Supreme Court quashes lower court verdict for failure to order confiscation of illicit gains as mandatory penalty.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's final verdict against three defendants for drug-related offenses, ruling that the prosecutor's request omitted a mandatory confiscation order. The prosecution argued that because the defendants profited from the crimes, the court was obligated to order the confiscation of those gains under the Criminal Code. The court held that since the prosecutor's request did not explicitly demand this penalty, the lower court erred by failing to address the mandatory nature of the confiscation, necessitating a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 45 § 1 k.k.: When a prosecutor's request omits a mandatory criminal sanction that the court is legally bound to impose, the court must either obtain necessary consents to include it or retry the case under general rules.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 69/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Rafał Malarski (sprawozdawca)Protokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika w sprawie M. K., A. N. i R. M. skazanych z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 23 maja 2013 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanych od wyroku Sądu Rejonowego w B.z dnia 17 września 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do M. K., A. N. i R. M. w całości i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w B. – po rozpoznaniu wniosku prokuratora złożonego na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z 17 września 2012 r. wydanym na posiedzeniu – m.in. skazał M. K., A. N. i R. M. za przestępstwa z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k., polegające na udzieleniu środków odurzających osobom trzecim i uzyskaniu za każdym razem korzyści majątkowych w postaci pieniędzy, wymierzył im za te czyny kary pozbawienia wolności i grzywny oraz orzekł wobec oskarżonych za te i inne czyny kary łączne pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo zawiesił na okresy próby 4 lat, oddając ich w tym czasie pod dozór kuratora sądowego.
Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 25 września 2012 r.Wskazany prawomocny wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść skazanych w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwych wniosków prokuratora i zaniechaniu orzeczenia wobec skazanych obligatoryjnego środka karnego z art. 45 § 1 k.k. w postaci przepadku korzyści majątkowej albo jej równowartości, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do M.
K., A. N. i R. M. i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna – i to w stopniu ewidentnym.Bezdyskusyjne pozostawało, że wniosek prokuratora w części dotyczącej przestępstw z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. (pkt I, V i VII aktu oskarżenia), zaakceptowany przez M.K., A. N. i R. M., nie zawierał żądania orzeczenia obligatoryjnego środka karnego z art. 45 § 1 k.k., mimo że przestępstwa te popełnione zostały w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i sprawcy taką korzyść uzyskali.
W takiej sytuacji powinnością sądu właściwego było albo doprowadzenie do usunięcia wad wniosku przez uzyskanie stosownych zgód prokuratora i zainteresowanych oskarżonych, albo skierowanie sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych. Taki punkt widzenia jest konsekwentnie wyrażany w judykaturze (zob. wyr. SN z 21 października 2009 r., III KK 254/09, R-OSNKW 2009, poz. 2090).W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia rażącego i mającej istotny wpływ na treść orzeczenia wskazanej przez Prokurator Generalnego obrazy prawa (art. 523 § 1 k.p.k.), Sąd Najwyższy wydał postulowane przez skarżącego rozstrzygnięcie o charakterze kasatoryjnym (art. 537 § 2 k.p.k.).
Propozycja autora kasacji uchylenia w całości zapadłego w stosunku do M. K., A. N. i R. M. wyroku zasługiwała na uwzględnienie, jako że potrzeba orzeczenia w toku ponownego rozpoznania sprawy przepadku na podstawie art. 45 § 1 k.k. może w znaczącym stopniu rzutować na stanowiska stron; może nawet doprowadzić do odstąpienia od rozpoznania sprawy w trybie konsensualnym.