Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 16/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of legal inconsistency with final judgment.

Numero d'incarto V CNP 16/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to admit the appeal for consideration, ruling it was obviously unfounded. The appellant argued the lower court erred in dismissing their claim for damages against the municipality, but the court noted the lower court rejected the claim on multiple grounds, including the municipality's lack of illegality due to insufficient time. Since the appellant's complaint only addressed one ground while ignoring the others, the court determined the appeal lacked merit without further analysis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal is obviously unfounded if the contested judgment is clearly inconsistent with fundamental legal principles or results from a glaring error of law that does not require deep legal analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded appeal legal inconsistency standard supreme court procedure dismissal without analysis civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 k.p.c.
Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Art. 4249 k.p.c.
Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi, która jest oczywiście bezzasadna.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39820 k.p.c.
391 § 1, art. 39820 i art.
Art. 42412 k.p.c.
39820 i art. 42412 k.p.c.aj
art. 4249 k.p.c
Zgodnie z art. 4249 k.p.c.
art. 4241 k.p.c
Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
art. 471 k.c
Jak wynika z uzasadnienia Sąd Okręgowy uznał także, że działanie (zaniechanie) pozwanej gminy nie było bezprawne w rozumieniu art. 471 k.c.
art. 209 k.c
Wobec tego, że skarżący jako podstawę skargi wskazał tylko sprzeczność z art. 209 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05
postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05, OSNP nr 21-22/2006, poz.
wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05
323, wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05, OSNP nr 23-24/2006, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 16/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi J. S.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Ca […]‎w sprawie z powództwa J. S.‎przeciwko Gminie S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2018 r., 1) odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, 2) zasądza od J. S. na rzecz Gminy S. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi, która jest oczywiście bezzasadna. Ocena, czy skarga jest oczywiście bezzasadna musi być powiązana z pojęciem niezgodności orzeczenia z prawem. Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. (por. postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05, OSNP nr 21-22/2006, poz. 323, wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05, OSNP nr 23-24/2006, poz. 351).Skarga wniesiona przez powoda jest oczywiście bezzasadna.

Skarżący dopatruje się niezgodności prawomocnego orzeczenia w przyjęciu przez Sąd Okręgowy w K., że powód nie był legitymowany do wniesienia powództwa, jako współwłaściciel nieruchomości, przeciwko gminie za szkodę wyrządzoną niedostarczeniem lokalu socjalnego. Tymczasem, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, był to tylko jeden z powodów oddalenia powództwa. Jak wynika z uzasadnienia Sąd Okręgowy uznał także, że działanie (zaniechanie) pozwanej gminy nie było bezprawne w rozumieniu art. 471 k.c. wobec zbyt krótkiego czasu, jaki upłynął od wezwania pozwanej do dostarczenia lokalu socjalnego do wniesienia pozwu.

Zdaniem Sądu Okręgowego ocena bezprawności po stronie gminy winna uwzględniać czas konieczny na znalezienie i przygotowanie dla osób uprawnionych odpowiedniego lokalu socjalnego. Wobec tego, że skarżący jako podstawę skargi wskazał tylko sprzeczność z art. 209 k.c. nie odnosząc się do pozostałych przyczyn oddalenia jego powództwa należy przyjąć, że skarga była oczywiście bezzasadna. Z podanych względów, na podstawie art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c.aj