Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CO 156/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses designation request for divorce jurisdiction when no joint Polish residence exists.

Numero d'incarto V CO 156/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the lower court's request to designate a competent court for a divorce case. The plaintiff claimed the couple resided in Ireland, while the defendant had no Polish residence, leaving no clear jurisdictional basis under Polish law. The court ruled that the Supreme Court cannot second-guess the lower court's reasoning for invoking the designation procedure when statutory grounds for exclusive jurisdiction are absent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.: The Supreme Court designates a court only when jurisdiction cannot be established, but it does not review the lower court's motives for invoking this procedure if no exclusive jurisdictional basis exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
divorce jurisdiction joint residence requirement Supreme Court designation exclusive jurisdiction foreign residence principio del domicilio legale determinazione del foro competente divorzio internazionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 45 k.p.c.
zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, albowiem strony nie miały wspólnego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a obecnie mieszkają na stałe w Irlandii.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c.
Art. 41 k.p.c.
Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.W sprawie głównej (o rozwód) właściwość miejscową (wyłączną) należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c.
art. 45 k.p.c
zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, albowiem strony nie miały wspólnego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a obecnie mieszkają na stałe w Irlandii.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c.
art. 41 k.p.c
Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.W sprawie głównej (o rozwód) właściwość miejscową (wyłączną) należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c.
Generato dall'IA
III CO 436/22
Supreme Court denies designation of competent court due to lack of reasoning in lower court's order.
III CO 1082/23
Supreme Court dismisses divorce jurisdiction request as only the court receiving the complaint may designate jurisdiction.
III CO 562/25
Supreme Court dismisses divorce case jurisdiction designation due to flawed procedural order lacking separate judge signature.
III CO 1049/25
Supreme Court dismisses designation request as defendant's residence in Poland establishes jurisdiction under Art. 41 CPC.
III CO 945/22
Supreme Court dismisses divorce jurisdiction designation request as inadmissible due to lack of standing.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CO 156/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa S. B.‎przeciwko J. B.‎o rozwód,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2020 r.,‎wniosku Sądu Okręgowego w O. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o sygn. akt I C (…), odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

UZASADNIENIE

Pozwem z 6 lipca 2020 r. Powódka S. B. wytoczyła powództwo o rozwód przeciwko J. B., podając jako aktualne miejsce zamieszkania stron Irlandię. Ponadto Powódka podniosła, iż po zawarciu związku małżeńskiego strony zamieszkiwały wspólnie w N..Zarządzeniem z 25 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, albowiem strony nie miały wspólnego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a obecnie mieszkają na stałe w Irlandii.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.W sprawie głównej (o rozwód) właściwość miejscową (wyłączną) należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, iż powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.Sąd Okręgowy w O. nie uzasadnił, jakie w jego ocenie ustalenia uzasadniają zwrócenie się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo w niniejszej sprawie. Nie jest rolą Sądu Najwyższego podejmowanie się w oparciu o akta sprawy próby odtworzenia motywów przyjmowanych przez Sąd Okręgowy jako uzasadnienie decyzji o wystąpieniu na podstawie art. 45 k.p.c. z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.jw