Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 35/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for failure to prove victim was misled about defendant's financial status.

Numero d'incarto IV KK 35/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the victim's counsel as obviously unfounded. The defendant was acquitted in the first instance for fraud, and the appellate court upheld this decision despite the appellant's claims of procedural errors and factual mistakes regarding the victim's knowledge. The court ruled that the victim was aware of the defendant's financial difficulties, thereby negating the essential element of deception required for the crime of fraud.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 286 § 1 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the appellate court has thoroughly addressed all arguments and the facts established by the first-instance court demonstrate that the victim possessed knowledge of the defendant's financial situation, precluding the legal characterization of the act as fraud.

Parole chiave

Generato dall'IA
fraud deception financial status cassation appeal obviously unfounded victim knowledge acquittal abbandono del procedimento per truffa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 286 § 1 k.k.
uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego W.
Art. 12 k.k.
z art. 12 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w K.
Art. 433 § 1 k.p.k.
art. 433 § 1 k.p.k., art.
Art. 433 § 2 k.p.k.
art. 433 § 1 k.p.k., art.
Art. 438 pkt 2 k.p.k.
433 § 1 k.p.k., art. 438 pkt 2 k.p.k., art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
438 pkt 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. poprzez utrzymanie w mocy wyroku pomimo niepełnego rozpoznania apelacji i nieuwzględnienia dowodów oferowanych przez oskarżyciela, które wskazywały na realizację przez oskarżonego znamion przestępstwa z art.
Art. 523 k.p.k.
Te jednak w istocie stały się podstawą wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia wbrew ograniczeniom wynikającym z art. 523 k.p.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 35/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 636 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 636 § 3 k.p.k.
Na podstawie art. 636 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 640 k.p.k.
Art. 637a k.p.k.
i art. 637a k.p.k. rozstrzygnięto o kosztach postępowania kasacyjnego.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 35/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy G. N. uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego W. S., od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt IX Ka ../16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K., z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt IX K …/14 postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć oskarżyciela posiłkowego W. S. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEG. N. subsydiarnym aktem oskarżenia został oskarżony o to, że: „doprowadził w okresie od 9 maja 2011 r. do dnia 20 października 2011 r. w K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, trzykrotnie W.S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci udzielonych pożyczek pieniędzy w łącznej kwocie 50.000,00 zł poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru zwrotu pożyczonych pieniędzy oraz poprzez zaniechanie poinformowania go o trudnej sytuacji Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego N. G. z siedzibą w Z., na jego szkodę”, tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt IX K …/14, G.

N. został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynu wyżej opisanego. Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt IX Ka ../16, po rozpoznaniu apelacji pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego W. S., zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił:„rażące naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść tego wyroku, tj. art. 433 § 1 k.p.k., art. 438 pkt 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. poprzez utrzymanie w mocy wyroku pomimo niepełnego rozpoznania apelacji i nieuwzględnienia dowodów oferowanych przez oskarżyciela, które wskazywały na realizację przez oskarżonego znamion przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. – w szczególności posługiwania się przez oskarżonego wykazem majątku, który rzekomo miał zabezpieczać zwrot pożyczek, a także przekazanych pokrzywdzonemu PIT-ów wykazujących obroty i przychody oskarżonego, które jak się okazało nie miało nić wspólnego z rzeczywistością;rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k., przez błędne przyjęcie, iż działania polegające na wprowadzeniu w błąd co do rzeczywistości swojej sytuacji finansowej w szczególności stwarzania wrażenia na udzielającym pożyczkę, iż sytuacja finansowa osoby realizującej oszustwo nie jest zła i uzasadnia udzielenie kolejnych pożyczek może zostać zinterpretowana w świetle tego artykułu jako przekazanie wiedzy o złej kondycji finansowej sprawcy przestępstwa, a tym samym powoduje zniesienie odpowiedzialności karnej za przestępstwo oszustwa;

błędne przyjęcie, iż brak wyjawienia istotnych postępowań komorniczych skierowanych do majątku dłużnika oraz wprowadzenie w błąd co do stanu swojego majątku, a w tym przypadku co do uzyskania odszkodowania, które miało zabezpieczyć zwrot udzielanych pożyczek, a którego w istocie dacie zaciągania nie było, nie jest realizacją znamion art. 286 k.k. w szczególności znamiona wprowadzenia w błąd co do sytuacji finansowej”.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K. i poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego”.Prokurator Prokuratury Rejonowej w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy, zważył, co następuje:Kasacja pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego W.

S. jest bezzasadna w stopniu oczywistym, dlatego została oddalona na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.). Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że Sąd Okręgowy w K. wydając zaskarżony wyrok dopuścił się rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego wskazanych w kasacji i to w takim stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia.Nie można bowiem podzielić stanowiska skarżącego, że Sąd odwoławczy rozpoznając apelację rażąco naruszył przepisy art. 433 § 2 k.p.k., gdyż uzasadnienie zaskarżonego wyroku wskazuje, że zostały w sposób prawidłowy rozpoznane wszystkie zarzuty podniesione w apelacji i Sąd Okręgowy w K., postępując zgodnie z zasadami określonymi w art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., w sposób wyczerpujący ustosunkował się do wszystkich zarzutów i wniosków podniesionych w apelacji oskarżyciela subsydiarnego, w tym naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa procesowego oraz zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, że oskarżony nie działał z zamiarem doprowadzenia W.

S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadzając go w błąd, który zdaniem Sądu wiedział o problemach finansowych oskarżonego. Sąd odwoławczy podał również czym się kierował wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji uznał za niezasadne i to w taki sposób, że możliwa jest obecnie kontrola kasacyjna orzeczenia tego Sądu. Obrońca w kasacji ponownie wskazuje na kwestie poruszane już w zwykłym środku zaskarżenia, co do których Sąd odwoławczy wszechstronnie się ustosunkował. Pełnomocnik w kasacji podnosząc zarzut obrazy prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k. oraz powiązany z nim zarzut błędnego przyjęcia, że oskarżony nie wprowadzał w błąd pokrzywdzonego co do stanu swojego majątku, w istocie prowadzi polemikę z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sąd I instancji.

Tego typu zabieg skarżącego nie może być prawnie skuteczny zwarzywszy, że o obrazie prawa materialnego możemy mówić tylko wówczas, gdy niekwestionowane są ustalenia faktyczne. Te jednak w istocie stały się podstawą wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia wbrew ograniczeniom wynikającym z art. 523 k.p.k. Zauważyć więc jedynie należy, że Sąd ten wykazał, że pokrzywdzony posiadał wiedzę o sytuacji finansowej oskarżonego, wiedział o jego kłopotach i długach oraz o zajęciach komorniczych. W. S. nie został więc wprowadzony w błąd co do sytuacji finansowej oskarżonego w czasie udzielania mu kolejnych pożyczek.

Okoliczność ta, w świetle ustawowych znamion przestępstwa oszustwa, stała się przeszkodą do przypisania oskarżonemu czynu z art. 286 § 1 k.k. Na podstawie art. 636 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 640 k.p.k. i art. 637a k.p.k. rozstrzygnięto o kosztach postępowania kasacyjnego.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. kc