Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 65/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove specific damages and causal link.

Numero d'incarto V CNP 65/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the applicants' appeal challenging the lower court's decision to dissolve co-ownership of property. The applicants argued that the ruling caused financial loss and prevented land consolidation, but failed to specify the nature, amount, or timing of the alleged damages. The court dismissed the claim because the appeal did not meet the statutory requirement to detail the form, type, and extent of the harm caused by the contested judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to specify the form, type, and amount of the alleged damage, its calculation method, the time of its occurrence, and the causal link between the judgment and the damage.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for annulment final judgment causal link requirement specific damages proof co-ownership dissolution

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego spełnienie konstrukcyjnej przesłanki skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przewidzianej w art. 4245 pkt 4 k.p.c.
Art. 4248 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę, a na podstawie art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
odrzucił skargę, a na podstawie art. 520 § 3 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 108 § 1, art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1, art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
Art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c. orzekł o kosztach postępowania skargowego.
art. 622 k.p.c
art. 619 § 2 k.p.c
oraz art. 619 § 2 k.p.c., jak również art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 65/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi E. M. i J. M.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. ‎z dnia 18 grudnia 2013 r.‎w sprawie z wniosku S. S., Z. S., L. D. i J. S.‎przy uczestnictwie E. M., J. M., F. K., K. K. i Z. B.‎o zniesienie współwłasności nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2015 r., 1) odrzuca skargę;

2) zasądza od E. M. i J. M. na rzecz J. S. kwotę 600 zł (sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił apelacje wnioskodawców i uczestników postępowania od postanowienia Sądu pierwszej instancji dokonującego zniesienia współwłasności i częściowego działu spadku. Uczestnicy postępowania wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu drugiej instancji, jako naruszającego art. 623 w zw. z art. 622 k.p.c. oraz art. 619 § 2 k.p.c., jak również art. 214 w zw. z art. 211, art. 5 i art. 212 § 2 k.c. Wskazali, że wyniku wydania tego postanowienia ponieśli szkodę majątkową i gospodarczą. Szkoda majątkowa była następstwem rozliczenia udziałów niezgodnie z ich ceną rynkową, a naruszeniem interesu gospodarczego było uniemożliwienie im połączenia graniczącej działki nr 77 z ich własną działką, co uniemożliwiło zwiększenie areału upraw i dochodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego spełnienie konstrukcyjnej przesłanki skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przewidzianej w art. 4245 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia przez skarżącego wywodu prawnego, w który określi postać, rodzaj, wysokość, sposób wyliczenia i czas powstania szkody wyrządzonej przez wydanie orzeczenia objętego skargą jak również jej związek przyczynowy z wydaniem tego orzeczenia oraz przedstawi dowody lub ich surogaty zdolne uwiarygodnić powstanie szkody i jej związek przyczynowy z wydaniem zaskarżonego orzeczenia (porównaj między innymi postanowienia z dnia 23 września 2005 r.

III CNP 5/05, niepubl. i z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141). Rozpoznawana skarga nie spełnia tego wymagania bowiem nie określa postaci, rodzaju, wysokości ani sposobu wyliczenia szkody, jak również czasu jej powstania i związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę, a na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. orzekł o kosztach postępowania skargowego.