Supreme Court rejects transfer request; prior judge disqualification does not bar future procedural rulings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Regional Court requested the Supreme Court to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure, arguing that a judge's prior disqualification compromised judicial integrity. The Supreme Court dismissed this request, ruling that Article 37 does not serve as a mechanism to review the legality of lower court decisions regarding judge disqualification. Furthermore, the Court held that a judge disqualified from hearing the appeal phase remains eligible to rule on procedural matters arising in the retrial, as the disqualification was specific to that stage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.: A request to transfer a case under Article 37 of the Code of Criminal Procedure cannot be used to challenge the legality of a judge's disqualification, and a judge previously disqualified from a specific procedural stage remains eligible to rule on new procedural issues in a retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
POSTANOWIENIE Z DNIA 10 LISTOPADA 2010 R.
IV KO 127/10
Charakter przyczyny wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1
k.p.k. świadczy o tym, że ocena jej zaistnienia powinna zostać dokonana
na czas orzekania w sprawie, gdyż – rebus sic stantibus – może w dalszym
postępowaniu stracić na aktualności. Tym samym, wyłączenie sędziego od
rozpoznania apelacji w określonej sprawie nie oznacza, że po przekazaniu
tej sprawy do ponownego rozpoznania jest on także wyłączony od orzekania w kwestiach procesowych jakie ujawnią się w toku dalszego postępowania.
Przewodniczący: sędzia SN T. Grzegorczyk.
Sędziowie SN: J. Dołhy, D. Świecki (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy w sprawie Elżbiety L. i innych, oskarżonych o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2010 r. wniosku Sądu Rejonowego w D. w
przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił wniosku n i e u w z g l ę d n i ć.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 października 2010 r. Sąd Rejonowy w D.
wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpo-
znania innemu sądowi równorzędnemu – w trybie art. 37 k.p.k. Jako przesłankę zastosowania tego przepisu Sąd wnioskujący podniósł, że sprawa
została przekazana do rozpoznania temu Sądowi w związku z postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 7 kwietnia 2010 r. o wyłączeniu od jej
rozpoznania sędziów Sądu Rejonowego w T. W ocenie Sądu występującego krytycznie należy odnieść się do tego postanowienia, zważywszy że w
jego wydaniu uczestniczył sędzia, który uprzednio sam został wyłączony od
orzekania w tej sprawie, co podważa wiarygodność wymiaru sprawiedliwości, a więc i godzi w jego dobro.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w D. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie mógł zostać uwzględniony, albowiem art. 37 k.p.k. nie stanowi podstawy do występowania do Sądu Najwyższego o skontrolowanie prawidłowości czynności podejmowanych
przez sądy w kwestii właściwości i ewentualne korygowanie nieprawidłowych bądź niesprawiedliwych w tym przedmiocie decyzji. Tego bowiem
domaga się Sąd występujący, kwestionując zasadność i dopuszczalność
decyzji podejmowanych przez Sąd Okręgowy w T., tak w kwestii wyłączenia od rozpoznania sprawy wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w T., jak
i co do brania udziału w jej wydaniu przez sędziego tego Sądu, pomimo
wcześniejszego wyłączenia go od rozpoznania tej sprawy przez Sąd Apelacyjny w K.
W związku z tym należy stwierdzić, że kwestia zasadności wyłączenia sędziów Sądu Rejonowego w T., budzi wątpliwości w zakresie prawidłowości procedowania w tym przedmiocie z uwagi na wyłączenie sędziów
na podstawie złożonych oświadczeń, a nie w związku z wydaniem decyzji
procesowych o wyłączeniu konkretnych sędziów. Nie można bowiem wyłączyć sędziego „na przyszłość” od rozpoznania sprawy, jeżeli nie został on
wyznaczony do jej rozpoznania. Jednakże z tego powodu, wskazany przez
Sąd Rejonowy w D. tryb przekazania sprawy na podstawie art. 37 k.p.k.,
jak należy wnioskować, z powrotem do Sądu Rejonowego w T., nie jest
możliwy.
Natomiast w kwestii wydania orzeczenia przez sędziego Sądu Okręgowego w T. w przedmiocie wyłączenia sędziów Sądu Rejonowego w T. i
przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w D., to należy
stwierdzić, że pomimo wcześniejszego wyłączenia tego sędziego od rozpoznania sprawy przez Sąd Apelacyjny w K., nie doszło do naruszenia art.
41 § 1 k.p.k. Zauważyć bowiem trzeba, że zmienił się układ procesowy w
związku w uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi właściwemu na zasadach ogólnych. Postanowienie Sądu
Apelacyjnego w K. o wyłączeniu sędziów Sądu Okręgowego w T. wydane
bowiem zostało w związku z koniecznością rozpoznania apelacji przez ten
Sąd. W postanowieniu tym sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi
Okręgowemu w K. Wówczas wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w T.
dotyczyło rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym, a więc apelacji od wyroku. Charakter przyczyny wyłączenia sędziego na podstawie
art. 41 § 1 k.p.k. świadczy o tym, że ocena jej zaistnienia powinna zostać
dokonana na czas orzekania w danej sprawie, gdyż – rebus sic stantibus –
może w dalszym postępowaniu stracić na aktualności. Tym samym wyłączenie sędziego od rozpoznania apelacji w danej sprawie nie oznacza, że
po przekazaniu tej sprawy do ponownego rozpoznania jest on także wyłączony od orzekania w kwestiach procesowych jakie ujawnią się w toku dalszego postępowania. Nie było więc przeszkód, aby sędzia Sądu Okręgowego w T., w związku uchyleniem wyroku do ponownego rozpoznania
przez Sąd Okręgowy w K., orzekał w sprawie wyłączenia sędziów Sądu,
któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.