy w konsekwencji

przyjąć, że wykonawcy przysługują środki prawne określone p.z.p. Choć zatem

sformułowane w skardze istotne zagadnienie prawnej może budzić pewne

wątpliwości interpretacyjne, to w uzasadnieniu skargi nie wykazano, że takie

wątpliwości w praktyce rzeczywiście budzi. Wywód przedstawiony w skardze

dowodzi jedynie, że wątpliwości ma skarżący, nie powołano jednak ani rozbieżnych

orzeczeń sądów w tej sprawie, ani nawet rozbieżnych postanowień Krajowej Izby

Odwoławczej. Sformułowane w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne jest zatem

przedwczesne.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została zatem

wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd

Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

md