Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 118/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed request to transfer appeal case due to lack of real impartiality concerns.

Numero d'incarto IV KO 118/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the request to transfer a criminal appeal case to another court of equal jurisdiction. The lower court had argued that the shared building of the two courts might cause public doubt about the judge's impartiality. The Supreme Court ruled that mere co-location does not create a real risk of bias, especially in large courts with many judges, and subjective complaints from the appellant were insufficient grounds for transfer.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 17 ust. 1 k.r.s.: The transfer of a case to another court of equal jurisdiction under Art. 37 k.p.k. requires a real and specific risk of negative public opinion regarding impartiality, not merely subjective doubts or the shared location of courts.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of case court of equal jurisdiction impartiality of judge public perception criminal appeal procedure real risk of bias shared building location

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: odmówić przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
art. 17 ust. 1 k.r.s.
art. 37 k.p.k
akt II Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 118/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie zażalenia J.W., na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 31 maja 2017r. o odmowie wszczęcia śledztwa, sygn. PR Ds.(…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 7 grudnia 2017r.,‎inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 października 2017r., sygn. akt II Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: odmówić przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy w przedmiocie rozpoznania zażalenia J.W. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczyła zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez sędziego Sądu Okręgowego w K. podczas rozpoznania sprawy IX GC (…). W uzasadnieniu wskazano, że ww. sędzia wykonuje swoje obowiązki w tym samym budynku, w którym mieści się Sąd właściwy do rozpoznania zażalenia, zaś „skarżący interpretuje, iż orzekać w sprawie w zasadzie będą sędziowie tego samego sądu czy ewentualnie osoby podległe służbowo”.

Zdaniem Sądu występującego okoliczność ta może być w opinii społecznej postrzegana jako nie sprzyjająca obiektywnemu i bezstronnemu rozpoznaniu sprawy, co więcej może „rodzić spekulacje co do wpływu powiązań i znajomości tej osoby na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy”. Obawa pojawienia się takiej reakcji jest realna, a dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za jej wyeliminowaniem, przy czym „nieuwzględnienie wniosku mogłoby podważyć wśród części społeczeństwa zaufanie do wymiaru sprawiedliwości i tym samym obniżyć prestiż sądów”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Argumentacja zawarta w wystąpieniu nie zasługiwała na podzielenie.

Zarzuty skarżącego nie dotyczyły wszak sędziego orzekającego w sądzie właściwym do rozpoznania zażalenia, ale sędziego innego sądu (Sądu Okręgowego w K.). Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że zasadność środka odwoławczego oceniana będzie przez sędziów wzajemnie się znających z racji wykonywania obowiązków służbowych w tym samym sądzie czy też utrzymujących ze sobą innego rodzaju relacje, w szczególności gdy weźmie się pod uwagę, że obydwa sądy należą do dużych jednostek organizacyjnych, w których orzeka kilkudziesięciu sędziów.W istocie jedyny wskazany przez Sąd występujący argument, dotyczący wspólnej siedziby obu sądów, w żadnym razie nie mógł doprowadzić do uznania, że w odbiorze zewnętrznym mogą wystąpić negatywne opinie co do zdolności bezstronnego rozpoznania zażalenia z tego właśnie powodu.

Przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. nie mogą determinować li tylko w subiektywne spekulacje, bez wystąpienia okoliczności szczególnych, stwarzających realną obawę kształtowania negatywnego wizerunku o rzetelności procedowania przez sąd właściwy. Wprawdzie takie społeczne opinie, nawet niesłuszne, wyjątkowo mogą stanowić przesłankę do pozytywnego zastosowania art. 37 k.p.k., ale pod warunkiem wykazania ich racjonalnych podstaw, które w niniejszej sprawie nie wystąpiły.Same wyrażane przez skarżącego subiektywne zastrzeżenia, rzecz jasna, nie mogły uzasadniać przekazania sprawy innemu sądowi, gdyż to przecież ustawa, a nie uczestnik postępowania określa właściwość sądu do rozpoznania konkretnej sprawy.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.as