Supreme Court dismisses appeal for non-existence of judgment regarding interest claims not raised.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's complaint challenging the final judgment for failing to award interest on damages. The court found that the lower courts correctly refused to rule on interest because the plaintiff's attorney did not formally request it after clarifying the claim. Consequently, the court held the complaint was inadmissible as it sought to challenge a non-existent judicial decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; A complaint challenging a final judgment is inadmissible if it alleges non-existence of a judicial decision regarding a claim not raised by the parties, as such a decision does not exist.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 75/10
POSTANOWIENIE
Dnia 11 maja 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi M. Ł.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 16 października 2009 r., w sprawie z powództwa M. Ł.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "P." we W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej
na rzecz powoda kwotę 3.708 zł, oddalając powództwo w części pozostałej i
orzekając o kosztach postępowania sądowego.
W następstwie apelacji powoda, Sąd Okręgowy podwyższył zasądzone na
jego rzecz odszkodowanie do wysokości 9.250 zł, odrzucając apelację w części
dotyczącej uwzględnionego powództwa, oddalając apelację w pozostałym zakresie
oraz orzekając o kosztach procesu.
W skardze z art. 4241 k.p.c. powód zakwestionował wyrok Sądu
Okręgowego w części odrzucającej i oddalającej apelację. W konsekwencji wniósł
o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku, t.j. niezgodności z art. 359 § 1
k.c., art. 86 k.p.c. oraz art. 321 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawowym i praktycznie jedynym zarzutem skarżącego jest zarzut
nieorzeczenia w postępowaniu przed sądami powszechnymi o odsetkach od
zasądzonego odszkodowania. Istotnie, zarówno Sąd Rejonowy,
jaki Sąd
Okręgowy, nie zamieściły takiego orzeczenia, uznając że pełnomocnik powoda –
po sprecyzowaniu roszczenia – takiego żądania nie zgłosił, a sąd nie może orzekać
ponad żądania (art. 321 k.p.c.).
Stanowisko obu Sądów należy uznać za miarodajne dla dalszych uprawnień
powoda, ponieważ leży również w jego interesie, gdyż oznacza, że przedmiotem
prawomocnie zakończonej sprawy nie było roszczenie odsetkowe i wydane w niej
wyroki nie objęły tego roszczenia. Powód może zatem wystąpić o odsetki
w odrębnym procesie, a stronę pozwaną nie będzie chronić powaga rzeczy
osądzonej (art. 366 k.p.c.). Oznacza to jednocześnie, że skarga z art. 4241 k.p.c.
została wniesiona od orzeczenia nieistniejącego, przeto jest niedopuszczalna, gdyż
nie spełnia jakichkolwiek konstrukcyjnych przesłanek (art. 4241 § 1 k.p.c. i art. 4245
§ 1 k.p.c.). Podlega zatem odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Należy podkreślić, że skarżący żądał stwierdzenia niezgodności opisanej
części wyroku Sądu Okręgowego z przepisami art. 359 § 1 k.c., art. 86 k.p.c. i art.
321 k.p.c. Przepisy te odnoszą się wyłącznie do roszczenia odsetkowego i dlatego
tak ukształtowana procesowo skarga jest w całości niedopuszczalna.
Z bardzo niejasnych fragmentów skargi może wynikać, że ma ona szerszy
zakres, ale wówczas musiałaby spełniać wymagania określone m.in. w art. 424 5 § 1
pkt 2 i 3 k.p.c. Są to wymagania konstrukcyjne, niepodlegające uzupełnieniu.
Potwierdza to konkluzją, że rozpoznawana skarga podlega odrzuceniu w całości
(art. 4248 § 1 k.p.c.).