Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 71/16 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed due to single-judge panel violation of mandatory three-judge composition rule.

Numero d'incarto IV KK 71/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Public Prosecutor's Office's cassation appeal against a lower court's decision to uphold a suspended sentence. The lower court convicted the defendant of causing minor bodily harm but failed to sit in a panel of three judges as required by law. The court found this procedural error constituted a clear violation of the Criminal Procedure Code, necessitating the case's remittal for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 29 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A criminal appeal must be heard by a panel of three judges; a single-judge panel violates this mandatory rule and constitutes an absolute ground for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal single judge panel mandatory composition absolute ground procedural violation suspended sentence remittal for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 29 § 1 k.p.k.
art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd II instancji w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten zobligowany był do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 484 k.p.k.
1247), moc utracił przepis art. 484 k.p.k. Jednakże jak trafnie ustalono w kasacji, przedmiotowa sprawa zarówno w postępowaniu pierwszoinstancyjnym jak i odwoławczym rozpoznana została w stanie prawnym przed 1 lipca 2015 r., czyli przed wejściem w życie niniejszej ustawy.
Art. 476 k.k.
II) rozpoznawana była w trybie zwyczajnym, pomimo braku wyraźnego zasygnalizowania o zmianie trybu w protokole rozprawy.Uchwałą Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z dnia 27 października 2005 r., I KZP 38/05, której nadano moc zasady prawnej, przesądzono ostatecznie o interpretacji przepisu art. 476 k.k.
art. 157 § 2 k.k
o popełnienie czynu z art. 157 § 2 k.k.
art. 67 § 1 k.k
art. 29 § 1 k.p.k
art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd II instancji w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten zobligowany był do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
art. 535 § 5 k.p.k
art. 484 k.p.k
1247), moc utracił przepis art. 484 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 71/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący)‎SSN Tomasz Grzegorczyk‎SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)Protokolant Danuta Bratkrajc w sprawie A. B.‎oskarżonej o czyn z art. 157 § 2 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk‎w dniu 23 marca 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich, na korzyść oskarżonej‎od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 19 sierpnia 2014 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J.‎z dnia 25 marca 2014 r. uchyla wyrok Sądu Okręgowego w P. i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

A. B. została oskarżona prywatnym aktem oskarżenia o popełnienie czynu polegającego na tym, że: w dniu 30 listopada 2012 r. w R. działając wspólnie i w porozumieniu z ustalona osobą szarpała oskarżycielkę prywatną E. J., czym spowodowała u niej obrzęk i podbiegnięcie krwawe nadgarstka lewego oraz otarcie skóry okolicy lędźwiowej lewej, co skutkowało rozstrojem zdrowia trwającym nie dłużej niż 7 dni, tj. o popełnienie czynu z art. 157 § 2 k.k. Sąd Rejonowy w J.u wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonej A.

B. na okres próby 1 roku. Wyrokiem tym rozstrzygnięto także w przedmiocie kosztów procesu.Na skutek wywiedzionej od tego orzeczenia apelacji przez oskarżoną, Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2014 r., , utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego uznając apelację za oczywiście bezzasadną.Kasację od tego wyroku - na korzyść oskarżonej - złożył Rzecznik Praw Obywatelskich podnosząc rażące naruszenie prawa karnego procesowego, tj. art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd II instancji w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten zobligowany był do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpinania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co obligowało do rozpoznania jej w oparciu o przepis art. 535 § 5 k.p.k.W całej rozciągłości należy podzielić ustalenia Rzecznika Praw Obywatelskich, co do tego, że w przedmiotowej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., ale także doszło do naruszenia przepisu prawa procesowego, tj. art. 29 § 1 k.p.k.

Skład Sądu Okręgowego w P. był niewłaściwe obsadzony.W tym miejscu koniecznym jest odnotowanie, że z dniem 1 lipca 2015 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 29 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247), moc utracił przepis art. 484 k.p.k. Jednakże jak trafnie ustalono w kasacji, przedmiotowa sprawa zarówno w postępowaniu pierwszoinstancyjnym jak i odwoławczym rozpoznana została w stanie prawnym przed 1 lipca 2015 r., czyli przed wejściem w życie niniejszej ustawy.

Procedujący w tej sprawie Sąd Rejonowy, jak wynika protokołu rozprawy z dnia 5 grudnia 2013 r. (k. 192-199, t. I), odroczył termin rozpoznania sprawy do dnia 20 stycznia 2014 r. Z tego wynika, że przerwa w rozprawie trwała dłużej niż 21 dni. Zgodnie z brzmieniem art. 484 k.p.k. do dnia 1 lipca 2015 r. każda przerwa w rozprawie może trwać nie dłużej niż 21 dni (§ 1). Jeżeli sprawy nie można rozpoznać w terminie wskazanym w § 1, sąd rozpoznaje sprawę w dalszym ciągu w postępowaniu zwyczajnym (§ 2). W ocenianym stanie stwierdzić należało, iż przedmiotowa sprawa na rozprawie w dniu 20 stycznia 2014 r. (k. 201, t.

II) oraz w dniu 25 marca 2014 r. (k. 237, t. II) rozpoznawana była w trybie zwyczajnym, pomimo braku wyraźnego zasygnalizowania o zmianie trybu w protokole rozprawy.Uchwałą Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z dnia 27 października 2005 r., I KZP 38/05, której nadano moc zasady prawnej, przesądzono ostatecznie o interpretacji przepisu art. 476 k.k. w brzmieniu do dnia 1 lipca 2015 r., stwierdzając, że sąd odwoławczy, po wydaniu przez prezesa sądu okręgowego zarządzenia, o którym mowa w art. 476 § 1 zd. 3 k.p.k., może rozpoznać apelację w składzie jednego sędziego tylko wówczas, gdy sąd pierwszej instancji wydał w takim składzie wyrok orzekając w postępowaniu uproszczonym (Lex 157030).Bezspornie w przedmiotowej sprawie przedmiotowa sytuacja nie zaistniała, co determinowało skład Sądu odwoławczego rozpoznającego apelację od wyroku Sądu I instancji.

Jednoosobowe rozpoznanie sprawy przez Sąd Okręgowy było sprzeczne z treścią art. 29 § 1 k.p.k. stanowiąc jednocześnie bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd II instancji rozważy wskazane powyżej uwagi i w oparciu o poczynione ustalenia i wyciągnięte wnioski wyda wolne od wad prawnych rozstrzygnięcie.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji wyroku. kc