Supreme Court quashes sentence for multiple offenses, ruling the harshest offense dictates the penalty type.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially quashed a lower court's judgment imposing a fine and community service on a driver charged with multiple traffic violations. The prosecution argued the sentence was legally flawed because the most severe offense involved only a fine, making a sentence of restricted liberty impossible under the relevant code. The court agreed, holding that when multiple offenses are punished together, the penalty must be determined by the offense carrying the harshest statutory threat, which in this case did not include freedom restrictions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 9 § 2 k.w.; Art. 96 § 1 k.w.; Art. 97 k.w.: When multiple offenses are punished jointly, the penalty must be determined based on the offense prescribing the harshest threat, and if that threat does not include a specific type of punishment, the court cannot impose a penalty outside its statutory scope.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 412/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)SSN Paweł WilińskiProtokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmannaw sprawie A. D. obwinionego z art. 97 kw i innychpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 4 września 2019 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyśćod wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w C. z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w C., wyrokiem nakazowym z dnia 13 marca 2018 r., sygn. II W (…), uznał A. D. za winnego dwóch wykroczeń z art. 97 k.w. i jednego z art. 96 § 1 k.w., polegających na kierowaniu w dniu 12 lutego 2018 r. w C. samochodem marki A. o nr. rej. (…), nie zastosowując się do obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa, korzystając z telefonu komórkowego wymagającego trzymania w ręku słuchawki oraz kierowaniu pojazdem z usterkami technicznymi w postaci braku sygnału dźwiękowego i braku podświetlenia tylnej tablicy rejestracyjnej.
Sąd na podstawie art. 97 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył A. D. łącznie karę miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 26 kwietnia 2018 r.Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść obwinionego. Prokurator Generalny zarzucił wyrokowi nakazowemu rażące i mające wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie prawa materialnego, a mianowicie; art. 97 § 1 k.w., art. 96 § 1 k.w., art. 9 § 1 k.w., poprzez wymierzenie obwinionemu, na podstawie art. 97 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w., za popełnienie przypisanych mu wykroczeń z art. 97 § I k.w. i art. 96 § 1 k.w., łącznie kary jednego miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym, w sytuacji gdy podstawą wymierzenia kary powinien być przepis art. 96 § 1 k.w., który przewiduje najsurowszą karę, a nadto żaden z naruszonych przez obwinionego przepisów Kodeksu wykroczeń możliwości wymierzenia kary ograniczenia wolności nie przewiduje.Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest w stopniu oczywistym zasadna.
Art. 9 § 2 k.w. stanowi, że jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę. Spośród wykroczeń przypisanych obwinionemu najsurowszą kare przewiduje art. 96 § 1 k.w., a nie przyjęty za podstawę wymiaru kary art. 97 k.w. Ponadto, żaden z tych przepisów nie przewiduje możliwości wymierzenia kary ograniczenia wolności – art. 96 § 1 k.w. mówi o zagrożeniu karą grzywny bez określenia jej limitu, a art. 97 karą grzywny do 3 000 złotych albo karą nagany.W tym stanie rzeczy w zaskarżonym wyroku doszło do rażącego naruszenia wskazanych przepisów Kodeksu wykroczeń w części, w jakiej stanowiły one podstawę wymiaru kary.
Konieczne stało się uchylenie zaskarżonej części wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, w trakcie którego uwzględni on treść przepisów 96 § 1 k.w., art. 97 k.w. i art. 9 § 2 k.w.