Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 123/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed transfer request due to lack of impartiality threat despite judge recusal declarations.

Numero d'incarto IV KO 123/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected a Regional Court's request to transfer a criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. Although the Regional Court argued that social ties between judges and the victim threatened judicial impartiality, the Supreme Court found no evidence of actual bias. The court ruled that the mere fact of judges recusing themselves did not justify a transfer, as the procedural safeguards under Article 43 were sufficient to ensure a fair trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 43 k.p.k. - A request to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is inadmissible if the existing recusal proceedings under Article 41 and the safeguards of Article 43 adequately protect judicial impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of proceedings judicial impartiality iudex suspectus judge recusal Code of Criminal Procedure social ties procedural safeguards declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: odmówić przekazania sprawy
art. 41 § 1 k.p.k.
art. 43 k.p.k.
Po drugie, powołując się na wyłączenie wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, organ występujący nie powinien działać z pominięciem art. 43 k.p.k. Tymczasem Sąd Rejonowy w K.
art. 226 § 1 k.k
o przekazanie sprawy A.Z karżonego o popełnienie czynu zabronionego z art. 226 § 1 k.k.
art. 31 § 2 k.k
z art. 31 § 2 k.k., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K.
art. 37 k.p.k
akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
art. 43 k.p.k
Po drugie, powołując się na wyłączenie wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, organ występujący nie powinien działać z pominięciem art. 43 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 123/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2019 r.Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karnaw składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 23 października 2019 r., w sprawie A.Z.,‎oskarżonego o popełnienie czynu z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 września 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: odmówić przekazania sprawy

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął postulat Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy A.Z karżonego o popełnienie czynu zabronionego z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. na szkodę sędziego A.N., orzekającej w II Wydziale Karnym Sądu właściwego, innemu sądowi równorzędnemu. Inicjujący wystąpienie Sąd podniósł, że wszyscy sędziowie Sądu miejscowo właściwego złożyli oświadczenia o wyłączeniu ich od rozpoznawania sprawy II K (…), wobec czego na obecnym etapie rozpoznanie sprawy leży w gestii VI Wydziału Cywilnego.

Postulując zastosowanie art. 37 k.p.k., Sąd występujący przedstawił pogląd, że ze względu na łączące sędziów kontakty towarzyskie przewidywane są kolejne wnioski w trybie iudex suspectus zarówno na etapie pierwszoinstancyjnym, jak i – hipotetycznie - odwoławczym, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Zdaniem autora niniejszej inicjatywy, orzekanie przez Sąd Rejonowy w K. w sprawie A.Z. spowoduje w opinii publicznej wątpliwości co do obiektywizmu organu procedującego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Żądanie zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. nie mogło zostać uwzględnione.Sąd Najwyższy nie podzielił poglądu przedstawionego w wystąpieniu, że w przedmiotowej sprawie doszło do sytuacji, w której dobro wymiaru sprawiedliwości było zagrożone, co wymagałoby sięgnięcia po rozwiązanie z art. 37 k.p.k.

Pomimo że słusznym był zarysowany w postanowieniu z 30 września 2019 r. ogólny punkt widzenia, iż fakt towarzyskiej znajomości pokrzywdzonej z sędziami mógł stać się podstawą do złożenia przez konkretnych sędziów wniosku o wyłączenie ich od udziału w tej sprawie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., to jednak dalszy rozwój sytuacji procesowej potwierdził, że instytucji iudex suspectus nadano w niniejszej sprawie zbyt daleki zasięg. Po pierwsze, błędnie większość kadry orzekającej w Sądzie właściwym terytorialnie założyła, że samo orzekanie w tym samym Sądzie jest tożsame z utrzymywaniem bliskich kontaktów przyjacielskich tudzież koleżeńskich.

Po drugie, powołując się na wyłączenie wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, organ występujący nie powinien działać z pominięciem art. 43 k.p.k. Tymczasem Sąd Rejonowy w K. (wydział mylnie podany jako I, bo powinien być VI) zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. Drobiazgowa lektura akt sprawy nie budziła żadnych wątpliwości, że nie było podstaw do przekazania jej innemu sądowi równorzędnemu. Postanowieniami Sądu Rejonowego w K. z 27 listopada 2018 r. (k.

51) i z 30 kwietnia 2019 r. (k. 117) zadecydowano o wyłączeniu wszystkich sędziów II Wydziału Karnego, Sekcji do spraw Wykroczeń i Sekcji Wykonywania Orzeczeń oraz tych sędziów innych wydziałów, którzy złożyli przedmiotowe deklaracje wyłączenia ich od rozpoznania sprawy II K (…). Jednak analiza dokumentów stała w sprzeczności ze stanowiskiem wyrażonym w postulacie skierowanym do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k., ponieważ wbrew argumentacji występującego Sądu część sędziów wydała oświadczenia, że nie zachodzą wobec nich okoliczności warunkujące wyłączenie ich w trybie iudex suspectus, a jako wadliwy należało ocenić pogląd, że hipoteza, iż spodziewane są kolejne wnioski o wyłączenie sędziów, mogłaby lec u podstaw zastosowania rozwiązania z art. 37 k.p.k.Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.as