Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to lack of proven harm and factual errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging the final judgment that rejected their claim for protection of possession. The plaintiffs alleged a boundary dispute over a shared land strip but failed to prove they were actual possessors of the disputed area. The court rejected the claim because the plaintiffs did not demonstrate the required harm caused by the lower court's decision and because their arguments focused on factual findings and evidence evaluation, which are beyond the Supreme Court's jurisdiction.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment requires the plaintiff to substantiate the existence of harm caused by the contested decision; complaints based solely on factual findings or evidence assessment are inadmissible as they fall within the exclusive domain of ordinary courts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 60/11
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi E. K. i K. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego z dnia 26 października 2010 r.,
w sprawie z powództwa E. K. i K. K.
przeciwko M. S. i M. Ł.
o ochronę posiadania,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2012 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 października 2010 r. Sąd Okręgowy
oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 10 czerwca 2010 r.
oddalającego powództwo w sprawie o ochronę posiadania.
Wyrok Sądu Okręgowego powodowie zakwestionowali skargą o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W skardze zarzucili naruszenie
art. 478 k.p.c. przez błędną jego wykładnię. Sądy orzekające w sprawie ustaliły, że
między stronami – właścicielami graniczących ze sobą działek – istnieje spór co do
pasa gruntu. Sądy uznały, że roszczenie powodów nie zasługuje na uwzględnienie,
ponieważ nie wykazano, aby powodowie faktycznie byli posiadaczami spornego
pasa gruntu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
wymaga
uprawdopodobnienia
istnienia
szkody
wywołanej
kwestionowanym
orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art. 4241 § 1 k.p.c.),
a niespełnienie tego wymagania powoduje odrzucenie skargi (art. 424 8 § 1 k.p.c.).
Powodowie
zaskarżonym
nie
uprawdopodobnili
wyrokiem.
Skarżący
wskazali
wystąpienia
jako
szkody
szkodę
brak
wywołanej
możliwości
uprawiania spornego pasa gruntu i czerpania z tego tytułu pożytków. Skarżący
upatrują szkody w oddaleniu powództwa, a w takiej sytuacji nie może być mowy
o szkodzie.
Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być
zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru
postępowania
przed
Sądem
Najwyższym
oraz
z
funkcji
tego
Sądu
ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów
powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów
pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być
kontrolowana przez Sąd Najwyższy.
Zarzuty wskazane przez skarżących dotyczące naruszenia art. 478 k.p.c. są
w istocie związane z problematyką ustaleń faktycznych i korzystaniem przez Sąd
z określonych środków dowodowych. Wywody skarżących stanowią wyłącznie
polemikę z oceną materiału dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające
w sprawie.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów
jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4,
poz. 76; z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r.,
V CNP 55/06, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł o odrzuceniu skargi (art. 4248 § 1
k.p.c.).