Supreme Court quashes lower court verdict for failure to notify defendant of trial date, violating defense rights.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the defendant S. K. due to procedural violations. The defendant had declared a new address during investigation, yet all court notices were incorrectly sent to his old address, preventing his presence at the trial. The court ruled that this failure to properly notify deprived the defendant of his constitutional right to defense and personal appearance, necessitating a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 117 § 1 i 2 k.p.k.; Art. 374 § 1 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.: Failure to notify a defendant of the trial date at their declared address constitutes a fundamental violation of the right to defense and requires the quashing of the judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 433/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący)SSN Paweł WilińskiSSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie S. K., skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2024 r., kasacji wniesionej Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego, od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 27 września 2021 r., sygn. akt II K 213/18, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej S. K. i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okregowemu w Częstochowie. Paweł Wiliński Piotr Mirek Włodzimierz Wróbel
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 27 września 2021 r. (sygn. akt II K 213/18) S. K. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 14 listopada 2018 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w ilości 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych.
Wyrok nie został przez oskarżonego zaskarżony, nie sporządzano również uzasadnienia rozstrzygnięcia zapadłego wobec S. K.. Orzeczenie w stosunku do S. K. uprawomocniło się w dniu 5 października 2021 r. Kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k. poprzez błędne uznanie, że nastąpiło prawidłowe doręczenie oskarżonemu zawiadomienia o terminie rozprawy w trybie art. 133 k.p.k., a tym samym, że zaistniały warunki do prowadzenia rozprawy pod jego nieobecność, co uniemożliwiło oskarżonemu realizację przysługującego mu prawa do obrony.” Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w zaskarżonym zakresie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Jak słusznie wskazał Rzecznik Praw Obywatelskich w toku postępowania przygotowawczego, podczas pierwszego przesłuchania, S. K. podał jako adres zamieszkania: […], C. Jednak podczas kolejnego przesłuchania, w którym występował jako podejrzany, adres ten nie został ponownie wskazany. W swoich wyjaśnieniach S. K. zadeklarował, że nie zamierza utrudniać prowadzenia sprawy ani mataczyć, posiada stały adres zamieszkania w C. przy ul. […], i zapewnił, że będzie stawiał się na każde wezwanie oraz nie planuje opuszczać kraju.
W związku z tak jednoznaczną deklaracją podejrzanego dotyczącą miejsca zamieszkania, wszelka korespondencja w sprawie powinna była być kierowana na adres wskazany podczas tego przesłuchania. Tymczasem na każdym etapie postępowania, zarówno przygotowawczego, jak i sądowego, korespondencja i zawiadomienia o terminach rozpraw były konsekwentnie wysyłane na wcześniejszy adres przy […], który nie odpowiadał aktualnym danym podanym przez podejrzanego.Nie ulega wątpliwości, że te stwierdzone i opisane uchybienia pozbawiły oskarżonego prawa do udziału w rozprawie, co stanowi rażące naruszenie przepisów art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k.
To z kolei doprowadziło do rażącego naruszenia jego prawa do obrony (art. 6 k.p.k.). W sposób fundamentalny zniweczono podstawowe prawo podsądnego wynikające z konstytucyjnie gwarantowanego prawa do obrony, tj. uprawnienie do osobistego stawiennictwa i prowadzenia własnej obrony w sposób bezpośredni przed sądem. Oskarżony może zrezygnować z tego, ale warunkiem formalnym dla uczynienia zadość podstawowym obowiązkom wymiaru sprawiedliwości w tym zakresie jest prawidłowe powiadomienie go o miejscu i czasie jego sprawy karnej. Tylko wówczas osoba może podjąć racjonalną decyzję co do własnego procesowego stanowiska.
Tego niewątpliwie oskarżony został niezasadnie pozbawiony.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.[J.J.]r.g. Paweł Wiliński Piotr Mirek Włodzimierz Wróbel