Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 25/17 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal appeal case to another district court to ensure judicial impartiality under Art. 37 KPC.

Numero d'incarto IV KO 25/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal appeal case to a different district court to ensure judicial impartiality. The lower court argued that the presiding judge, who had long handled cases in a higher court, was known personally to judges in the local court, creating a risk of bias. The Supreme Court agreed that this situation could reasonably raise doubts about the objectivity of the proceedings among an external observer.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 231 § 1 k.k.; Art. 271 § 1 k.k.; Art. 12 k.k.; When the identity of a presiding judge in a higher court is known to judges in the local court, transferring the case ensures the appearance of impartiality required by Art. 37 k.p.k.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality transfer of proceedings presiding judge appearance of bias Art. 37 k.p.k. criminal appeal duty of neutrality

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
akt II Kp (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę zażalenia M.
Art. 231 § 1 k.k.
czynu z art. 231 § 1 k.k., art.
Art. 271 § 1 k.k.
231 § 1 k.k., art. 271 § 1 k.k. w zw.
Art. 12 k.k.
z art. 12 k.k. Sąd Rejonowy wskazał, że Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O.
art. 37 k.p.k
akt II Kp (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
czynu z art. 231 § 1 k.k., art.
art. 271 § 1 k.k
231 § 1 k.k., art. 271 § 1 k.k.
art. 12 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2016 r., V KO 76/16
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2016 r., V KO 76/16, LEX nr 2157262; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13, LEX nr 1385707).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2016 r., V KO 76/16, LEX nr 2157262; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13, LEX nr 1385707).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 25/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds.(…) ‎o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II Kp (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę zażalenia M. B. przekazać ‎do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds.(…). W uzasadnieniu swojego wniosku Sąd ten wskazał, że zaskarżone przez M. B. postanowienie dotyczy sprawy niedopełnienia obowiązków służbowych i przekroczenia uprawnień przez sędziego Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O. podczas rozpoznawania spraw karnych wykonawczych z udziałem M.

B., poświadczenia nieprawdy w dokumentach mających znaczenie prawne, zatajenia dowodów przestępstw popełnianych na szkodę M. B. i działanie w ten sposób ma szkodę interesu prywatnego tego pokrzywdzonego, tj. czynu z art. 231 § 1 k.k., art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd Rejonowy wskazał, że Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O. – D. B. od wielu lat orzeka w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w K., przez co jest on znany osobiście pozostałym sędziom Sądu Rejonowego w O., a także pozostałym sędziom orzekającym w okręgu (…).

W przekonaniu Sądu, w niniejszych realiach faktycznych i procesowych, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odstąpienia od rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy miejscowo i przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sąd Okręgowego w K.. Dzięki temu stworzone zostanie przekonanie o zapewnieniu warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w O. zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym zagrożeniem dla dobra wymiaru sprawiedliwości jest sytuacja, w której u postronnego, obiektywnego obserwatora mogłyby się pojawić wątpliwości co do obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy.

Stworzenie warunków bezstronności organów procesowych stanowi wówczas przesłankę do zastosowania art. 37 k.p.k. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2016 r., V KO 76/16, LEX nr 2157262; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13, LEX nr 1385707). Przenosząc te uwagi na realia niniejszej sprawy należy uznać, że rozpoznanie sprawy dotyczącej sędziego - Przewodniczącego Wydziału Karnego przez sąd, w którym ten sędzia orzeka, stanowi okoliczność, która mogłoby wywołać uzasadnioną względami obiektywnymi obawę co do bezstronności w rozpoznaniu sprawy.Wobec tego skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. i odstąpienie od reguły rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo na podstawie przepisów ogólnych należy uznać za w pełni uprawnione.

Z tego względu sprawę zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r. o odmowie wszczęcia śledztwa należało przekazać Sądowi Rejonowemu w T., niepodległemu Sądowi Okręgowemu w K., a jednocześnie mającemu swą siedzibę w niedalekiej odległości od Sądu Rejonowego w O.. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. l.n