Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 104/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial as obviously unfounded due to lack of statutory grounds.

Numero d'incarto IV KO 104/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant alleged numerous procedural errors and evidentiary flaws, but the court noted the absence of any substantive argumentation supporting these claims. Consequently, the request was rejected without further proceedings because the cited defects could only be addressed through ordinary appeals or cassation, not a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; Art. 540b k.p.k.: A request for retrial is obviously unfounded if it relies on grounds other than those listed in Chapter 56 of the Code of Criminal Procedure or if none of the circumstances cited fall within the statutory catalog of grounds for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request obviously unfounded Code of Criminal Procedure statutory grounds procedural error evidentiary flaws cassation appeal allegazioni insufficientemente motivate

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 545 § 3 k.p.k.
akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 545 § 2 k.p.k.
(art. 545 § 2 k.p.k.).Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało miejsce wtedy gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które wskazane zostały w przepisach rozdziału 56 k.p.k.
art. 540 k.p.k.
lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie mieściła się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k. lub art.
art. 540b k.p.k.
lub art. 540b k.p.k. oraz nie będzie wchodzić w grę działanie z urzędu (por.
art. 438 k.p.k.
W kontekście tych podniesionych uchybień wskazać należało, że mogą one stanowić podstawy zwykłego środka odwoławczego określone w art. 438 k.p.k. lub podstawę kasacji (art.
art. 523 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
(art. 545 § 2 k.p.k.).Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało miejsce wtedy gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które wskazane zostały w przepisach rozdziału 56 k.p.k.
art. 540 k.p.k
lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie mieściła się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k.
art. 438 k.p.k
W kontekście tych podniesionych uchybień wskazać należało, że mogą one stanowić podstawy zwykłego środka odwoławczego określone w art. 438 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 10 maja 2018 r., III KO 8/18
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 104/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie wniosku skazanego J.S. ‎o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIEDo Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego J.S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 lutego 2018 r., sygn.

II akt AKa (…). Jako podstawy wznowienia skazany wskazał naruszenie prawa procesowego, pobieżną i jednostronną ocenę materiału dowodowego, niewłaściwą ocenę opinii biegłych, błędne ustalenia co do ilości uczestników zdarzenia, nie zbadania materiału genetycznego wszystkich uczestników zdarzenia, niewłaściwą ocenę materiału genetycznego zabezpieczonego na odzieży jednego z uczestników zdarzenia, nie uwzględnienie zeznań wszystkich świadków, pominięcie faktu karalności jednego ze świadków za składanie fałszywych zeznań i przesłuchanie go bez odebrania przyrzeczenia, odczytanie zeznań jednego z istotnych świadków w tej sprawie, zamiast bezpośredniego jego przesłuchania, wadliwą kontrolę odwoławczą, błędne ustalenie o wyłącznym indywidualnym działaniu skazanego będące pokłosiem nieuwzględnienia relacji skazanego o rzeczywistym przebiegu zdarzenia.

Te uchybienia zadecydowały, zdaniem skazanego, o wydaniu wobec niego surowego wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przedmiotowy wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k., w związku z czym należało odmówić jego przyjęcia bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci wzywania wnioskodawcy do usunięcia braku formalnego związanego z przymusem adwokacko-radcowski. (art. 545 § 2 k.p.k.).Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało miejsce wtedy gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które wskazane zostały w przepisach rozdziału 56 k.p.k. lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie mieściła się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz nie będzie wchodzić w grę działanie z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 10 maja 2018 r., III KO 8/18).Wniosek złożony przez skazanego - poza zgłoszeniem żądania – nie zawierał jakiejkolwiek argumentacji wskazującej na wystąpienie którejś z przesłanek uzasadniających wdrożenie postępowania wznowieniowego, a tym samym poddania go wstępnej kontroli, chociażby na potrzeby wyznaczenia obrońcy z urzędu.

Treść wniosku wskazuje jednoznacznie, że skazany odwołuje się do uchybień będących udziałem sądu pierwszej instancji a popełnionych, jego zdaniem, w postępowaniu dowodowym, w ocenie materiału dowodowego, w rekonstrukcji podstawy faktycznej orzeczenia, skutkujących błędną ocenę prawną zachowania skazanego oraz do niewłaściwej kontroli odwoławczej orzeczenia sądu pierwszej instancji. W kontekście tych podniesionych uchybień wskazać należało, że mogą one stanowić podstawy zwykłego środka odwoławczego określone w art. 438 k.p.k. lub podstawę kasacji (art. 523 k.p.k.), ale nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, a to z uwagi na treść wskazanych przepisów ściśle limitujących zakres tego postępowania.Zresztą część z okoliczności wskazanych we wniosku skazanego o wznowienie była przedmiotem apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku sądu pierwszej instancji i została rozważona w sposób rzetelny przez Sąd Apelacyjny w (…), który w uzasadnieniu swojego orzeczenia wykazał dlaczego zarzuty apelacji uznał za niezasadne.Z tych względów postanowiono jak na wstępie.as