Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 86/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto V CNP 86/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to review the final regional court judgment on asset division. The appellant argued the lower court's legal reasoning violated fundamental legal principles, but failed to prove an exceptional circumstance preventing an appeal. The court ruled that without such an exception, the strict requirement of exhausting available remedies under Article 4241 § 2 of the Civil Procedure Code bars the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; The appeal for review of a final judgment is inadmissible unless the appellant exhausted all available remedies and an exceptional circumstance exists, such as a violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for review final judgment exceptional circumstances exhaustion of remedies fundamental principles civil procedure code asset division

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4241 § 2 k.p.c.
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której
art. 4248 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2
art. 4241 § 2 k.p.c
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 2 k.p.c
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 86/11

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie ze skargi J. C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego z dnia 30 czerwca 2008 r.,

w sprawie z wniosku J. V.

przy uczestnictwie J. C.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008 r. Sąd Rejonowy orzekł w sprawie

z wniosku J. C., z udziałem J. C., o podział majątku.

Uczestnik J. C. wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której

żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie

została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten

wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

jest

wykorzystanie

przez

stronę

przysługujących jej środków prawnych. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje

art. 4241 § 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej

środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia

dwóch

przesłanek:

istnienia

wyjątkowego

wypadku

oraz

występowania

niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia

podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw

człowieka i obywatela.

Skarżący nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy

wypadek, który uniemożliwił mu złożenie w terminie apelacji od postanowienia

Sądu Rejonowego z dnia 30 czerwca 2008 r.

Poza tym, analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje, że brak

jest podstaw do uznania, iż pogląd prawny leżący u podstaw zaskarżonego

postanowienia z dnia 30 czerwca 2008 r. narusza podstawowe zasady porządku

prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela.

Tym samym należy stwierdzić, iż nie zachodzi wyjątkowy wypadek, o którym mowa

w art. 4241 § 2 k.p.c.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2

k.p.c.).