Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CSK 119/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto V CSK 119/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by multiple parties against a final property ownership ruling. The appellants failed to substantiate their claims under Article 3989 of the Civil Procedure Code, offering no distinct legal arguments or demonstrating obvious merit. Consequently, the court refused to accept the appeal for review and ordered the appellants to pay state costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if it lacks a distinct legal ground or fails to demonstrate obvious merit as required by the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal Civil Procedure Code obvious merit requirement legal ground substantiation property ownership dispute state costs allocation Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawili żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o wykładnię normy art.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawili żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o wykładnię normy art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 10 ust.
§ 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz na podstawie § 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawili żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o wykładnię normy art.
art. 407 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawili żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o wykładnię normy art. 407 § 1 k.p.c., sformułowane na s.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawili żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o wykładnię normy art.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 119/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta C.przy uczestnictwie R. Z., J. Z., Z. J., K. Z.-L. i H. K.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w C.z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt II Ns […], w sprawie z wniosku R. Z.z udziałem J. Z. i Z. J.o stwierdzenie nabycia własności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania: R. Z., J. Z., Z. J. i K. Z.-L.od postanowienia Sądu Okręgowego w C.‎z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt VI Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od każdego z uczestników postępowania R. Z., J. Z., Z. J. i K. Z.-L. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwoty po 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej uczestników postępowania nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawili żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o wykładnię normy art. 407 § 1 k.p.c., sformułowane na s. 2 skargi kasacyjnej, może być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu tego przepisu.Z kolei powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. 2013, poz. 490). awes