Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 94/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to prove impossibility of other legal remedies under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto V CNP 94/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by Z. S. and I. S. against a final judgment ordering payment to B. S. The appellants argued that a cassation appeal was inadmissible, but failed to demonstrate why other legal remedies were impossible. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirement to exhaust or prove the unavailability of alternative means to challenge the lower court's decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment must conclusively demonstrate that no other legal remedies exist or are possible to challenge the decision, requiring more than mere assertion of inadmissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for annulment exhaustion of remedies impossibility of remedies civil procedure code final judgment legal burden of proof supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 94/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi Z. S. i I. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

z dnia 31 lipca 2009 r., w sprawie z powództwa B. S.

przeciwko Z. S. i I. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwanych Z. S. i I. S. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 31 lipca 2009 r.

podlega odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę

o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na

zmianę

lub

uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu wykonalności orzeczenia.

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić

i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący

wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco

uzasadnić. Skarżący uzasadnił tylko istniejącą, jego zdaniem, niedopuszczalność

wniesienia w rozpoznawanej sprawie skargi kasacyjnej. Nie wykazał zaś,

że niedopuszczalne było skorzystanie z innych środków prawnych przy pomocy,

których zaskarżone orzeczenie mogłoby zostać wzruszone.

Zawarta w przedstawionej skardze argumentacja nie może być uznane

za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1

pkt 5 k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

jw