Supreme Court dismisses cassation appeal against second-instance judgment due to lack of legal grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal against a final judgment from the Court of Appeal. The plaintiff argued for a retrial, but the Court found that the lower court's decision had already been properly challenged via an appeal. The Court ruled that a cassation appeal against a second-instance judgment is inadmissible when the plaintiff failed to file a cassation against that same judgment previously.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; A cassation appeal against a final judgment of the second instance is inadmissible if the party did not utilize the available cassation remedy against that specific judgment or if the Supreme Court previously refused to accept such a cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 96/11
POSTANOWIENIE
Dnia 19 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi T. P.-S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 grudnia 2009 r., w sprawie z powództwa T. P.-S.
przeciwko R. D., A. G. i R. L.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2012 r.,
odrzuca skargę i zasądza od T. P.-S. na rzecz R. D. kwotę
1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania
wywołanego wniesieniem skargi.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki
T. P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę.
Powyższy wyrok powódka zaskarżyła skargą kasacyjną, która nie została
przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia
2011 r.
Obecnie T.P.- S. zaskarżyła wyrok Apelacyjnego i poprzedzający go wyrok
Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich
niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje co do zasady tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji, a jedynie
w wyjątkowych wypadkach od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd
pierwszej instancji. Pojęcie „wyjątkowego wypadku” odnosi się zarówno do
przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia jak i powodów, dla których strona nie
skorzystała z możliwości jego zaskarżenia. Sytuacja taka jednak w stanie niniejszej
sprawy nie zachodzi, gdyż postanowienie Sądu Okręgowego zostało uprzednio
zaskarżone przez powódkę apelacją, którą Sąd Apelacyjny oddalił.
Przesłanką skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia sądu drugiej instancji jest niemożność jego zmiany lub uchylenia
(art. 4241 § 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona
nie wykorzystała możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia przysługującą jej
skargą kasacyjną jak i wówczas, gdy Sąd Najwyższy odmówił uprzednio przyjęcia
do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od tego orzeczenia (post. SN z dnia
25 lipca 2008 r., III CNP 33/08, nie publ.).
Z tych przyczyn wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art.
4248 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi
orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art.398 21 i art.
42412 k.p.c.
es