Legislator Giurisprudenza & Legislazione
KAS 3/96 Generato dall'IA

Labor dispute claim dismissed because mandatory mediation procedure was not completed before arbitration. The court rejected the request for annual bonuses due to procedural non-compliance. The union failed to follow the required mediation step mandated by the Collective Disputes Act. The court ruled that arbitration cannot proceed without prior mediation. The union's request was rejected for violating statutory procedural requirements. The court emphasized strict adherence to the three-phase dispute resolution process. The decision highlights the necessity of mediation before arbitration in labor disputes.

Numero d'incarto KAS 3/96
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the union's request to resolve a collective labor dispute regarding annual bonuses through arbitration. The unions sought payment for bonuses from 1994 to 1996, while the employer argued it lacked authority to set wages and claimed the dispute should be handled by the company boards. Although negotiations occurred, the court found the request inadmissible because the mandatory mediation phase required by the Collective Disputes Act was not completed before filing the arbitration claim. The court ruled that arbitration is only the third phase of dispute resolution and must be preceded by both negotiations and mediation, a requirement confirmed by the relevant government regulation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 1991 r. w sprawie trybu postępowania przed kolegium arbitrażu społecznego: Postępowanie przed Kolegium Arbitrażu Społecznego jest trzecią fazą sporu, która musi być poprzedzona nie tylko rokowaniami, lecz także mediacją.

Parole chiave

Generato dall'IA
collective disputes resolution mandatory mediation procedure arbitration prerequisites labor dispute procedural law supreme court decision union arbitration claim procedural non-compliance

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz. U. Nr 55, poz. 236)
§ 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 1991 r. w sprawie trybu postępowania przed kolegium arbitrażu społecznego (Dz. U. Nr 73, poz. 324)
art. 16 ust. 1 ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych
Zgodnie z art. 16 ust. 1 tej ustawy podmiot prowadzący spór zbiorowy w interesie
art. 10 - art. 14 ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych
Jednakże wcześniejsze przepisy tej ustawy (art. 10 - art.
art. 7, art. 9 ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych
przewidują, że w razie nieosiągnięcia porozumienia w prowadzonych rokowaniach (art. 7 art.
art. 198 KH
Zgodnie bowiem z art. 198 KH spółkę reprezentuje zarząd.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 17 października 1996 r., KAS 2/96
patrz: postanowienie z dnia 17 października 1996 r., KAS 2/96 (OSNAPiUS 1997 nr 10 poz.
postanowienie z dnia 6 września 1996 r., KAS 1/96
orzeczenie z dnia 18 kwietnia 1994 r., KAS 1/94

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 28 stycznia 1997 r.

KAS 3/96

Postępowanie przed kolegium arbitrażu społecznego musi być poprzedzone nie

tylko rokowaniami, lecz także mediacją.

Przewodniczący Sędzia SN: Kazimierz Jaśkowski, Członkowie: Marek Adamczyk,

Krzysztof Brzeziński, Leon Brzozowski, Jerzy Cieśliński, Ewa Frymark, Jordan Stańczyk.

Kolegium Arbitrażu Społecznego przy Sądzie Najwyższym, po rozpoznaniu w dniu

28 stycznia 1997 r. sprawy z wniosku Organizacji Związkowych Sieci Komunikacji

Miejskiej Gminy Gdynia o rozpatrzenie sporu zbiorowego pracy z Przedsiębiorstwami

Komunikacji Autobusowej, Komunikacji Miejskiej i Naprawy Taboru Komunikacji

Miejskiej w Gdyni oraz z Zarządem Miasta Gdyni o wypłatę na rzecz pracowników nagrody

rocznej

p o s t a n o w i ł o:

odrzucić wniosek

Uzasadnienie

Związki zawodowe przedsiębiorstw komunikacji miejskiej w Gdyni - Związek

Zawodowy Pracowników PKA Sp. z o.o., Związek Zawodowy Pracowników Komunikacji

Miejskiej w Rzeczpospolitej Polskiej w PKM Sp. z o.o., NSZZ "Solidarność 80" w PKM Sp.

z o.o. oraz Związek Zawodowy Pracowników Komunikacji Miejskiej w Rzeczpospolitej

Polskiej w PN.TKM. Sp. z o.o. wszczęły spór zbiorowy z pracodawcami: Przedsiębiorstwem

Komunikacji Autobusowej , Sp. z o.o. z Gdyni, Przedsiębiorstwem Komunikacji Miejskiej,

Sp. z o.o. w Gdyni oraz Przedsiębiorstwem Naprawy Taboru Komunikacji Miejskiej, Sp. z

o.o. w Gdyni, a także z Zarządem Miasta Gdyni.

