Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KS 6/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding unconstitutional COVID-19 statute application and procedural errors in retrial.

Numero d'incarto IV KS 6/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's decision to revoke the first-instance acquittal and remand the case for retrial. The defense argued that the appellate court violated procedural rules and applied an unconstitutional provision of the COVID-19 Act that should have prevented prosecution due to statute of limitations. The court ruled that the appeal was unfounded because the appellate court had not yet received the Constitutional Tribunal's ruling on the statute's unconstitutionality and correctly deferred the constitutional assessment to the first-instance court for the retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19; The appellate court's failure to independently assess statute of limitations does not constitute a procedural violation when the constitutionality of the relevant law is pending before the Constitutional Tribunal, requiring the first-instance court to evaluate the impact of the Tribunal's ruling during the retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations COVID-19 Act unconstitutional provision procedural error retrial proceedings Constitutional Tribunal statute of limitations suspension estensione della procedura

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 9 w zw.
Art. 15zzr ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
poprzez ich niezastosowanie, a z drugiej - art. 15zzr ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.
Art. 2 Konstytucji RP
1327 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art.
Art. 31 ust. 3 Konstytucji RP
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Art. 92 ust. 1 Konstytucji RP
art. 157 § 1 k.k
‎oskarżonego z art. 157 § 1 k.k.
art. 192 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 92 ust. 1 Konstytucji
1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
P 12/23
akt P 12/23, z której wynika, że art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KS 6/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Kinga Sternik w sprawie T. G. ‎oskarżonego z art. 157 § 1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2024 r.,‎skargi obrońcy oskarżonego w trybie art. 539a k.p.k.,‎na wyroku sądu odwoławczego - Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 14 września 2023 r., sygn. akt VII Ka 277/23, uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt XVI K 589/20, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić skargę;

2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 9 listopada 2022 r. (sygn. akt XVI K 589/20) T. G. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 157 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 192 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyrok ten został uchylony a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 14 września 2023 r. (sygn. akt. VII Ka 277/23).Na powyższy wyrok skargę w trybie art. 539a k.p.k. wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając orzeczeniu „obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to z jednej strony - art. art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z 17 § 1 pkt 6 k.p.k. poprzez ich niezastosowanie, a z drugiej - art. 15zzr ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.

U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.; dalej jako ustawa o COVID-19), w brzmieniu obowiązującym do dnia 30.09.2023 r., poprzez jego zastosowanie, i w konsekwencji:- brak umorzenia postępowania (lecz wydanie orzeczenia uchylającego wyrok sądu I instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi), w sytuacji, gdy karalność zarzucanego oskarżonemu czynu uległa przedawnieniu z upływem 21.11.2022 r., bowiem - art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19 jest niezgodny z Konstytucją RP, tj. z jej art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1, i wobec tego - jako niekonstytucyjny - powinien być w tej sprawie pominięty przez sąd orzekający.”Skarżący wniósł o uchylenie w całości wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator wniósł o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Sąd odwoławczy rozpoznał niniejszą sprawę zanim w Dzienniku Ustaw za rok 2023 pod pozycją 2740 opublikowano sentencję orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt P 12/23, z której wynika, że art. 15 zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Bez względu na fakt, że wyrok ten wydany został w niewłaściwym skłądzie, w bowiem z udziałem Jarosława Wyremaka, wybranego do Trybunału Konstytucyjnego na obsadzone już miejsce sędziego tego Trybunału, decyzja o opublikowaniu tego orzeczenia w Dzienniku Ustaw spodowała skutki derogacyjne w zakresie objętym tym orzeczeniem.Jak wynika natomiast z uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego nie zdecydował się on dokonać rozproszonej kontroli konstytucyjności wskazanego wyżej przepisu i samodzielnie ocenić, czy w istocie w sprawie doszło do przedawnienia karalności.

Nie można zatem stawiać Sądowi zarzutu, że tego nie uczynił z urzędu.Wskazać natomiast należy, że obecnie sprawę rozpoznaje ponownie Sąd I instancji i to ten sąd jest zobowiązany ocenić, jaki wpływ na sytuację oskarżonego miało opublikowanie w Dzienniku Ustaw wspomnianej sentencji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. To, czego domagał się w skardze jej autor, będzie wiec elementem rozważań Sądu I instancji i na tym etapie może on składać stosowne wnioski, bazując na m.in. w orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącego kwestii niekonstytucyjności wskazanych przepisów o zawieszeniu biegu przedawnienia.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. Marek Pietruszyński Michał Laskowski Włodzimierz Wróbel [PGW](r.g.)