Supreme Court quashes default judgment and dismisses proceedings after defendant withdrew objection to summary verdict.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's default judgment and ordered the dismissal of proceedings against the defendant. The defendant had previously withdrawn an objection to a summary verdict before the main trial began, rendering the initial verdict legally effective. The Court ruled that continuing the case after the effective withdrawal constituted a grave procedural violation by ignoring the principle of finality.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 506 § 5 k.p.k.; Art. 94 § 3 k.p.w.; Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.: A withdrawal of an objection to a summary verdict before the start of the main trial renders the initial verdict effective, requiring the dismissal of subsequent proceedings to prevent a grave violation of the prohibition on re-litigation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 401/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Anna Kowal w sprawie M. K.skazanego z art. 92a k.w.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 grudnia 2016 r.,kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanegood prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w M.z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt II W (...), 1) uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. oraz w zw. z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. i w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie, 2) obciąża Skarb Państwa wydatkami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w M. wyrokiem nakazowym z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II W (...), uznał M. K. za winnego wykroczenia z art. 92a k.w. i skazał go na karę grzywny w wysokości 100 zł. Obwiniony, w przepisanym terminie 7 dni od dnia doręczenia wyroku, zaskarżył ten wyrok sprzeciwem. W związku z tym, przewodniczący wydziału skierował sprawę obwinionego do rozpoznania na rozprawie, wyznaczając jej termin na 3 czerwca 2015 r. Wobec niestawiennictwa prawidłowo zawiadomionego obwinionego, Sąd w tym dniu, na podstawie art. 71 § 4 k.p.w., postanowił o prowadzeniu rozprawy zaocznie i rozpoczął przewód sądowy.
W dniu 8 czerwca 2015 r. do Sądu Rejonowego w M. wpłynęło, nadane w dniu 2 czerwca 2015 r., oświadczenie obwinionego o cofnięciu sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 2 kwietnia 2015 r.Pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w M. poinformował obwinionego, iż cofnięcie sprzeciwu jest niedopuszczalne z uwagi na rozpoczęcie przewodu sądowego. Następnie, w dniu 15 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w M. wydał zaskarżony wyrok zaoczny, który uprawomocnił się, wobec niezaskarżenia.Kasację na korzyść ukaranego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając „rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. w zw. z art. 94 § 3 k.p.w., polegające na rozpoznaniu sprawy na zasadach ogólnych i wydaniu wyroku zaocznego w sytuacji, gdy poprzednio wydany wobec obwinionego wyrok nakazowy stał się prawomocny, wskutek skutecznego cofnięcia sprzeciwu przez obwinionego M.
K., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.”. Podnosząc powyższe, skarżący organ wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., z powodu tego, że postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało już wcześniej prawomocnie zakończone”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiało jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 506 § 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w., sprzeciw od wyroku nakazowego w sprawie o wykroczenie może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej.
Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny (art. 94 § 3 k.p.w.).Pismo zawierające sprzeciw od wyroku nakazowego podlega takim samym rygorom, jak każde inne pismo procesowe. Znajduje do niego zastosowanie m.in. art. 124 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w., co oznacza, że termin do jego złożenia zostaje zachowany, jeżeli przed upływem terminu pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie pismo cofające sprzeciw zostało złożone w urzędzie Poczty Polskiej w dniu 2 czerwca 2015 r., a więc w sposób przewidziany w art. 124 k.p.k., z zachowaniem terminu określonego w art. 506 § 1 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w., to jest przed rozpoczęciem w dniu 3 czerwca 2015 r. przewodu sądowego.Zatem brak było podstaw, by stwierdzić niedopuszczalność cofnięcia sprzeciwu i dalej prowadzić odroczoną rozprawę.
Z dniem skutecznego cofnięcia sprzeciwu nastąpiło uprawomocnienie się wyroku nakazowego. Sąd obowiązany był w tej sytuacji na podstawie art. 62 § 1 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 in princ. k.p.w., umorzyć postępowanie.Dalsze procedowanie przez Sąd Rejonowy na zasadach ogólnych i wydanie wyroku zaocznego stanowiło rażące naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., zakazującego ponownego prowadzenia postępowania, jeżeli co do tego samego czynu, tej samej osoby zostało ono prawomocnie zakończone. Taka sytuacja procesowa zaistniała w niniejszej sprawie.
Skutkowało to koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku zaocznego i umorzenia postępowania wobec M. K., toczącego się po wydaniu wyroku nakazowego.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.