Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for challenging facts without proving procedural violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the appellant to bear the costs. The appellant challenged the lower court's factual findings regarding a crime under Article 186 of the Criminal Code, arguing a violation of Article 3 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that challenging facts without demonstrating a grave procedural breach constitutes an obvious lack of merit, thereby avoiding the need for a full written justification.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 186 § 1 kk z 1969 r.; Art. 3 § 3 dkpk: Challenging factual findings without proving a grave procedural violation renders the cassation appeal obviously unfounded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KKN 428/96
POSTANOWIENIE
Dnia 13 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2000 r.
sprawy S. K.
skazanego za przestępstwo określone w art. 186 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.
z dnia 7 września 1995 r., sygn. IX Kr […]
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O.
z dnia 18 stycznia 1995 r., sygn. II K […]
1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) zasądza od S. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe
postępowania kasacyjnego.
UZA SADNIENIE
Uznanie kasacji za oczywiście bezzasadną zwalnia z obowiązku
sporządzenia uzasadnienia (art. 535 § 2 zd. III kpk w brzmieniu obowiązującym
od 1 września 2000 r.), lecz w sprawie tej niezbędne są następujące uwagi:
Po pierwsze, obraza prawa materialnego polega na błędnym zastosowaniu (lub
niezastosowaniu) prawa do prawidłowych i nie kwestionowanych przez strony
ustaleń faktycznych, podczas gdy umotywowanie podniesionego w kasacji
zarzutu obrazy art. 186 kk z 1969 r. sprowadza się do kwestionowania
poczynionych przez sąd ustaleń faktycznych, bez jednoczesnego wykazania, że
były one wynikiem rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (np. art.
4 § 1 czy art. 357 ustawy procesowej obowiązującej w chwili orzekania).
Po drugie, podniesiony w uzasadnieniu kasacji zarzut obrazy art. 3 § 3 dkpk
polega na nieporozumieniu, gdyż sądy obu instancji nie powzięły żadnych
wątpliwości co do rozstrzyganych kwestii.
W sytuacji zaś gdy sąd, rozstrzygając daną sprawę, nie ma wątpliwości, choć
powinien je mieć (np. z powodu braków w materiale dowodowym), to wówczas
wchodzi w grę naruszenie innych przepisów postępowania, nie zaś art. 3 § 3
dkpk (obecnie: art. 5 § 2 kpk), jako że wadą pierwotną jest w omawianym
przypadku niedostrzeżenie braków dowodowych, a konsekwencją tego błędu
jest brak wątpliwości sądu.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S.N.
aw
f/ak