Przedmiotem sporu jest żądanie strony związkowej, aby pracodawcy wypłacili

pracownikom nagrody roczne za okres od 1 czerwca 1994 r. do 31 grudnia 1996 r. (PKA,

Sp. z o.o.)względnie za okres od 1 sierpnia 1994 do 31 grudnia 1996 r. (PKM Sp. z o.o. i

PNTKM, Sp. z o.o.). Zdaniem strony związkowej te trzy spółki, które powstały wskutek

podziału Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Gdyni (zakładu budżetowego), powinny

nadal płacić swoim pracownikom nagrody roczne.

Zarząd Miasta Gdyni, będący zgromadzeniem współlników tych spółek, w trakcie

rokowań podnosił, że nie ma kompetencji do regulacji płac w spółkach, gdyż należy to do

zarządów spółek. W porozumieniu z dnia 5 lipca 1996 r., zawartym przez Zarząd Miasta

Gdyni ze stroną związkową uzgodniono, że zarządy spółek opracują projekt realizacji

wniosku o wypłatę zaległych nagród rocznych i przedstawią go do zaopiniowania związkom

zawodowym. Realizacja tego uzgodniona powinna nastąpić nie później niż do 30 września

1996 r.

Wobec niewypłacenia spornych nagród związki zawodowe (komitet strajkowy)

podjęły dnia 10 października 1996 r. uchwałę o skierowaniu sprawy do Kolegium Arbitrażu

Społecznego przy Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku (który sprawę przekazał do Sądu

Najwyższego, gdyż jest to spór wielozakładowy).

Kolegium Arbitrażu Społecznego przy Sądzie Najwyższym zważyło, co

następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany tryb postępowania,

który zgodnie z ustawą z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz. U.

Nr 55, poz. 236) powinien poprzedzać złożenie wniosku do kolegium arbitrażu społecznego.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 tej ustawy podmiot prowadzący spór zbiorowy w interesie

pracowników może, nie korzystając z prawa przewidzianego w art. 15 (to jest prawa do

podjęcia akcji strajkowej), podjąć próbę rozwiązania sporu przez rozstrzygnięcie kolegium

arbitrażu społecznego. Jednakże wcześniejsze przepisy tej ustawy (art. 10 - art. 14)

przewidują, że w razie nieosiągnięcia porozumienia w prowadzonych rokowaniach (art. 7 art. 9), spór jest prowadzony przez strony z udziałem mediatora, to jest osoby dającej

gwarancje bezstronności (art. 10). Postępowanie przed kolegium arbitrażu społecznego jest

trzecią fazą sporu, która musi być poprzedzona nie tylko rokowaniami (co miało miejsce w

niniejszej sprawie) ale także mediacją (czego zabrakło). Na konieczność uprzedniego

przeprowadzenia mediacji wskazuje także § 3 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16

sierpnia 1991 r. w sprawie trybu postępowania przed kolegium arbitrażu społecznego (Dz .U.

Nr 73, poz. 324). Według tego przepisu do wniosku o rozpoznanie sporu należy bowiem

dołączyć między innymi protokół rozbieżności z postępowania mediacyjnego.

Należy także zauważyć, że Zarząd Miasta Gdyni, będący zgromadzeniem

wspólników w Spółkach będących stroną sporu, nie jest właściwy do ich reprezentowania.

Zgodnie bowiem z art. 198 KH spółkę reprezentuje zarząd.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

Notka

Z dotychczasowych orzeczeń Kolegium Arbitrażu Społecznego przy Sądzie Najwyższym

patrz: postanowienie z dnia 17 października 1996 r., KAS 2/96 (OSNAPiUS 1997 nr 10 poz. 180,

OSP 1997 z. 6 poz. 124 z aprobującą glosą B. Cudowskiego); postanowienie z dnia 6 września

1996 r., KAS 1/96, OSNAPiUS 1997 nr 7 poz. 121 i orzeczenie z dnia 18 kwietnia 1994 r., KAS

1/94 (OSNAPiUS 1994 nr 12 poz. 201, OSP 1995 z. 6 poz. 142 z aprobującą glosą B.

Cudowskiego) .