Supreme Court dismissed transfer request due to lack of objective impartiality threat under Art. 37 K.P.K.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court sought transfer due to concerns about the objectivity of the judges, citing professional relationships between the prosecutor and the court, as well as some judges voluntarily requesting recusal. The Supreme Court ruled that such professional connections do not automatically constitute a threat to objective impartiality and that the request was premature without concrete evidence of bias.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; Odstąpienie od właściwości sądu stanowi wyjątek wymagający szczególnych okoliczności, a obawa przed brakiem bezstronności musi być uzasadniona faktycznie, a nie antycypować przyszłe opinie społeczne.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KO 164/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w C. z dnia 27 listopada 2019 r. o przekazanie sprawy sygn. akt XI K (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w C. zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy o sygnaturze akt XI K (…), dotyczącej A. A. B. , oskarżonej z art. 207 § 1 k.k.Podstawę wniosku stanowiła obawa Sądu Rejonowego o dobro wymiaru sprawiedliwości, w związku z wniesieniem przeciwko A. A. B. aktu oskarżenia w sprawie z zawiadomienia jej byłego męża, M. B. , o czyn z art. 207 § 1 k.k., popełniony na szkodę małoletniej córki byłych małżonków.Sąd Rejonowy uznał, ze osobista znajomość adwokata M.
B. z sędziami Sądu Rejonowego w C. może w zaistniałej sytuacji procesowej wywołać wątpliwość co do bezstronności składu orzekającego. Ponadto uwzględnił fakt, że niektórzy sędziowie oraz obrońcy wyznaczeniu z urzędu składają wnioski o wyłączenie ich od prowadzenia sprawy sygn. akt XI K (…) ze względu na znajomość ze świadkiem oskarżenia w niniejszej sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Odstąpienie od właściwości sądu do rozpoznania sprawy stanowi sytuację wyjątkową, uzasadnioną tylko szczególnymi okolicznościami.
Kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., przejawiać się może między innymi zagrożeniem obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej, sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, czy realizacji prawa do obrony (por. m.in. postanowienie SN z 14.06.2018 r, sygn. akt V KO 35/18).W niniejszym stanie faktycznym za przekazaniem sprawy przemawia, zdaniem Sądu inicjującego postępowanie, prawdopodobieństwo powstania obaw lub zastrzeżeń, co do obiektywnego orzekania przy rozpatrywaniu sprawy w sądzie w C. , w związku z tym że świadek oskarżenia, a zarazem ojciec pokrzywdzonej małoletniej, pozostaje w stosunkach zawodowych, a niekiedy i koleżeńskich, z sędziami Sądu Rejonowego w C. .
Zagrożenie to jest tego rodzaju, iż uzasadnia odstąpienie od reguł wyznaczających właściwość sądu.W ocenie Sądu Najwyższego inicjatywa Sądu Rejonowego w C. jest co najmniej przedwczesna, jeśli nie całkiem nieuzasadniona. Nie można, co do zasady, przyjąć, że sytuacja zagrożenia obiektywizmu sądu zachodzi każdorazowo wówczas, gdy podsądny jest w bliski sposób związany z osobą znaną Sądowi przede wszystkim z kontaktów zawodowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt II KO 25/16). Jak podkreśla Sąd Najwyższy sam fakt urzędowej znajomości sędziów, prokuratorów lub innych osób występujących przed sądem (adwokaci, biegli, tłumacze) nie może stanowić o istnieniu uzasadnionej obawy co do braku bezstronności orzekających w sprawie sędziów (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV KO 25/16).
Okoliczność, iż znaleźli się sędziowie, którzy wystąpili z wnioskiem o wyłączenie od rozpoznania sprawy, nie oznacza, że w całym Sądzie Rejonowym w C. niemożliwe jest skompletowanie składu orzekającego, który mógłby poprowadzić sprawę przeciwko oskarżonej A. A. B. – nawet uwzględniając szczególny charakter tego postępowania, ze względu na jego przedmiot. W tym miejscu warto podkreślić, że przesłanka „dobra wymiaru sprawiedliwości” stanowiąca kryterium zastosowania art. 37 k.p.k. wymaga, aby sąd powołując się na nią, nie stwarzał w ten sposób wrażenia, że unika prowadzenia sprawy dla niego kłopotliwej, tak z uwagi na pełnioną przez oskarżyciela posiłkowego funkcję, jak też naturalne w takiej sytuacji zainteresowanie nią społeczeństwa oraz mediów.
Sąd właściwy do rozpoznania sprawy nie może uchylać się od jej rozpoznania także pod pozorem pojawienia się w przyszłości zarzutów dotyczących bezstronności, a zatem antycypować przyszłe opinie społeczne, na których zresztą pojawienie się ma także wpływ przez odpowiednie prowadzenie postępowania (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV KO 131/17). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.