Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 107/19 Generato dall'IA

Supreme Court rejects request to transfer appeal due to judge's prior conduct in unrelated case.

Numero d'incarto IV KO 107/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Regional Court requested the Supreme Court to transfer an appeal regarding a prosecutor's decision not to initiate criminal proceedings to another court. The applicant argued that a judge handling the appeal had previously been involved in unrelated administrative duties concerning the same individual, raising concerns about impartiality. The Supreme Court dismissed the request, ruling that the transfer mechanism under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is extraordinary and requires concrete doubts about the court's ability to adjudicate objectively, which were not demonstrated here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1, 4 k.p.k.: The transfer of jurisdiction under Art. 37 k.p.k. is an extraordinary measure requiring actual doubts about the court's impartiality or ability to adjudicate objectively; mere prior involvement of a judge in unrelated proceedings does not justify such a transfer.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction impartiality of court code of criminal procedure prosecutor's decision dismissal of appeal extraordinary measure judicial independence risoluzione del conflitto giurisdizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
akt IX Kp (…) w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił nie uwzględnić wniosku.
Art. 41 § 1 k.p.k.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.”.Przedmiotem zarzutów podnoszonych przez autora zażalenia były czynności służbowe sędziego związane z rozpoznaniem zażalenia wniesionego w innej sprawie skarżącego.
Art. 42 § 4 k.p.k.
z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.”.Przedmiotem zarzutów podnoszonych przez autora zażalenia były czynności służbowe sędziego związane z rozpoznaniem zażalenia wniesionego w innej sprawie skarżącego.
art. 37 k.p.k
akt IX Kp (…) w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 107/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie dotyczącej zażalenia M.W. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. w przedmiocie umorzenia śledztwa sygn. akt PR 3 Ds. (…), po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt IX Kp (…) w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt II Kp (…), zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia M.W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 31 stycznia 2019 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w K., do czego miało dojść w związku z rozpoznaniem zażalenia M.W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 28 lutego 2018 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn.

PR 1 Ds. (…).Uzasadniając przedmiotowe wystąpienie wskazano, że sędzia, którego dotyczyły czynności sprawdzające Prokuratury orzeka w Sądzie Rejonowym w K., a „kolejni sędziowie, którzy w drodze losowania byli wyznaczeni do rozpoznania przedmiotowej sprawy, zostali wyłączeni od jej rozpoznania na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.”.Przedmiotem zarzutów podnoszonych przez autora zażalenia były czynności służbowe sędziego związane z rozpoznaniem zażalenia wniesionego w innej sprawie skarżącego.

Okoliczność powyższa miałaby – w myśl uzasadnienia wniosku – przemawiać za przekazaniem sprawy rozpoznania obecnego zażalenia M.W. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza potrzebę uniknięcia wątpliwości w odbiorze społecznym co do bezstronności sądu właściwego miejscowo oraz zapewnienia warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie zażalenia M.W. innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. nie zasługiwał na uwzględnienie.

Argumenty przytoczone w jego części motywacyjnej nie przekonują, że w niniejszej sprawie występują wątpliwości co do możliwości prawidłowego rozpoznania środka odwoławczego przez sąd właściwy do rozpoznania zażalenia Marcina Wosika. W istniejącej sytuacji procesowej zadaniem sądu karnego jest jedynie przeprowadzenie kontroli orzeczenia, które zostało wydane przez zupełnie inny – niesądowy – organ procesowy właściwy dla prowadzenia postępowania przygotowawczego. Sąd występujący z wnioskiem o zmianę właściwości nie wykazał, że nie jest w stanie – bez szkody dla wymiaru sprawiedliwości – wykonać prawidłowo tego zadania.

Zauważyć przy tym trzeba, że od chwili, gdy sprawa z zażaleniem M.W. wpłynęła do Sądu rejonowego w K., tj. od dnia 20 lutego 2019 r. do dnia 30 sierpnia 2019 r., kwestia bezstronności tego Sądu nie budziła wątpliwości i odbyło się cały szereg losowań składów orzekających mających rozpoznać to zażalenie, a także złożono szereg wniosków o wyłączenie sędziów wylosowanych do rozpoznania tej sprawy. Jest przy tym oczywiste, że procesowe konsekwencje takiej sytuacji i skutki postanowień o wyłączeniu poszczególnych sędziów przewiduje art. 42 § 4 zd. drugie k.p.k.Natomiast zmiana właściwości miejscowej przewidziana w art. 37 k.p.k., jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym i nie podlega wykładni rozszerzającej.

Dotyczy to zwłaszcza podstawowej przesłanki jej stosowania, jaką jest pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, które determinuje przeniesienie sprawy, gdy cały sąd jest niewłaściwy do orzekania, a także wtedy, gdy zachodzą rzeczywiste obawy co do bezstronności sądu właściwego. W realiach tej sprawy takiej obawy nie wykazano.Jak podkreślono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2018 r. IV KO 22/18, „tej ostatniej nie można upatrywać każdorazowo w podniesieniu wobec sędziego prowadzącego inne postępowania przez stronę niezadowoloną z ich przebiegu lub treści kończącego orzeczenia – zarzutu niedopełnienia obowiązków lub przekroczenia uprawnień i skierowania go do organów ścigania.

Prowadziłoby to bowiem w konsekwencji do stworzenia swego rodzaju pozaustawowego sposobu sterowania przez strony właściwością miejscową sądów”.Etap kontroli postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego jest stadium na tyle wczesnym, że rola Sądu ogranicza się do skontrolowania zakresu, zasadności i kompletności czynności przeprowadzonych przez organy ścigania – w kontekście zarzutów zażalenia. Wniosek przedstawiony przez Sąd Rejonowy w K. nie zawiera konkretnych argumentów wskazujących na to, że ten Sąd nie jest w stanie przeprowadzić takiej kontroli w sposób obiektywny i bezstronny.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.as