Supreme Court upheld disciplinary approval for criminal prosecution of a judge based on sufficient evidence of a traffic offense.

UCHWAŁA Z DNIA 11 LUTEGO 2003 R.

SNO 2/03

Podstawowym

warunkiem

podjęcia

uchwały

zezwalającej

na

pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej sądowej jest zebranie

dowodów, które stanowią dostateczną podstawę do przedstawienia

sędziemu zarzutu popełnienia przestępstwa.

Przewodniczący: sędzia SN Józef Szewczyk (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Mirosław Bączyk, Stanisław Dąbrowski.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie z udziałem Zastępcy

Rzecznika

Dyscyplinarnego

sędziego

Sądu

Okręgowego

w

sprawie

dyscyplinarnej sędziego Sądu Rejonowego w związku z zażaleniem sędziego na

uchwałę Sądu Apelacyjnego z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt (...) w

przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karno-sądowej

oraz zawieszenia w czynnościach służbowych, po wysłuchaniu Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego oraz obwinionego

u c h w a l i ł:

I. utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę;

II. kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Prokurator Rejonowy w dniu 26 lipca 2002 r. wystąpił z wnioskiem o

zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu

Rejonowego za spowodowanie w dniu 27 maja 2002 r. w A. wypadku

drogowego, w wyniku którego Konstancja S. doznała obrażeń ciała

skutkujących zgonem, a Marcin P. obrażeń ciała powodujących rozstrój zdrowia

na czas powyżej 7 dni, tj. za popełnienie przestępstwa opisanego w art. 177 § 1 i

2 k.k.

Sąd Apelacyjny jako Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 18 listopada

2002 r., sygn. akt (...):

1) zezwolił Prokuratorowi Rejonowemu na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej sędziego Sądu Rejonowego za czyn z art. 177 § 1 i 2 k.k.;

2) zawiesił sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych i na czas

trwania tego zawieszenia obniżył jego wynagrodzenie o 25 %.

Decyzję tę uzasadnił tym, iż w sprawie istnieje dostatecznie uzasadnione

podejrzenie popełnienia przez wspomnianego sędziego przestępstwa z art. 177 §

1 i 2 k.k. Ponadto, że dotychczas ustalone okoliczności i tragiczne skutki

zdarzenia przemawiają za uchyleniem sędziemu Sądu Rejonowego immunitetu

celem rozstrzygnięcia przez sąd powszechny, czy sędzia ten jest winny

popełnienia wcześniej wspomnianego przestępstwa.

Na powyższą uchwałę zażalenie złożył sędzia Sądu Rejonowego, który nie

precyzując zarzutu odwoławczego wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały w

całości i podjęcie uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie go do

odpowiedzialności karnej sądowej. Jak wynika z uzasadnienia zażalenia sędzia

nie zgadza się z treścią opinii biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych

badań i rekonstrukcji wypadków drogowych, który zaopiniował, iż bezpośrednią

przyczyną zaistnienia omawianego wypadku było zachowanie sędziego Sądu

Rejonowego. Zdaniem autora zażalenia „materiał dowodowy zgromadzony w

sprawie nie daje dostatecznych podstaw by uznać, że zaistniało podejrzenie

popełnienia przestępstwa z art. 177 § 1 i 2 k.k.”.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Artykuł 80 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych zwanej dalej u.s.p. (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) nie

precyzuje

wprost

przesłanek

wskazujących

na

konieczność

uchylenia

immunitetu sędziowskiego. Oczywistym jest jednak, iż podstawowym

warunkiem podjęcia uchwały zezwalającej na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej sądowej jest zebranie dowodów, które stanowią

dostateczną podstawę do przedstawienia sędziemu zarzutu popełnienia

przestępstwa (por. uchwałę Sądu Dyscyplinarnego z dnia 18 marca 1998 r.,).

Takie dowody zgromadzono w niniejszej sprawie.

Dlatego zdaniem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego argumenty

przedstawione w zażaleniu sędziego Sądu Rejonowego nie podważają trafnego

poglądu Sądu Dyscyplinarnego pierwszej instancji, iż istnieje uzasadnione

dostatecznie podejrzenie popełnienia przez tego sędziego przestępstwa

stypizowanego w art. 177 § 1 i 2 k.k.

Zaprezentowane stanowisko nie może mieć wpływu na merytoryczne

rozstrzygnięcie sprawy sędziego Sądu Rejonowego przez sąd powszechny.

Konsekwencją zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej sądowej, było zawieszenie go w czynnościach służbowych i obniżenie

wysokości wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia (art. 129 § 2 i 3

u.s.p.).

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy – Sąd

Dyscyplinarny utrzymał w mocy zaskarżoną uchwałę.