Supreme Court dismisses appeal due to improper decision form under Civil Procedure Code Article 4241.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicants' appeal against a final judgment that overturned a first-instance ruling and rejected their claim for payment. The applicants argued the lower court erred in its substantive decision, but the Court found the primary defect lay in the procedural form of the judgment. Since the second-instance court issued a ruling instead of a formal decision as required by law, this procedural flaw invalidates the judgment's effect and precludes the appeal from being admissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim for damages based on a final judgment inconsistent with the law may be pursued without a prior finding of inconsistency if the judgment was rendered in an improper form, thereby rendering the appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 50/12
POSTANOWIENIE
Dnia 26 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi A. C. i L. C.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lutego 2012 r.
w sprawie z powództwa A. C. i L. C.
przeciwko Powiatowi T.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2013 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
A. C. i L. C. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocny wyrok Sądu Okręgowego z dnia 2 lutego 2012 r. uchylający wyrok
Sądu pierwszej instancji i odrzucający pozew, a także rozstrzygający o kosztach
procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.
o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która
zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c.,
można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu
drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie
stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku
prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania
z tytułu
szkody
wyrządzonej
przez
wydanie
prawomocnego
orzeczenia
niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia
niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie
skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
Sąd drugiej instancji uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i odrzucając
pozew, powinien orzec w formie postanowienia (zob. postanowienie SN z dnia
12 października 1999 r., III CKN 693/98, OSNC 2000, nr 4, poz. 73).
Nieprawidłowa postać orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie przez Sąd
Okręgowy nie konwaliduje tej wadliwości i nie powoduje dopuszczalności
wniesionej skargi.
W związku z tym orzeczono o odrzuceniu skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
db