Supreme Court dismisses disciplinary appeal as late, noting vacation does not excuse missing filing deadlines.

WYCIĄG Z PROTOKOŁU

posiedzenia

Z DNIA 27 MAJA 2010 R.

SNO 84/09

w sprawie sędziego Sądu Okręgowego Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w

składzie:

Przewodniczący: sędzia SN Jarosław Matras.

Sędziowie

SN:

Wojciech

Katner,

Teresa

(sprawozdawca).

Protokolant: Katarzyna Wojnicka.

Bielska-Sobkowicz

Sprawę wywołano o godzinie 14:30

(...)

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił:

- na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. i

art. 112 § 8 i 9 u.s.p. p o z o s t a w i ć b e z r o z p o z n a n i a

z a ż a l e n i e Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego na odmowę zawieszenia

w czynnościach służbowych obwinionego sędziego i obniżenia

wynagrodzenia, albowiem zostało ono złożone po terminie;

- na podstawie art. 98 § 2 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. odroczyć na okres 7 dni

sporządzenie uzasadnienia na piśmie.

Przewodniczący poinformował, że postanowienie jest nieprawomocne, odpis

postanowienia wraz z uzasadnieniem zostanie doręczony sędziemu i Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego po sporządzeniu uzasadnienia.

Zażalenie przysługuje Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnemu do Sądu

Najwyższego w innym składzie Sądu.

(...)

Uzasadnienie

postanowienia ogłoszonego na posiedzeniu w dniu 27 maja 2010 r.

w sprawie o sygn. SNO 84/09

Na podstawie informacji Prezesa Sądu Apelacyjnego ustalono w postępowaniu

odwoławczym, że odpis zaskarżonej uchwały wpłynął do tego Sądu dnia 30 czerwca

2009 r. i doręczony został Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przez służby

administracyjne dopiero w dniu 27 sierpnia 2009 r., po jego powrocie z urlopu

wypoczynkowego, z którego korzystał w dniach od 29 czerwca do 21 sierpnia 2009 r.

Zażalenie Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego złożył w dniu 2 września 2009 r. – co

prawda w terminie siedmiodniowym liczonym od dnia doręczenia mu odpisu uchwały

przez administrację Sądu Apelacyjnego, ale ze znacznym opóźnieniem w stosunku do

daty wpływu uchwały do Sądu. Należało zatem rozstrzygnąć, czy korzystanie przez

Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego z długotrwałego urlopu, bądź zaistnienie innej

przeszkody w pełnieniu przez niego obowiązków (np. choroba) uzasadnia

przedłużenie ustawowych terminów do wniesienia środków odwoławczych.

Rozstrzygając tę kwestię przypomnieć należy, że z art. 112 § 7 u.s.p. wynika, iż

w razie niemożności prowadzenia sprawy przez właściwego zastępcę rzecznika

dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny ma obowiązek wyznaczenia do jej

prowadzenia zastępcy rzecznika dyscyplinarnego z innego okręgu. Korzystanie z

urlopu nie świadczy o niemożności prowadzenia sprawy, stanowi jednak niewątpliwie

przeszkodę w pełnieniu obowiązków. W odniesieniu do rzecznika dyscyplinarnego art.

112 § 8 u.s.p. nakazuje w takiej sytuacji przejęcie jego obowiązków do czasu ustania

przeszkody przez najstarszego służbą sędziowską zastępcę rzecznika. Stosownie zaś

do art. 112 § 9 u.s.p., przepisy o rzeczniku dyscyplinarnym stosuje się odpowiednio do

zastępców rzecznika dyscyplinarnego. Wynika z tego, że na czas przeszkody

spowodowanej urlopem bądź inną przeszkodą w pełnieniu obowiązków przez zastępcę

rzecznika dyscyplinarnego jego obowiązki powinien przejąć zastępca rzecznika z

innego okręgu, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. W tym kontekście nie

można uznać za prawidłową sytuacji, w której wobec przeszkody w pełnieniu funkcji

zastępcy rzecznika dyscyplinarnego dochodzi do przedłużania postępowania

dyscyplinarnego, bowiem powoduje to stan niepewności prawnej i stanowi o

zachwianiu równości stron postępowania.

Wobec powyższego należało uznać, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem

określonego w art. 460 k.p.k. terminu i pozostawić je bez rozpoznania na podstawie

art. 430 k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p. wyrażając pogląd, iż termin do złożenia

zażalenia rozpoczął się z chwilą doręczenia odpisu uchwały temu Sądowi

Apelacyjnemu, którego sędzią był zastępca rzecznika dyscyplinarnego.