Disciplinary appeal dismissed as late; service to legal entity starts timer upon delivery to office staff.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed a disciplinary appeal filed by a Collegium of a District Court for being submitted after the statutory deadline. The Collegium argued that the appeal period should only begin on the date of their meeting, when the decision was formally processed, rather than the date of service. The court ruled that under the Criminal Procedure Code, service to a legal entity is valid when delivered to an employee at the office, immediately triggering the time limit regardless of subsequent internal meetings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 128 ust. 1 u.s.p.; Art. 134 § 3 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: Service of documents to a legal entity is deemed effective upon delivery to an employee at the recipient's office, thereby immediately commencing the period for filing an appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
POSTANOWIENIE Z DNIA 11 MARCA 2003 R.
SNO 7/03
Zgodnie z treścią art. 128 u.s.p. w sprawach nie uregulowanych w
rozdziale normującym odpowiedzialność dyscyplinarną sędziów stosuje się
odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego. Sposób doręczania
pism przeznaczonych dla adresata nie będącego osobą fizyczną normuje
przepis art. 134 § 3 k.p.k., który stanowi, że w takiej sytuacji doręczenia
dokonuje się do rąk osoby zatrudnionej w biurze adresata.
Przewodniczący: sędzia SN Ewa Strużyna.
Sędziowie
SN:
Filomena
Barczewska
(sprawozdawca),
Roman
Kuczyński.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie z udziałem sędziego –
Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego, po rozpoznaniu zażalenia Kolegium Sądu
Okręgowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z
dnia 7 stycznia 2003 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia
Kolegium Sądu Okręgowego
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2002 r. Zastępca Rzecznika
Dyscyplinarnego
Sądu
Okręgowego
odmówił
wszczęcia
postępowania
dyscyplinarnego w odniesieniu do sędziego Sądu Rejonowego z powodu nie
popełnienia przewinienia służbowego z art. 107 § 1 u.s.p.
Zażalenie Kolegium Sądu Okręgowego na powyższe postanowienie Sąd
Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 7 stycznia 2003 r.
pozostawił bez rozpoznania. Sąd ten ustalił, iż zaskarżone postanowienie z dnia
2 grudnia 2002 r. zostało doręczone Kolegium, jak i Prezesowi Sądu
Okręgowego w dniu 6 grudnia 2002 r. i od tej daty rozpoczął bieg 7-dniowy
termin do złożenia środka odwoławczego. Zażalenie zostało wniesione po
terminie, a zatem na mocy art. 430 § 1 k.p.k. należało orzec jak w sentencji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Kolegium Sądu Okręgowego
reprezentowane przez Przewodniczącego Kolegium, wniosło o jego uchylenie
zarzucając
błąd
rozstrzygnięcia.
w
ustaleniach
Zdaniem
faktycznych
skarżącego
przyjętych
doręczenie
odpisu
za
podstawę
postanowienia
Przewodniczącemu Kolegium nie skutkuje rozpoczęcia 7-dniowego biegu
terminu do wniesienia zażalenia, bowiem bieg terminu można liczyć dopiero od
daty posiedzenia Kolegium, co miało miejsce w dniu 18 grudnia 2002 r. Dopiero
na posiedzeniu treść postanowienia mogła być przekazana temu organowi, jako
obradującemu na posiedzeniach zwoływanych przez prezesa sądu.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art.128 u.s.p., na który
powołuje się skarżący w zażaleniu, w sprawach nie uregulowanych w rozdziale
normującym odpowiedzialność dyscyplinarną sędziów stosuje się odpowiednio
przepisy
kodeksu
postępowania
karnego.
Sposób
doręczenia
pism
przeznaczonych dla adresata nie będącego osobą fizyczną normuje przepis art.
134 § 3 k.p.k., który stanowi, że w takiej sytuacji doręczenia dokonuje się do rąk
osoby zatrudnionej w biurze adresata. Procesowe skutki takiego doręczenia
zastępczego są równoznaczne z doręczeniem do rąk adresata.
Skarżący nie kwestionuje, iż odpis postanowienia z dnia 2 grudnia 2002 r.
został doręczony Przewodniczącemu Kolegium w dniu 6 grudnia 2002 r. Sąd
Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny trafnie przyjął, że od tego dnia rozpoczął bieg
7-dniowy termin do wniesienia zażalenia. W żadnym razie nie można podzielić
stanowiska skarżącego, aby bieg terminu należało liczyć od daty posiedzenia
kolegium. Rzeczą przewodniczącego kolegium jest takie zorganizowanie pracy
– zwołanie posiedzenia kolegium – aby mógł być zachowany termin do
wniesienia środka odwoławczego.
Zażalenie, co również przyznaje skarżący, zostało wniesione w dniu 23
grudnia 2002 r. Trafna więc była ocena Sądu Apelacyjnego – Sądu
Dyscyplinarnego, że zażalenie zostało wniesione po terminie, a więc że
zastosowanie art. 430 § 1 k.p.k. było uzasadnione.
W tym stanie na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p.
należało orzec jak w postanowieniu.