Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 449/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for recidivist burglary due to mandatory minimum penalty violation under Polish Criminal Code.

Numero d'incarto IV KK 449/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the imposed sentence while leaving the conviction intact. The defendant, a recidivist convicted of attempted burglary, was sentenced to one year in prison despite the law mandating a minimum of one year and one month for such offenders. The court ruled that the lower court failed to apply the mandatory minimum penalty required by the Criminal Code for repeat offenders committing burglary.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 64 § 2 k.k.; Art. 279 § 1 k.k.: When a recidivist commits a crime punishable by imprisonment, the court is obligated to impose a sentence exceeding the statutory minimum threshold.

Parole chiave

Generato dall'IA
recidivism special mandatory minimum penalty burglary attempt Criminal Code sentence quashing recidiva nell'infrazione reato mancato prove acquisite illegalmente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 64 § 2 k.k.
z art. 64 § 2 k.k. - i za to na mocy art.
Art. 279 § 1 k.k.
z art. 279 § 1 k.k. w zw.
Art. 14 § 1 k.k.
- i za to na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw.
Art. 521 § 1 k.p.k.
wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art.
Art. 537 § 1 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
art. 64 § 1 k.k
– został on uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k., a następnie odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po jej odbyciu popełnił ponownie umyślne przestępstwo kradzieży z włamaniem.
art. 13 § 1 k.k
64 § 1 k.k., przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, czym działał na szkodę R.M., który to czyn stanowił przestępstwo z art. 13 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V KK 393/02
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 4 czerwca 2003 r., V KK 393/02, Prok.
V KKN 178/00
4; z dnia 6 czerwca 2000 r., V KKN 178/00, Prok.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 449/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący)‎SSN Waldemar Płóciennik‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)Protokolant Ewa Sokołowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego,‎w sprawie B. S.‎skazanego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 6 czerwca 2019 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w N.‎z dnia 31 lipca 2017 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w N. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w N. wyrokiem z dnia 31 lipca 2017 r., sygn. akt II K […], którym objęto także innego współoskarżonego, uznał B. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na tym, że w dniu 28 września 2015 r. w N., w woj. […], działając wspólnie i w porozumieniu z K. K., usiłował dokonać włamania do sklepu „D.” w ten sposób, iż przy pomocy łomu i młotka usiłował wyłamać drzwi wejściowe znajdujące się na zapleczu tego sklepu, usiłując zabrać w celu przywłaszczenia znajdujące się w środku sklepu przedmioty, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, ponieważ został spłoszony przez przejeżdżający oznakowany radiowóz, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k., przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, czym działał na szkodę R.M., który to czyn stanowił przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. - i za to na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności.

Apelacje od tego wyroku wnieśli osobiście B. S. oraz jego obrońca.W toku postępowania odwoławczego, w dniu 27 grudnia 2017 r. B. S. złożył oświadczenie o cofnięciu wniesionej przez siebie apelacji od wyroku oraz wyraził zgodę na cofnięcie apelacji wywiedzionej przez jego obrońcę (k. 217). Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ka […], Sąd Okręgowy w T. pozostawił apelacje wniesione przez B. S. i jego obrońcę bez rozpoznania, a tym samym wyrok Sądu Rejonowego w N. stał się prawomocny.Kasację od wyroku Sądu Rejonowego w N. wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.

Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zaskarżając go w zakresie dotyczącym orzeczonej kary i na niekorzyść skazanego B. S.. Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. autor kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 64 § 2 k.k., polegające na przypisaniu B.S. popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w warunkach multirecydywy i wymierzeniu mu kary pozbawienia wolności w wysokości jednego roku pozbawienia wolności, podczas gdy zgodnie z brzmieniem naruszonego przepisu prawa materialnego (w związku z art. 37 k.k.), Sąd nie mógł wymierzyć oskarżonemu kary niższej niż rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności.Formułując powyższy zarzut autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w N. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna i należało ją uwzględnić.

