Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to obvious lack of merit regarding guarantee obligations.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal challenging the legal inconsistency of a final judgment. The core dispute involved the plaintiff's guarantee obligations, the defendant's duty to pay for vehicle repairs, and the plaintiff's liability for damage to the defendant's vehicle. The court determined that the lower court did not obviously violate material law principles regarding these specific issues.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if it is obviously unfounded, meaning the lower court did not obviously violate material law principles.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 41/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi […] S. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w L.z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt VI Ga […]w sprawie z powództwa […] S. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.przeciwko Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej […] K. Spółce Jawnej w L.o zapłatę, oraz z powództwa Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej […] K. Spółki Jawnej w L.przeciwko […] S. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L.o ustalenie i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą powódki (pozwanej wzajemnej) […] S. […] sp. z o.o. z siedzibą w L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).Istnieją pewne analogie między tą skargą a skargą kasacyjną, obie skargi są bowiem instrumentem kontroli legalności orzeczeń, jednakże nie są tożsame.
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem. Natomiast skarga kasacyjna może wynikać tylko z zarzutu naruszenia prawa. Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie nie tylko naruszające prawo, ale takie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie. Wbrew zarzutom skarżącej nie można uznać, by Sąd drugiej instancji naruszył, i to w sposób oczywisty, rażący, przytoczone w skardze przepisy prawa materialnego.
Podniesione w skardze problemy sprowadzają się do oceny obowiązków gwarancyjnych skarżącej, obowiązku zapłaty przez pozwaną za naprawę pojazdu oraz podstawy odpowiedzialności skarżącej za szkodę w pojeździe należącym do pozwanej i w tym zakresie nie można dopatrzeć się rażącego naruszenia prawa przez Sąd Okręgowy. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie można uznać zasadności twierdzenia o rażącym, kwalifikowanym naruszeniu przytoczonych w skardze przepisów prawa materialnego.Wobec oczywistej bezzasadności skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4249 k.p.c. aw