Supreme Court dismisses extraordinary appeal for failure to prove impossibility of prior cassation appeal.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by M. W. against a final judgment in a debt recovery case. The appellant argued the lower court's decision was unlawful but failed to demonstrate the impossibility of filing a cassation appeal or an opposing claim before it became final. The court ruled that the appellant did not meet the statutory requirement under Article 4245 § 1(5) of the Code of Civil Procedure to prove such impossibility, necessitating the dismissal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal to declare a final judgment unlawful is inadmissible if the appellant fails to prove the impossibility of filing a cassation appeal or an opposing claim prior to the judgment's finality.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 17/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie z powództwa A. U. przeciwko M. W. o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2019 r., 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od skarżącego na rzecz A. U. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem prawnym. Pozwala zakwestionować prawomocny wyrok rażąco i oczywiście sprzeczny z prawem, który wyrządził skarżącemu szkodę. Służy uzyskaniu prejudykatu niezbędnego do dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa w odrębnym postępowaniu (art. 4171 § 2 k.c.; por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14, oraz 16 czerwca 2015 r., IV CNP 72/14). Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna spełniać określone wymagania.
Niedopełnienie któregokolwiek z nich stanowi brak istotny, nienaprawialny w trybie usuwania braków formalnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2018 r., II CNP 57/17, i 13 lipca 2017 r., I CNP 3/17).Skarga pozwanego, wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 4 października 2018 r., nie spełnia wymagań art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżący ograniczył się do wskazania, że wyrok ten jest prawomocny i po jego wydaniu nie mógł on wnieść - bo nie było ku temu podstaw - skargi kasacyjnej ani skargi o wznowienie postępowania, jak też powództwa opozycyjnego.
Nie wykazał natomiast niemożności zaskarżenia kwestionowanego wyroku skargą nadzwyczajną wprowadzoną do obowiązującego prawa z mocą od 4 kwietnia 2018 r., chociaż skargę o stwierdzenie niezgodności tego wyroku z prawem wniósł już po dniu 3 kwietnia 2018 r. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 r., III CNP 19/18 i cytowane w nim orzeczenia). Wskazany brak stanowi podstawę odrzucenia skargi (zob. oprócz orzeczeń wyżej cytowanych, także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, i 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18).
Mając to na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę, a o kosztach postępowania wywołanego jej wniesieniem orzekł zgodnie z art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 2 pkt 3 i § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.). jw