Została również złożona w terminie wskazanym w art. 524 § 3 k.p.k., zgodnie z którym niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść oskarżonego wniesionej po upływie roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia. W przedmiotowej sprawie zaskarżony wyrok uprawomocnił się w dniu 28 grudnia 2017 r., zaś kasacja Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego wpłynęła w dniu 20 lipca 2018 r.Trafnie podniesiono w kasacji, że Sąd I instancji dopuścił się rażącego naruszenia przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 64 § 2 k.k. Z akt sprawy wynika wprost, że wobec B.

S. spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 64 § 2 k.k. – został on uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k., a następnie odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po jej odbyciu popełnił ponownie umyślne przestępstwo kradzieży z włamaniem. Sąd Rejonowy jednoznacznie ustalił, że B. S. dopuścił się zarzucanego mu występku w warunkach multirecydywy, co wynika zarówno z treści sentencji wyroku, w którym został mu przypisany czyn określony w art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., jak i z jego uzasadnienia.

Ustalenia Sądu w tym zakresie są prawidłowe i znajdują oparcie w dokumentach w postaci odpisów poszczególnych wyroków skazujących, a także informacji z Krajowego Rejestru Karnego. W pisemnych motywach wyroku Sąd wskazał, że B. S. dopuścił się przypisanego mu przestępstwa będąc uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. po odbyciu co najmniej 1 roku kary pozbawienia za przestępstwa kradzieży z włamaniem i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości tej ostatniej kary. Jest to wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 sierpnia 2008 r., w sprawie II K 37/08, którym skazano B.

S. za ciąg przestępstw (w ujęciu art. 91 § 1 k.k.) złożony z trzech występków kwalifikowanych z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., na karę w rozmiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Karę odbył w okresie od 20 maja 2010 r. do 30 września 2011 r. oraz od 2 lutego 2012 r. do 22 marca 2013 r. (k. 73 – 75). Wypada przypomnieć, że w przedmiotowej sprawie dopuścił się przestępstwa w dniu 28 września 2015 r.Należy zauważyć, że jednym z warunków ustalenia, iż zachodzi przypadek recydywy specjalnej wielokrotnej jest to, by sprawca był uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k., a zatem wystarczy jednokrotne uprzednie skazanie sprawcy w warunkach recydywy specjalnej podstawowej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 4 czerwca 2003 r., V KK 393/02, Prok. i Pr.-wkł. 2003, Nr 12, poz. 4; z dnia 6 czerwca 2000 r., V KKN 178/00, Prok. i Pr.-wkł. 2000, Nr 12, poz. 3).

Zgodnie z treścią art. 64 § 2 k.k., wobec sprawcy odpowiadającego w warunkach wielokrotnej recydywy sąd wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Nie ulega wątpliwości, że sformułowanie tego przepisu wskazuje na obowiązek sądu (a nie jedynie możliwość) orzeczenia w omawianej sytuacji kary pozbawienia wolności powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia.

Skoro więc B. S. dopuścił się przypisanego mu czynu w warunkach opisanych w art. 64 § 2 k.k., to Sąd Rejonowy w N. miał obowiązek wymierzyć karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Przepis art. 279 § 1 k.k. przewiduje, że sprawca, który kradnie z włamaniem, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. W konsekwencji więc Sąd Rejonowy miał obowiązek nie tylko włączyć do prawnomaterianej podstawy skazania przepis art. 64 § 2 k.k., ale i nie mógł B.S. wymierzyć kary pozbawienia wolności niższej niż rok i 1 miesiąc.

Natomiast wymierzając temu oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo karę roku pozbawienia wolności, Sąd Rejonowy w N. dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k., co w sposób oczywisty miało istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku.W rezultacie więc Sąd Najwyższy uwzględnił kasację Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego i uchylił wyrok Sądu Rejonowego w N. w zaskarżonym zakresie, to jest, rozstrzygnięcie co do kary - i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi.

W kolejnym postępowaniu Sąd I instancji będzie mieć na uwadze wszystkie podniesione powyżej okoliczności i wyda orzeczenie w zakresie kary przestrzegając wszystkich ustawowych kryteriów jej wymiaru.