Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 63/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to correct single-judge appellate panel under COVID-19 law.

Numero d'incarto IV KK 63/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that a three-judge panel was required due to the case's complexity, but the court found the single-judge panel legally correct under specific provisions. The court ruled that the COVID-19 Act explicitly mandated a single-judge appellate panel for this type of case during the epidemic period, overriding the general rule requiring a three-judge composition.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 14fa ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19: The requirement for a three-judge appellate panel does not apply if the first-instance court ruled alone during the COVID-19 epidemic period, as the epidemic law mandates a single-judge panel for such cases.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal single judge panel COVID-19 epidemic law appellate court composition obviously unfounded appeal procedural error defense interim legislation application carenza di credibilità oggettiva

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
W tym miejscu przypomnieć należy, że wystąpienie którejkolwiek podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k.
Art. 28 § 3 k.p.k.
z art. 28 § 3 k.p.k. oraz art.
Art. 29 § 1 k.p.k.
oraz art. 29 § 1 k.p.k. i art.
Art. 30 § 1 i 2 k.p.k.
i art. 30 § 1 i 2 k.p.k. wynikające z nienależytej obsady sądu i w konsekwencji naruszenie art.
Art. 449 § 2 k.p.k.
Zgodnie z art. 449 § 2 k.p.k. - jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, sąd odwoławczy orzeka na rozprawie jednoosobowo, chyba że zaskarżone orzeczenie sąd pierwszej instancji wydał w innym składzie niż w składzie jednego sędziego.
Art. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny
w rozumieniu art. 66 § 1 k.p.k.;2.rażącą obrazę prawa materialnego, mającą istotny wpływ na treść ww.
Art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19
29 § 1 k.p.k.W myśl art. 14fa ust.
art. 535 § 3 k.p.k
IV KK 63/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 czerwca 2024 r.,‎w sprawie Ł.
art. 212 § 1 k.k
skazanego z art. 212 § 1 k.k.
art. 28 § 3 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Wyrok SN z 26.04.2023 r., V KK 190/22
Wyrok SN z 26.04.2023 r., V KK 190/22, LEX nr 3586452).Mając na uwadze powyższe, kasację należało oddalić jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.
V KK 190/22
Supreme Court quashes appeal verdict due to improper single-judge panel composition violating procedural law.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 63/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 czerwca 2024 r.,‎w sprawie Ł. L. skazanego z art. 212 § 1 k.k. kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 16 maja 2023 r., sygn. akt VI Ka 1172/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowy w Gliwicach z 21 września 2022 r., sygn.‎akt III K 203/19 p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [J.J.]

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 września 2022 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach, sygn. akt III K 203/19 uznał L. L. za winnego tego, że w 2018 r. w nieustalonym miejscu pomówił pokrzywdzonego A Ś. wobec przełożonego P. D. zarzucając mu, że nie stawił się w R. podczas kontroli Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, podczas gdy pokrzywdzony nie był w stanie tam dojechać z przyczyn od siebie niezależnych, które to pomówienie o takie postępowanie mogło narazić go na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, tj. czynu stanowiącego przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na 50 złotych.

Na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego, jego obrońcę i pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, wyrokiem z 16 maja 2023 r, Sąd Okręgowy w Gliwicach, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od wyroku złożył obrońca skazanego i zarzucił rozstrzygnięciu:1. rażące naruszenie prawa procesowego w postaci 439 § 1 pkt 2 w zw. z art. 28 § 3 k.p.k. oraz art. 29 § 1 k.p.k. i art. 30 § 1 i 2 k.p.k. wynikające z nienależytej obsady sądu i w konsekwencji naruszenie art. 28 § 3 k.p.k. oraz art. 29 § 1 k.p.k. i art. 30 § 1 i 2 k.p.k. z uwagi na szczególną zawiłość i wagę (szczególnie dla osoby oskarżonego Ł.

L. ), jak też wielowątkowy charakter niniejszej sprawy wymagający jej rozpoznania w składzie 3 sędziów (także w aspekcie ewentualnego warunkowego umorzenia postępowania karnego względem oskarżonego L. L. w rozumieniu art. 66 § 1 k.p.k.;2.rażącą obrazę prawa materialnego, mającą istotny wpływ na treść ww. wyroku, tj. błędną wykładnię art. 212 § 1 k.k. oraz art. 213 § 1 k.k. polegającą na przyjęciu, iż podstawą uznania winy oskarżonego były zeznania pokrzywdzonego (które w tym zakresie zostały uznane za wiarygodne i znajdowały częściowe oparcie w wyjaśnieniach samego oskarżonego oraz w zapisie nagrania), przy czym - jak wskazuje Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) - do pomówienia oskarżonego doszło przed spotkaniem zarejestrowanym na nagraniu w związku z czym nagranie nie stanowiło bezpośredniego dowodu sprawstwa oskarżonego w sytuacji, w której w rzeczywistości przyczyny odwołania oskarżyciela prywatnego miały charakter wieloaspektowy i dotyczyły szeregu okoliczności, jak też że w sprawie nie zachodzi kontratyp dozwolonej krytyki - a w konsekwencji dokonania przez Sąd Okręgowy błędnej subsumpcji stanu faktycznego i nieprawidłowego uznania, że oskarżony Ł.L. popełnił czyn z art. 212 § 1 k.k. w okolicznościach w których zebrany w sprawie materiał dowodowy (w tym w szczególności zeznania świadków) potwierdza, iż przyczyny odwołania oskarżyciela prywatnego miały charakter wielowymiarowy i dotyczyły szeregu okoliczności wskazywanych przez oskarżonego;3.rażące naruszenie prawa procesowego, polegające na obrazie przepisów art. 4 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. jak też art. 170 § 1 pkt 1-4 k.p.k. i art. 193 § 1 k.p.k. oraz art. 66 § 1 k.p.k. mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegające na:a) dokonaniu dowolnej oceny dowodów przez Sąd Okręgowy oraz przeprowadzeniu kontroli odwoławczej w zasadniczej mierze w oderwaniu od zarzutów apelacyjnych, w szczególności wobec podniesionych w apelacji oskarżonego zarzutów z art. art. 170 § 1 pkt 1-4 k.p.k. jak też art. 4 k.p.k. oraz art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. oraz art. 212 § 1 k.k. i art. 213 § 1 k.k.b) pominięciu istotnych okoliczności ujawnionych w postępowaniu dowodowym w postaci spójnych, logicznych i korespondujących ze sobą zeznań składanych przez świadków zgłoszonych przez oskarżonego, w szczególności w zakresie dotyczącym złożonego charakteru przyczyn odwołania oskarżyciela prywatnego, jak też treści i charakteru nagrania oraz ewentualnego warunkowego umorzenia postępowania karnego względem oskarżonego L.

