Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 76/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against final property division ruling due to lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto V CNP 76/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the participant's appeal challenging a final ruling on the partial division of the estate. The appellant argued for a review of the lower court's decision but failed to demonstrate any exceptional circumstances preventing the use of other legal remedies. Consequently, the court applied the statutory requirement that appeals against final judgments are only permissible when specific, extraordinary obstacles exist.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal against a final judgment is admissible only in exceptional cases where legal non-compliance stems from a violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms, or when other legal remedies are unavailable or ineffective.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal against final judgment exceptional circumstances property division legal remedies exhaustion Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z
Art. 4248 § 2 k.p.c.
skarga podlega odrzuceniu (art. 4248 § 2 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
skarga podlega odrzuceniu (art. 4248 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CNP 85/06
Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to missed deadline without valid exception under Polish Civil Procedure Code.
III CNP 4/06
III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 76/09

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z wniosku A. C. przy uczestnictwie D. C.

o częściowy podział majątku dorobkowego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2010 r.,

na skutek skargi uczestnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt I Ns (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestnik zaskarżył w całości skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 29 listopada 2007 r. wydane

w sprawie o częściowy podział majątku dorobkowego.

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z

prawem

wynika

z

naruszenia

podstawowych

zasad

porządku

prawnego

lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od

prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd

pierwszej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych,

chyba

że

jest

możliwa

zmiana

lub

uchylenie

orzeczenia

w drodze

innych

przysługujących stronie środków prawnych. Pojęcie „wypadek wyjątkowy” odnosi się do

przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia oraz powodów, dla których strona nie

skorzystała z możliwości jego zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29

listopada 2006 r., II CNP 85/06, niepubl.). Do „wyjątkowych wypadków” można zaliczyć

ciężką chorobę strony uniemożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, stan

psychiczny strony uniemożliwiający podjęcie rozsądnej decyzji co do zaskarżenia

niekorzystnego rozstrzygnięcia sądu I instancji, katastrofę, klęskę żywiołową, błędne

poinformowanie przez pracownika sądu o sposobie i terminie zaskarżenia (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z 2 lutego 2006 r. III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz.

113). Skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniał „wyjątkowy wypadek”.

Jeżeli zmiana zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych była

lub jest możliwa albo jeśli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.,

skarga podlega odrzuceniu (art. 4248 § 2 k.p.c.).

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

skargę.