Supreme Court dismisses appeal for legal error due to lack of proven actual damage and procedural delay.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiffs' appeal challenging a lower court's decision to correct a land registry entry. The plaintiffs failed to prove actual damage, which is required under civil procedure law for such appeals, and the defendant's response was filed late. Consequently, the appeal was dismissed, and the request for the defendant to bear the costs was also rejected due to the procedural violation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 417 § 1, 417 § 2 k.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c. An appeal for legal error requires proof of actual damage; without it, the appeal is inadmissible, and late responses preclude cost allocation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 34/09
POSTANOWIENIE
Dnia 19 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi K.M. i Z.M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 8 marca 2007 r., sygn. akt [...],
w sprawie z powództwa Gminy G.
przeciwko K.M. i Z.M.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2009 r.,
1.) odrzuca skargę;
2.) oddala
wniosek
Gminy
postępowania skargowego.
G. o
zasądzenie
kosztów
Uzasadnienie
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
aktualizuje się w sytuacji, w której niegodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c. – polega na oczywistej i rażącej obrazie
prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego
z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174 oraz z dnia
21 lutego 2007 r., I CNP 71/06, niepubl.).
Wyrok, którego skarga dotyczy, skorygował niezgodność między wpisem
w księdze wieczystej a stanem prawnym wynikającym z treści art. 3 ustawy
o własności lokali w oznaczeniu wielkości udziałów w częściach wspólnych
budynku i w prawie użytkowania wieczystego (por. orzeczenie Sądu Najwyższego
z dnia 14 marca 2002 r., IV CKN 896/00, OSNC 2003, nr 6, poz. 81). Wyrok ten
uporządkował stan prawny nieruchomości w interesie wszystkich współwłaścicieli,
zapobiegając
utrudnieniom,
które
mogłyby
wystąpić,
np.
przy
sprzedaży
nieruchomości.
Skarga nie zawiera uprawdopodobnienia powstania rzeczywistej szkody po
stronie skarżących w wyniku wydania kwestionowanego wyroku. Sprawa z art. 4241
k.p.c. ma charakter odszkodowawczy, powodujący konieczność wykazania,
że szkoda już wystąpiła i jaki ma rozmiar. Ogólnikowa wzmianka nie spełnia
wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (orzeczenia Sądu Najwyższego
z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl. oraz z dnia 16 czerwca 2009 r.,
I CNP 40/09, niepubl.). Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 424 8 § 1
k.p.c.).
Odpowiedź na skargę została złożona przez Gminę G. po upływie 14 dni od
doręczenia jej odpisu, dlatego nie było podstaw do uwzględnienia jej wniosku o
zasądzenie kosztów postępowania skargowego (art. 3987 § 1 k.p.c. w związku z
art. 42412 k.p.c. por. też orz. SN z 27 października 1998 r., III CNN 805/98, OSNC
1999, nr 4, poz. 79).