L. na podstawie art. 66 § 1 k.p.k. - czego konsekwencją było utrzymanie przez Sąd Okręgowy wyroku Sądu Rejonowego.c) oddaleniu wniosku o zobowiązanie oskarżyciela prywatnego do złożenia do akt niniejszej sprawy oryginalnego nośnika, na którym było zarejestrowane nagranie oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu fonoskopii w odniesieniu do oryginalnego nośnika, na którym dokonano nagrania w sytuacji w której nagranie to może budzić zastrzeżenia (m.in. w znaczeniu formalnym) oraz stanowić naruszenie zasad współżycia społecznego (i tym samym być niedopuszczalne jako dowód w sprawie) w tym także wobec faktu, iż analizowane nagranie stanowi jedynie kopię (zapis pliku dźwiękowego) i tym samym istnieją wątpliwości odnośnie jego autentyczności oraz kompletności, a w konsekwencji analizowane nagranie nie może stanowić dowodu w sprawie.Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego jest oczywiście bezzasadna, dlatego została oddalona na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na inną karę niż kara bezwzględnego pozbawienia wolności, dla możliwości wniesienia kasacji przez stronę, konieczne jest podniesienie zarzutu opartego na jednej z przesłanek wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k).

Wobec skazania L. L. na karę grzywny, taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe, za dopuszczalny uznać więc należy tylko zarzut z pkt 1 kasacji, dotyczący bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Wobec niedopuszczalności pozostałych zarzutów (tj. pkt 2 i 3 kasacji), Sad Najwyższy odniesie się jedynie do zarzuty z pkt 1. W tym miejscu przypomnieć należy, że wystąpienie którejkolwiek podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. musi być rzeczywiste, a nie pozorne. Wbrew jednak twierdzeniom obrońcy, w sprawie nie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza, określona w art. 439 § pkt 2 k.p.k., zaś sąd odwoławczy prawidło rozpoznał wywiedzione apelacje w składzie 1-osobowym.

Zgodnie z art. 449 § 2 k.p.k. - jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, sąd odwoławczy orzeka na rozprawie jednoosobowo, chyba że zaskarżone orzeczenie sąd pierwszej instancji wydał w innym składzie niż w składzie jednego sędziego. Jest to wyjątek od ogólnej zasady ustalania składu sądu odwoławczego, wyrażonej w art. 29 § 1 k.p.k.W myśl art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: ustawa o Covid-19) - w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka z składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w takim samym składzie.

Należy również zwrócić uwagę na przepisy intertemporalne, tj. art. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks kamy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021, poz. 1023). Zgodnie z treścią tego przepisu, w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej, sąd orzeka w składzie dotychczasowym do czasu zakończenia postępowania w tej instancji. Ustawa nowelizująca, wprowadzająca art. 14fa specustawy COVID-19, weszła w życie w dniu 22 czerwca 2021 r.W przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie warunki wskazane w art. 14fa ww. ustawy.

W sądzie I instancji orzekał sąd w składzie jednego sędziego, czyn zarzucony w akcie oskarżenia i przypisany wyrokiem sądu pierwszej instancji zagrożony jest grzywną albo karą ograniczenia wolności. W tej sprawie miał miejsce jeden termin rozprawy odwoławczej, tj. 16 maja 2023 r., na którym wszczęto i zamknięto przewód sądowy. Nastąpiło to więc niewątpliwie po dniu 21 czerwca 2021 r. i w czasie obowiązywania nadal stanu zagrożenia epidemicznego w związku z COVID-19. Oznacza to, że skład sądu odwoławczego powinien zostać wyznaczony w oparciu o art. 14fa ust. 1 ustawy o Covid-19, który to przepisy określa skład sądu na rozprawie apelacyjnej w sposób kategoryczny, bez przewidzianych od niego wyjątków i możliwości jego zmiany na mocy decyzji procesowej (tak:

Wyrok SN z 26.04.2023 r., V KK 190/22, LEX nr 3586452).Mając na uwadze powyższe, kasację należało oddalić jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. [J.J.][ms] ‎