Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
IV KO 82/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses civil jurisdiction request, directing compensation claims for political repression to criminal procedure rules.

Numero d'incarto IV KO 82/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the request to determine civil court jurisdiction for a compensation claim against the State. The applicant, residing outside Poland, argued that the 'February Act' lacked provisions for venue when the claimant does not live in Poland. The Court ruled the request without subject matter because the Act mandates applying criminal procedure rules for such claims. Consequently, jurisdiction is determined by the place of temporary arrest or internment under criminal law, not civil law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8 ust. 3 ustawy lutowej; § 554 k.p.k.: When the February Act does not specify venue for compensation claims by non-residents, criminal procedure rules apply, determining jurisdiction based on the place of temporary arrest or internment.

Parole chiave

Generato dall'IA
February Act jurisdiction determination temporary arrest venue criminal procedure application political repression compensation non-resident claimant Supreme Court ruling incompetenza territoriale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 8 ust. 2c ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
§ 554 k.p.k.
art. 45 § 1 i 2 k.p.c.
akt II Ko (…)) o oznaczenie sądu właściwego w trybie art. 45 § 1 i 2 k.p.c. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 października 2008 r. II AKo 216/08
Generato dall'IA
III CO 459/22
Supreme Court dismisses designation request due to lack of reasoning in lower court's order.
III CO 1022/24
Supreme Court dismisses divorce jurisdiction designation request due to formal defects in the complaint.
III CO 393/22
Supreme Court denies designation of court for settlement attempt when defendant's foreign domicile is known.
III CO 53/26
Supreme Court dismisses transfer request due to lack of reasoning by lower court on jurisdiction grounds.
III CO 730/24
Supreme Court dismisses designation request due to lack of reasoned justification for jurisdictional uncertainty.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 82/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu wniosku Sądu Okręgowego w T. z dnia 1 lipca 2021 r., (sygn. akt II Ko (…)) o oznaczenie sądu właściwego w trybie art. 45 § 1 i 2 k.p.c. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 1 lipca 2021 r. (sygn. akt II Ko (…)) zwrócono się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego w sprawie wniosku Z. D. o zasądzenie od Skarbu Państwa odszkodowania i zadośćuczynienia za represjonowanie na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, że wnioskodawca nie mieszka na terenie Polski, a przepisy ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (dalej: ustawa lutowa) nie przewidują rozstrzygnięcia o właściwości miejscowej sądu w takim przypadku.

Przepis art. 8 ust. 2c wskazuje, że wniosek należy zgłosić w sądzie okręgowym, w którego okręgu zamieszkuje osoba składająca żądanie. Sąd wnioskujący uznał zatem, że właściwe w sprawie niniejsze będą przepisy procedury cywilnej, tj. art. 45 § 1 i 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniosek jest bezprzedmiotowy. Ustawa lutowa w art. 8 ust. 3 wskazuje wyraźnie, że w postępowaniu o odszkodowanie i zadośćuczynienie mają odpowiednie zastosowanie przepisy rozdziału 58 Kodeksu postępowania karnego (naturalnie w zakresie nieuregulowanym ustawą lutową).

Jeżeli zatem wnioskodawca nie ma miejsca zamieszkania w Polsce należy wobec braku stosownej regulacji ustawy lutowej sięgnąć do procedury karnej i na podstawie 554 § 1 k.p.k. ustalić właściwość. Przepis ten stanowi, że żądanie odszkodowania należy zgłosić w wypadku określonym w art. 552 § 4 - w sądzie okręgowym właściwym ze względu na miejsce, w którym nastąpiło zwolnienie tymczasowo aresztowanego lub zwolnienie zatrzymanego. Uznać należy, że internowanie traktować należy analogicznie do tymczasowego aresztowania, co przesądza wówczas o właściwości miejscowej odpowiedniego sądu okręgowego (por. także postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 października 2008 r.

II AKo 216/08, LEX nr 477920).Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.