Supreme Court dismissed defense appeal regarding cassation based on ne peius rule rather than full retrial necessity.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the Regional Court's cassation decision, which overturned a first-instance acquittal and remanded the case for retrial. The defense argued this violated procedural rights by mandating a full retrial, but the Court found the decision was based solely on the prohibition of aggravating punishment (ne peius) under Article 454 § 1 of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the Court ruled that the requirement for a full retrial did not exist, as the remand was necessary to correct the acquittal in light of the new legal bar on sentencing.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 454 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.: When a second-instance court sets aside a first-instance acquittal due to the ne peius rule, the remand for retrial does not constitute a violation of the right to a full retrial under Article 437 § 2.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KS 5/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie A. S.oskarżonego o czyn z art. 229 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 29 kwietnia 2022 r.,skargi obrońcy oskarżonego,na wyroku Sądu Okręgowego w O.,z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…),uchylający wyrok Sądu Rejonowego w O.dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt II K (…), i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania postanowił:
1. na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. oddalić skargę; 2.kosztami postępowania skargowego obciążyć oskarżonego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w O. po rozpoznaniu sprawy, w której jako oskarżony występował m.in. A. S. , wyrokiem z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt II K (…), uniewinnił tego oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 229 § 1 k.k. Po rozpoznaniu apelacji wniesionych od tego wyroku, w tym apelacji prokuratora wniesionej na niekorzyść A. S., Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…), uchylił zaskarżony wyrok m.in. w części dotyczącej A. S. i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Obrońca A. S. wniosła skargę na powyższy wyrok. Zaskarżyła wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 437 § 2 k.p.k., polegające na uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w O. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania ze względu na stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, podczas gdy w realiach sprawy taka przesłanka przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie zachodzi ze względu na przeprowadzenie przez Sąd pierwszej instancji wszystkich dowodów mających znaczenie dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy i brak powodów, dla których wymagałyby one powtórnego przeprowadzenia w sprawie.
Podnosząc ten zarzut, obrońca wniosła o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…), i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę prokurator reprezentująca Prokuratora Okręgowego w O. wniosła o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, zaś ogląd sprawy skłania do wyrażenia poglądu, że skarga opiera się na nieporozumieniu. W uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w O. nie sposób bowiem doszukać się treści, które kazałyby przyjąć, że uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy A.
S. do ponownego rozpoznania nastąpiło wobec uznania, że zachodzi konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. Jest za to widoczne, że przyczyną, dla której Sąd ad quem wydał wyrok kasatoryjny m.in. wobec A. S., jest wynikający z art. 454 § 1 k.p.k. zakaz skazania przez sąd odwoławczy oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji. W takim wypadku wydanie wspomnianego wyroku nie narusza art. 437 § 2 k.p.k. O tym, że nie z powodu konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, a z uwagi na treść art. 454 § 1 k.p.k. wyrok Sądu Rejonowego został uchylony z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, świadczą odpowiednie fragmenty uzasadnienia zaskarżonego wyroku.
Np. jest w nich mowa, że: - „apelacja oskarżyciela okazała się zasadna w zakresie czynów, od popełnienia, których uniewinnieni zostali (…) i A. S.. Sąd Odwoławczy uchylił wyrok w tym zakresie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.. Uchylając wyrok Sąd odwoławczy nie podzielił oceny głównego dowodu w zakresie tych czynów jakim są wyjaśnienia oskarżonego Z. T. P. dokonanej przez Sąd Rejonowy w O.”, - „w zakresie uniewinnienia oskarżonych (…) i A. S. od popełnienia zarzuconych im czynów w pkt (…) aktu oskarżenia Sąd Rejonowy dokonując oceny wyjaśnień oskarżonego P. ocenił je wbrew zasadom wynikającym z art. 7 k.p.k.
Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego, iż wyjaśnienia skarżonego w tym zakresie są gołosłowne i lakoniczne. Zdaniem Sądu Okręgowego istnieją bowiem okoliczności, które potwierdzają wyjaśnienia oskarżonego P., a oskarżony składając wyjaśnienia opisał wszystkie znane mu okoliczności zdarzeń i nie można uznać, że zrobił to w sposób lakoniczny”, - „Sąd Rejonowy w żaden sposób nie odnosi się do wyjaśnień oskarżonego P. opisujących jego kontakty z oskarżonym S.”. Wywód Sądu odwoławczego zawierający krytykę uniewinnienia A.
S. jest znacznie obszerniejszy (zob. odpowiedni fragment pkt 5.3.1.4.1 uzasadnienia wyroku) i nader czytelnie wynika z niego, że wymieniony Sąd akcentuje okoliczności przemawiające za skazaniem wymienionego oskarżonego. Całkiem jednoznacznie przekonuje o tym fakt, że w formularzu uzasadnienia wyroku jako podstawę prawną uchylenia wyroku Sądu meriti graficznie zaznaczono art. 454 § 1 k.p.k., a nie rubrykę, w której mowa o konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. Trafnie zatem prokurator w odpowiedzi na skargę stwierdziła, że „na przeszkodzie wydania przez Sąd Okręgowy orzeczenia wobec A.
S. stała sformułowana w art. 454 § 1 k.p.k. reguła ne peius. Jedyne, co w tej sytuacji mógł zrobić Sąd, to uchylić orzeczenie zapadłe wobec A. S. i przekazać je do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy w O. jednoznacznie wskazał w treści uzasadnienia, że powodem uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania było uniewinnienie oskarżonych i jednoczesne uwzględnienie zarzutów apelacyjnych, przez co nie było możliwości zmiany wyroku w tym zakresie”. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w pkt 1. części dyspozytywnej postanowienia, co zgodnie z odpowiednio stosowanym art. 636 § 1 k.p.k. skutkowało obciążeniem oskarżonego kosztami postępowania skargowego.