Supreme Court upheld disciplinary judge's finding of minor offense due to delayed judgments caused by illness and leave.

WYROK Z DNIA 15 MARCA 2010 R.

SNO 11/10

Przewodniczący: sędzia SN Piotr Hofmański.

Sędziowie SN: Marian Buliński (sprawozdawca), Przemysław Kalinowski.

S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem sędziego

Sądu Okręgowego – Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego oraz protokolanta po

rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. sprawy sędziego Sądu Rejonowego w związku z

odwołaniem Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt: ASD (...)

1)

2)

utrzymał w mocy zaskarżony wyrok;

kosztami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wyrokiem z dnia 5 listopada, sygn. akt

ASD (...), uznał obwinionego sędziego Sądu Rejonowego za winnego popełnienia

przewinienia służbowego z art. 107 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. Nr 98 poz. 1070 z późn. zm.) – tj. tego, że „jako sędzia Sądu

Rejonowego w A. dopuścił się przewinienia służbowego, polegającego na oczywistym

i rażącym naruszeniu przepisów prawa, tj. art. 423 § 1 k.p.k. w ten sposób, że w

okresie od dnia 21 maja 2008 r. do dnia 28 listopada 2008 r. uchybił terminowi

sporządzenia uzasadnień w 9 sprawach prowadzonych przed Sądem Rejonowym w A.

Wydział II Karny, pod sygn. „K”, a to:

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 713/07 z 91-dniową

zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 856/07 z 88-dniową

zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 125/08 z 113-dniową

zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 818/07 ze 125dniową zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 702/07 ze 126dniową zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 114/07 z 77-dniową

zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 243/08 z 65-dniową

zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 203/08 z 51-dniową

zwłoką,

- na sporządzeniu pisemnego uzasadnienia w sprawie II K 228/08 z 65-dniową

zwłoką”,

z tym, że przyjął, że przewinienie to stanowi wypadek mniejszej wagi i za to, na mocy

art. 109 § 5 cyt. ustawy, odstąpił od wymierzenia kary dyscyplinarnej.

Odwołanie od tego wyroku złożył Minister Sprawiedliwości, zarzucając temuż

orzeczeniu „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, polegający

na przyjęciu, że przypisane obwinionemu przewinienie jest przewinieniem mniejszej

wagi przewidzianym w art. 109 § 5 u.s.p.” W oparciu o to skarżący wniósł „o zmianę

zaskarżonego wyroku przez uznanie obwinionego za winnego popełnienia

przypisanego mu czynu z tym ustaleniem, że czyn ten nie stanowi przewinienia

dyscyplinarnego mniejszej wagi z art. 109 § 5 u.s.p. i wymierzenie mu na podstawie

art. 109 § 1 pkt 1 powołanej ustawy kary dyscyplinarnej upomnienia.

Na rozprawie dyscyplinarnej przed Sądem Najwyższym zarówno Zastępca

Rzecznika Dyscyplinarnego, jak i obwiniony wnieśli o utrzymanie w mocy

zaskarżonego wyroku.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Skarżący przede wszystkim kwestionuje wiarygodność wyjaśnień obwinionego

(którym sąd pierwszej instancji dał wiarę) będących podstawowym elementem ustaleń

faktycznych i dokonanej oceny stopnia społecznej szkodliwości popełnionego

przewinienia dyscyplinarnego.

Zdaniem skarżącego, między innymi nie wykazano w uzasadnieniu wyroku, by

opóźnienia w pisaniu uzasadnień wynikały rzeczywiście z pogorszenia się stanu

zdrowia obwinionego i zdrowia jego żony, gdyż gdyby nie korzystał ze zwolnień

lekarskich to niewątpliwie złożyłby wniosek o przedłużenie terminu do sporządzenia

uzasadnień, a wyjaśnienia obwinionego, że nie uczynił tego z uwagi na postawę

prezesa sądu, uznał za nieprzekonywujące.

Zauważyć w tym miejscu należy, że samo przekonanie skarżącego o

niewiarygodności wyjaśnień obwinionego w tym zakresie nie jest argumentem

wystarczającym do uznania takich wyjaśnień obwinionego za niewiarygodne.

