Supreme Court dismisses defense's cassation as obviously unfounded due to lack of procedural violations affecting verdict substance.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued violations regarding the presumption of innocence, free evaluation of evidence, and the duty to address all appeal grounds, but the court found these claims baseless. The court determined that factual doubts were resolved in the defendant's favor and that the written reasoning adequately addressed all arguments, rendering the appeal procedurally and substantively invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Kasacja jest oczywiście bezzasadna, gdy nie występują naruszenia prawa mogące wpłynąć na treść wyroku, a wszystkie zarzuty są bezpodstawne lub nie mają wpływu na orzeczenie.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 435/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 stycznia 2017 r., sprawy S. W.skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnegoz dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II AKa (...)utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt III K (...) I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.
A. P. - Kancelaria Adwokacka w K. kwotę 738 zł. (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% podatku VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji w charakterze obrońcy skazanego S. W.;III. obciąża skazanego S. W. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEObrońca skazanego S. W. w kasacji złożonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II AKa (...), utrzymującego w mocy skazujący wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt III K (...), zarzucił rażące naruszenie prawa, mogące mieć wpływ na treść tego wyroku, a mianowicie obrazę następujących przepisów prawa procesowego, a to:1)art. 5 § 2 k.p.k. poprzez zaabsorbowanie do prawomocnego wyroku rozstrzygnięcia - dokonanego przez Sąd I Instancji, dotyczącego nie dającej się usunąć wątpliwości co do popełnienia przez oskarżonego przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k., na niekorzyść skazanego zamiast na jego korzyść,2) art. 7 k.p.k. i 410 k.p.k. poprzez zaakceptowanie w toku kontroli instancyjnej naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażającego się w naruszeniu przez organ orzekający przy ocenie dowodów zasad logicznego rozumowania oraz nieuwzględnienia wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a także w oparciu przez Sąd ustaleń na dowolnie wybranej części materiału dowodowego, a to kompilacji zeznań świadków i wyjaśnień współoskarżonych - tylko na dowodach obciążających i pominięcia okoliczności korzystnych dla skazanego,3)art. 457 § 2 k.p.k. poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego do wszystkich zarzutów zawartych w skardze apelacyjnej obrońcy S. W.Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w K. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Prokurator Prokuratury Regionalnej w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o uznanie kasacji obrońcy skazanego S. W. za oczywiście bezzasadną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego S. W. jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Odnośnie zarzutu z pkt 1, to Autor kasacji nie chce dostrzec, że dla oceny czy nie została naruszona reguła in dubio pro reo, o jakiej mowa w art. 5 § 2 k.p.k., nie są istotne wątpliwości formułowane w apelacji czy kasacji, ale jedynie to czy orzekające w sprawie Sądy rzeczywiście powzięły wątpliwości co do ustaleń faktycznych i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnęły je na niekorzyść oskarżonego.
W realiach przedmiotowej sprawy zarówno Sąd Okręgowy w K., jak i Sąd Apelacyjny, dokonujący kontroli odwoławczej, istniejące wątpliwości natury faktycznej rozstrzygnęły na korzyść S. W. Efektem prawidłowego procedowania Sądów była zmiana co do opisu czynu przypisanego, jak i kwalifikacji prawnej (art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. – kwalifikacja z aktu oskarżenia, po zmianie kwalifikacji w wyroku – art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.).Równie bezzasadny jest zarzut z pkt.
II. W przypadku tego zarzutu, jak to trafnie wskazano w pisemnej odpowiedzi na kasację, Autor kasacji zmierza w istocie do poddania ponownej kontroli instancyjnej wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II K (...), zapominając że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i przysługuje stronom od prawomocnych orzeczeń sądów odwoławczych, a nie od wyroków sądu pierwszej instancji. Jeśli chodzi o zarzut z pkt. 3 to wskazany w nim przepis w art. 457 § 2 k.p.k. nie mógł w żaden sposób zostać w przedmiotowej sprawie naruszony, gdyż dotyczy on kwestii uprawnień do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
W przedmiotowej sprawie pisemne uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II AKa (...), zostało przecież sporządzone i doręczone stronom. Natomiast gdyby przyjąć, że Autorowi kasacji chodziło w istocie o obrazę przepisu art. 457 § 3 k.p.k., to nawet gdyby taka obraza zaistniała (w przedmiotowej sprawie nie miało to miejsca, gdyż w liczącym 15 stron uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego, znajdujemy wystarczające odniesienie się do wszystkich wniosków i zarzutów apelacji), nigdy nie może mieć ona wpływu, i to jeszcze istotnego, jak wymaga tego przepis art. 523 § 1 k.p.k. na treść wyroku zaskarżonego kasacją, albowiem pisemne uzasadnienie wyroku sporządza się po wydaniu wyroku.Przedstawione względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu. r.g.