Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 179/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to lack of obvious legal error in civil company dissolution.

Numero d'incarto V CNP 179/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected Z. W.'s extraordinary appeal challenging the Regional Court's dissolution of a civil company. The appellant argued procedural violations regarding access to appeal, but the court emphasized that such appeals require a clear and obvious legal error. The decision was made because the appellant failed to meet the strict substantive requirements for proving a violation of law under the relevant procedural code. Consequently, the appeal was dismissed as it did not demonstrate the necessary legal flaw.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An extraordinary appeal for violation of law against a final judgment is dismissed if the appellant fails to demonstrate an obvious and glaring legal error, even if procedural access to appeal was improperly denied.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal violation of law obvious legal error civil company dissolution procedural access final judgment Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 479 § 1 k.p.c.
orzeczenia, powołując się na naruszenie art. 479 9 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art.
Art. 369 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 2 Konstytucji
479 9 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art. 2, 78 i 176
Art. 78 Konstytucji
Art. 176 Konstytucji
Art. 3531 k.c.
Konstytucji oraz art. 3531 i 867 § 1 i 2 k.c.
Art. 867 § 1 i 2 k.c.
Art. 4241 k.p.c.
jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art.
Art. 417 § 1 k.c.
w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
uregulowanej w art. 4241 § 2 k.p.c. Można się zgodzić z poglądem skarżącego, że został
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 179/07

POSTANOWIENIE

Dnia 8 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Z. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt V GNs (…)

w sprawie z wniosku W. R.

przy uczestnictwie Z. W.

o rozliczenie spółki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 kwietnia 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 marca 2005 r., Sąd Rejonowy w O. dokonał

rozliczenia spółki cywilnej „A.(...)”.

Uczestnik postępowania Z. W. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem tego

orzeczenia, powołując się na naruszenie art. 479 9 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art. 2, 78 i 176

Konstytucji oraz art. 3531 i 867 § 1 i 2 k.c.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest

nadzwyczajnym

środkiem

prawnym

umożliwiającym

dochodzenie

roszczenia

odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu

jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).

Oznacza to, że niezgodność z prawem w rozumieniu powyższych przepisów musi

polegać na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob.

orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., V CNP 68/05, niepubl. oraz z

dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11 poz. 174).

Skarga Z. W. dotyczy orzeczenia Sądu I instancji, a więc sytuacji wyjątkowej,

uregulowanej w art. 4241 § 2 k.p.c. Można się zgodzić z poglądem skarżącego, że został

on pozbawiony w sposób nieuzasadniony procesowo dostępu do instancji odwoławczej,

dlatego

był

uprawniony

pierwszoinstancyjnego.

do

Skarga

złożenia

skargi

od

ta

jednak

charakter

ma

prawomocnego

bardzo

orzeczenia

wyjątkowy

i

sformalizowany. Skarżący skoncentrował się na procesowym problemie pozbawienia go

„instancyjności”, nie dostosował się natomiast w sposób wystarczający do szczególnych

wymagań odnoszących się do sfery merytorycznej, przewidzianych w art. 424 1 § 2 k.p.c.

Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).