Supreme Court rejects transfer of appeal due to judge's prior involvement in unrelated investigation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to transfer the appeal to another court of equal jurisdiction. The Regional Court sought transfer because the judge handling the appeal had previously conducted investigative actions in a separate case initiated by the appellant. The Court ruled that the appeal concerns only the procedural review of the prosecutor's decision to dismiss the investigation, not the substantive criminal liability of the judge. Consequently, the request failed to demonstrate that the current court could not objectively review the prosecutor's actions, as the prior involvement was in a distinct matter.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; The transfer of jurisdiction is an extraordinary measure requiring proof that the entire court is unfit or biased; mere personal relations or prior involvement in unrelated proceedings by a judge do not justify such transfer.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KO 123/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie dotyczącej zażalenia H. K. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa sygn. akt PR 5 Ds. (...) po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego [...] w K. z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt IV Kp (...) w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt IV Kp (...), zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia H. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 9 września 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego [...] w K., do czego miało dojść w toku rozpoznania zażalenia H. K. i jego pełnomocnika na umorzenie postępowania przygotowawczego prowadzonego w związku z zawiadomieniem złożonym przez skarżącego w innej sprawie.Uzasadniając przedmiotowe wystąpienie wskazano, że sędzia, którego dotyczyły czynności sprawdzające Prokuratury, orzeka w Sądzie Rejonowym w K. oraz jest znana innym sędziom tego Sądu.
Przedmiotem zarzutów podnoszonych przez autora zażalenia były czynności sądowe podejmowane przez sędziego w innej sprawie prowadzonej przez organy ścigania z inicjatywy skarżącego. Okoliczność powyższa miałaby – w myśl uzasadnienia wniosku – przemawiać za przekazaniem sprawy rozpoznania zażalenia H. K. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza potrzebę zapewnienia warunków do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego w sposób obiektywny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie zażalenia H.
K. innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. - nie zasługiwał na uwzględnienie. Argumenty przytoczone w jego części motywacyjnej nie przekonują, że w niniejszej sprawie występują wątpliwości co do możliwości prawidłowego rozpoznania środka odwoławczego przez sąd właściwy do rozpoznania zażalenia H. K.. W istniejącej sytuacji procesowej zadaniem sądu karnego jest jedynie przeprowadzenie kontroli orzeczenia, które zostało wydane przez zupełnie inny – niesądowy – organ procesowy właściwy dla prowadzenia postępowania przygotowawczego.
Jednocześnie, Sąd występujący z wnioskiem o zmianę właściwości – w najmniejszym nawet stopniu nie wykazał, że nie jest w stanie – bez szkody dla wymiaru sprawiedliwości – wykonać prawidłowo tego zadania. Ograniczył się jedynie do deklaracji o potrzebie uwolnienia go „od presji okoliczności niezwiązanych z przedmiotem postępowania, jak i od nacisku określonych oczekiwań czy podejrzeń”. Nie skonkretyzował jednak bliżej okoliczności, które taką presję i naciski miałyby wywierać, co uniemożliwia dokonanie oceny ich rzeczywistej wagi.Tymczasem podkreślić należy, że zmiana właściwości miejscowej przewidziana w art. 37 k.p.k., jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym i nie podlega wykładni rozszerzającej.
Dotyczy to zwłaszcza podstawowej przesłanki jej stosowania, jaką jest pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, które determinuje przeniesienie sprawy, gdy cały sąd jest niewłaściwy do orzekania, a także wtedy, gdy zachodzą obawy o bezstronność sądu właściwego.Jak podkreślono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2018 r. IV KO 22/18, „tej ostatniej nie można upatrywać każdorazowo w podniesieniu wobec sędziego prowadzącego inne postępowania przez stronę niezadowoloną z ich przebiegu lub treści kończącego orzeczenia – zarzutu niedopełnienia obowiązków lub przekroczenia uprawnień i skierowania go do organów ścigania.
Prowadziłoby to bowiem w konsekwencji do stworzenia swego rodzaju pozaustawowego sposobu sterowania przez strony właściwością miejscową sądów”.Zauważyć też trzeba, że sytuacja w niniejszej sprawie nie dotyczy jeszcze etapu merytorycznego orzekania o odpowiedzialności karnej. Natomiast etap kontroli postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego jest stadium na tyle wczesnym, że rola Sądu ogranicza się jedynie do skontrolowania zakresu, zasadności i kompletności czynności przeprowadzonych przez organy ścigania – w kontekście zarzutów zażalenia.
Trafnie przy tym Sąd występujący z wnioskiem sam zauważył, że działania zmierzające do kwestionowania bezstronności sądów (w tym wypadku właściwych do rozpoznania środków odwoławczych) nie mają oparcia w systemie sądownictwa powszechnego.Wniosek przedstawiony przez Sąd Rejonowy w K. nie zawiera w istocie przekonujących argumentów wskazujących na to, że ten Sąd nie jest w stanie przeprowadzić takiej kontroli prokuratorskiego postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa w sposób obiektywny i bezstronny. Natomiast podnoszone we wniosku relacje personalne mogą zostać uwzględnione w drodze wykorzystania innych instytucji procesowych niż mająca wyjątkowy charakter możliwość zmiany właściwości przewidziana w art. 37 k.p.k.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.