Nie kwestionując prawidłowych ustaleń sądu orzekającego, że obwiniony w

dziewięciu sprawach sporządził pisemne uzasadnienia ze zwłoką, zauważyć należy, że

wyliczenie z jak dużą zwłoką były one sporządzane nie jest wolne od błędu.

W sprawie siódmej, II K 243/08, wniosek o sporządzenie uzasadnienia

doręczono sędziemu w dniu 10 września 2008 r., a akta sprawy wraz z uzasadnieniem

zwrócone zostały z dniu 14 listopada 2008 r. Niewątpliwie między tymi datami

upłynęło 65 dni, jednakże termin do sporządzenia uzasadnienia został przekroczony

nie o 65 dni, lecz o 51 dni (14 dni miał sędzia na sporządzenie uzasadnienia).

Z odwołania wynika jednoznacznie, że gdyby obwiniony korzystał ze zwolnień

lekarskich to te dni usprawiedliwionej nieobecności w pracy nie mogłyby być

zaliczone do czasu sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku ze zwłoką.

Skoro tak, to do takiego okresu nie należało zaliczać także okresu urlopu.

Obwiniony, co wynika z uzasadnienia wyroku sądu dyscyplinarnego w 2008 r., był na

urlopie w okresie od dnia 14 do 29 lipca i od dnia 4 do 14 sierpnia, w sumie 31 dni.

Dni te należało odliczyć od czasu zwłoki w pisaniu uzasadnień wyroków w sprawach:

1. (II K 713/07), 2. (II K 856/07), 3. (II K 125/08), 4. (II K 818/07), 5. (II K 702/07),

6. (II K 114/07). Zatem obwiniony sędzia sporządził pisemne uzasadnienia w sprawie

II K 713/07 z 60-dniową zwłoką; II K 856/07 z 57-dniową zwłoką; II K 125/08 z 82dniową zwłoką, II K 818/07 z 94-dniową zwłoką, II K 702/07 z 95-dniową zwłoką; II

K 114/07 z 46-dniową zwłoką, II K 243/08 z 51-dniową zwłoką, II K 203/08 z 51dniową zwłoką, II K 228/08 z 65-dniową zwłoką.

Błędy te nie miały jednak wpływu na treść orzeczenia, skoro Sąd dyscyplinarny

dłuższe okresy zwłoki w pisaniu uzasadnień wyroku ocenił jako na tyle mało

szkodliwe społecznie, że uzasadniające przyjęcie wypadku mniejszej wagi, to tym

bardziej krótsze okresy zwłoki uzasadniały jego decyzję.

Rację ma skarżący, że przepis art. 109 § 5 u.s.p. nie definiuje terminu „wypadek

mniejszej wagi” a „w orzecznictwie przyjmuje się, że jest to sytuacja, w której

okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza przedmiotowopodmiotowe, odnoszące się do czynu, charakteryzują się przewagą elementów

łagodzących, które sprawiają, że przewinienie nie jest na tyle społecznie szkodliwe,

aby stosować do jego sprawcy zwykłe zasady odpowiedzialności przewidziane za

zrealizowane przez niego przewinienie”.

Tak też w przedmiotowej sprawie zachowanie obwinionego ocenił Sąd pierwszej

instancji, zgadzając się z oceną i wnioskiem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego.

Podzielić należy opinię skarżącego, że uzasadnienie tej decyzji Sądu dyscyplinarnego

odbiega od doskonałości.

Jednakże, biorąc pod uwagę rzeczywisty okres zwłoki w pisaniu uzasadnień,

opisany wyżej, fakt, że w tym okresie obwiniony sędzia załatwiał najwięcej spraw w

wydziale, a opóźnienia w sporządzeniu uzasadnień wynikały z powodu schorzeń

kręgosłupa obwinionego i choroby jego żony, uzasadnione jest przyjęcie takiego

stopnia społecznej szkodliwości czynu obwinionego, który pozwala na przyjęcie

wypadku mniejszej wagi określonego w art. 109 § 5 u.s.p. i odstąpienie od

wymierzenia kary.

Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak na wstępie.