Supreme Court quashes appeal judgment due to failure to notify substitute lawyer, violating procedural rights.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's judgment because the court failed to notify the plaintiffs' substitute lawyer of the appeal hearing date. The plaintiffs argued that their original lawyer was suspended and a new substitute had been appointed, but the appellate court proceeded with the hearing without serving the substitute. The court ruled that this failure deprived the plaintiffs of the opportunity to defend their rights, necessitating the annulment of the lower court's decision and remand of the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 133 § 3 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 4 d ust. 1 Prawo o adwokaturze: Failure to notify a substitute lawyer appointed after a lawyer's suspension constitutes a violation of procedural rules depriving the party of the opportunity to defend their rights.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CK 360/03
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2004 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Zbigniew Strus
SSA Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa R. C. i T. R.
przeciwko J. S.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2004 r.,
kasacji powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 13 listopada 2002 r.,
uchyla zaskarżony wyrok, znosząc postępowanie przed Sądem
Apelacyjnym i przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego
rozpoznania
oraz
rozstrzygnięcia
postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
o
kosztach
procesu w
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2002 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo
R. C. i T. R. skierowane przeciwko J.S., od którego powodowie domagali się
zapłaty 93.939,40 zł z odsetkami ustawowymi tytułem odszkodowania za utracone
zyski z prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W toku procesu przed
Sądem I instancji powodowie reprezentowani byli przez adw. L. J., którego
ustanowili swoim pełnomocnikiem.
Tenże pełnomocnik w imieniu powodów sporządził w dniu 17 lipca 2002 r.
apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Do niego skierowane zostało wezwanie do
uiszczenia wpisu od apelacji, doręczone 29 lipca 2002 r. Jego także zawiadamiał
o terminie rozprawy apelacyjnej Sąd II instancji, doręczając jednocześnie odpis
pisma procesowego pozwanego (przesyłka wróciła z adnotacją, że adresat się
wyprowadził i została potraktowana jako doręczona skutecznie). Na rozprawie
apelacyjnej w dniu 13 listopada 2002 r. strona powodowa nie była obecna.
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2002 r. oddalił apelację
powodów.
Pismem z dnia 19 grudnia 2002 r. powodowie, reprezentowani przez
adw. Andrzeja Sitnickiego, wystąpili o przywrócenie im terminu do złożenia
wniosku o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem.
Powodowie wyjaśnili, że ich aktualny pełnomocnik jest substytutem (zastępcą)
adw. L. J., który został zawieszony w pełnieniu czynności zawodowych, o czym
sąd poinformowała Okręgowa Rada Adwokacka.
Sąd przywrócił powodom uchybiony termin.
Wyrok Sądu Apelacyjnego powodowie zaskarżyli kasacją, opartą na
podstawie kasacyjnej z art. 3931 pkt 2 k.p.c. (naruszenie przepisów postępowania,
które miało wpływ na wynik sprawy) i wnieśli o uchylenie tego orzeczenia w całości
oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu przy
uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego jako części kosztów procesu.
W ramach wskazanej podstawy kasacyjnej powodowie podnieśli zarzut
naruszenia art. 133 § 3 k.p.c. poprzez niezawiadomienie ich pełnomocnika
o rozprawie apelacyjnej i niedoręczenie mu odpowiedzi na apelację, mogący mieć
wpływ na wynik sprawy z uwagi na treść art. 379 pkt 5 k.p.c. (nieważność
postępowania spowodowana pozbawieniem strony możności obrony jej praw).
Pozwany upatrywał naruszenia przepisów postępowania także w uchybieniu
art. 233 § 1 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. – poprzez brak należytej oceny materiału
dowodowego zebranego w sprawie oraz wszystkich okoliczności faktycznych
i prawnych, a nadto poprzez dokonanie nietrafnych ustaleń w uzasadnieniu wyroku
Sądu Apelacyjnego i nierozważenie wszystkich zarzutów apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wymaga rozpatrzenia zarzucane przez powodów
naruszenie przepisu art. 133 § 3 k.p.c., w którym skarżący upatruje przyczynę
nieważności postępowania przed Sądem Apelacyjnym.
Powodowie mają rację, że w sytuacji kiedy pismem z dnia 18 lipca 2002 r.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. powiadomiła m.in. Prezesa Sądu Okręgowego
w W. o zawieszeniu w wykonywaniu czynności zawodowych adw. L. J. i
ustanowieniu jego zastępcą adw. A. S., obowiązkiem Sądu było doręczanie od tej
chwili
wszelkiej
korespondencji
zastępcy
dotychczasowego
pełnomocnika
powodów. Zgodnie z przepisem art. 4 d ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. –
Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2002 r, Nr 123, poz. 1058 ze zm.),
konsekwencją zawieszenia w wykonywaniu czynności zawodowych jest bowiem
zakaz występowania przez zawieszonego adwokata przed sądami lub organami
państwowymi i samorządowymi.
Tymczasem – z powodu przeoczenia otrzymanej informacji – zawiadomienie
o rozprawie apelacyjnej oraz odpis pisma procesowego strony pozwanej
skierowane zostały na adres pełnomocnika powodów, który nie mógł ich
reprezentować. Tym samym doszło do naruszenia art. 133 § 3 k.p.c. Sąd
Apelacyjny
uznał
jednak,
że
pełnomocnik
powodów
został
zawiadomiony o terminie rozprawy, rozpoznał sprawę i wydał wyrok.
prawidłowo
Skutkiem niedoręczenia przez Sąd II instancji zawiadomienia o rozprawie
i odpowiedzi pozwanego na apelację właściwemu pełnomocnikowi powodów
(ustanowionemu dla nich w trybie art. 37 a ust. 2 prawa o adwokaturze) było
uniemożliwienie stronie powodowej zapoznania się z tym pismem procesowym
i przedstawienia swoich racji na rozprawie apelacyjnej. W rezultacie doszło do
pozbawienie powodów możności obrony ich praw w postępowaniu przed Sądem
Apelacyjnym (art. 379 pkt 5 k.p.c.).
Z przytoczonych wyżej przyczyn podniesiony w kasacji zarzut nieważności
postępowania trzeba uznać za uzasadniony (tak też m.in. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2003 r., sygn. III CKN 411/01, niepubl. oraz wyroki
tego Sądu z dnia 10 czerwca 2003 r., sygn. I CKN 406/01, z dnia 14 marca 2003 r.,
sygn. V CKN 1743/00 i z dnia 22 stycznia 2003 r., sygn. IV CKN 1677/00, niepubl.).
Powoduje
to
konieczność
uchylenia
zaskarżonego
wyroku,
zniesienia
postępowania przed Sądem Apelacyjnym i przekazania sprawy temu Sądowi do
ponownego rozpoznania na podstawie art. 393 13 § 1 oraz art. 386 § 2 w zw. z art.
39319 k.p.c.
W tej sytuacji przedwczesne byłoby rozważanie pozostałych zarzutów
zawartych w kasacji, które także powodowie uważali za drugorzędne i uzasadnili
tylko pobieżnie.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści
art. 108 § 2 w związku z art. 39319 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c.
jk