Supreme Court dismisses appeal for fine as it violates statutory limits on appeals for non-custodial sentences.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal without examination, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The defendant was convicted of a minor offense punishable by a fine, and the defense argued violations of fundamental rights and evidence rules. The court determined that appeals for non-custodial sentences are strictly limited by law, making this appeal procedurally invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: An appeal for acquittal or lighter punishment is inadmissible if the defendant was sentenced to a fine or other non-custodial penalty, as such appeals are reserved exclusively for cases involving deprivation of liberty.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 723/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie S. P. skazanego za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 20 stycznia 2020 r., z urzędu kwestii dopuszczalności wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 lutego 2019 r., sygn. akt III Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. oraz art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 in fine k.p.k., p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację obrońcy bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy w R. , wyrokiem z dnia 22 lutego 2019 r., sygn. akt III Ka (…) utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 października 2018 r. skazujący S. P. za występek zakwalifikowany z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. na karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10 zł.Wyrok Sądu odwoławczego zaskarżył kasacją obrońca skazanego, który zarzucił „rażącą obrazę przepisów materialnych oraz postępowania mającą wpływ na treść wyroku a w szczególności obrazę:1.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej poprzez niezastosowanie wobec oskarżonego i świadka oskarżenia, na zeznaniach którego został oparty wyrok Sądu Okręgowego w R. , zasady domniemania niewinności a także, zasady, że osoby podejrzane lub oskarżone powinny być w stanie rozumieć co się dzieje podczas postępowania karnego. Powinny być także poinformowane o swoich prawach, kiedy są stawiane przed sądem, a także mieć dostęp do adwokata we wszystkich stadiach postępowania na podstawie art. 42 ust. 2 Konstytucji RP. Prawo do obrony to nie tylko prawo do korzystania z pomocy adwokata, ale głównie prawo do korzystania z wszelkich przewidzianych prawem możliwości obrony;2.
Rażące naruszenie prawa art. 5, 9, 7 k.p.k. dotyczącej m.in. zasady swobodnej oceny dowodów w związku z nieskorzystaniem przez Sąd Okręgowy w R. z art. 233 § 1 k.k. zobowiązującego sąd do oceny materiału dowodowego w oparciu o jego wszechstronne rozważenie a także z nie zastosowaniem przez Sąd Okręgowy w R. art. 233 § 1 k.k. wobec głównego świadka na którego zeznaniach Sąd Okręgowy oparł swój wyrok”.Podnosząc powyższe zarzuty, autor kasacji wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w R. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w S. oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Sporządzona i wniesiona w tej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji skazujący oskarżonego na karę grzywny. Oczywiste tym samym jest, że nie nastąpiło wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Analiza zarówno zarzutów nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jak i jego uzasadnienia jednoznacznie również wskazuje, iż w kasacji nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.
Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna. Ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. - w tym wypadku art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k., konieczne okazało się orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie oskarżonego - art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. - kosztami postępowania kasacyjnego.