Supreme Court dismisses cassation appeal as facts are not reviewable in second instance proceedings.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ordering the appellants to pay the respondent's costs. Although appellants claimed factual errors regarding fence height and forklift usage, the court noted that cassation proceedings are not a third instance and cannot re-evaluate facts or evidence. The court further rejected the legal argument concerning local land-use plans, ruling that existing businesses are not bound by new plans retroactively.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Cassation proceedings are not a third instance and cannot question factual findings or evidence assessment, while local land-use plans do not retroactively invalidate existing lawful activities.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 197/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J. J. i R. J. przeciwko A. C. o zaniechanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt V ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie wystąpili ze skargą kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podnieśli oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych.
Oczywista zasadność skargi ma wynikać z wadliwych ustaleń faktycznych i oceny dowodów, a w szczególności powodowie podnoszą, że Sąd II instancji przypisał im stanowisko, którego nie zajmowali: co do wysokości płotu, jaki ma zbudować pozwany oraz co do korzystania przez niego ze spalinowego wózka widłowego. Stwierdzić jednak trzeba, że postępowanie przed Sądem Najwyższym nie jest III instancją sądową, a w konsekwencji miejscem do kontynuowania postępowania dowodowego, dlatego ustawodawca a limine wyłączył dopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów.
Skoro nie może to być nawet podstawą skargi kasacyjnej i świadczyć o jej zasadności, to tym bardziej nie może przemawiać o jej oczywistej zasadności mającej powodować przyjęcie skargi do rozpoznania. Natomiast sformułowane w skardze istotne zagadnienie prawne dotyczy tego, w jakim zakresie, orzekając o immisjach, sąd jest związany treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia ta wątpliwości nie budzi, a na tle tej sprawy nie wymaga wyjaśnienia. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, a więc powszechnie obowiązującym źródłem prawa, a więc wiąże też sąd.
W tym przypadku nie ma to jednak znaczenia – plan uchwalono już w trakcie prowadzenia działalności przez dany podmiot i z jego treści wynika, że zakazy, na które powołują się powodowie (prowadzenia działalności kamieniarskiej), dotyczą wyłącznie nowych inwestycji w tym terenie, a nie już istniejących. Naruszeniem praw słusznie nabytych zresztą byłoby przyjęcie interpretacji sugerowanej przez skarżącego, zgodnie z którą wraz z wejściem w życie nowych planów zagospodarowania przestrzennego należałoby zlikwidować długo prowadzoną działalność, która byłaby z nimi sprzeczna.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. db