Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 340/13 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed because cassation improperly challenges first-instance facts and misuses appeal reasoning requirements.

Numero d'incarto IV KK 340/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued violations of procedural rules regarding the appellate court's duty to address all appeal grounds substantively. The court held that the appellant incorrectly attempted to re-litigate factual findings and evidence from the first instance, which is prohibited in cassation proceedings, and that the appellate court had properly addressed the substantive arguments raised on appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 433 § 2 k.p.k.; art. 457 § 3 k.p.k.; art. 519 k.p.k.; art. 523 § 1 k.p.k.: Cassation proceedings do not allow challenging factual findings of the first instance; the appellate court must substantively address all appeal grounds rather than merely citing the correctness of the first-instance reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal factual findings review appellate court duties procedural error argument evidence re-examination

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 433 § 2 k.p.k.
Jednak wskazane przepisy adresowane są do sądu odwoławczego odnośnie do podstaw uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, co powinno nastąpić w wypadku uwzględnienia zarzutów odwoławczych (art. 433 § 2 k.p.k.).
art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. Natomiast sformułował zarzuty naruszenia art.
art. 519 k.p.k.
W kasacji powtórzono zarzuty procesowe i wskazano te same co w apelacji przepisy, choć kontrola kasacyjna nie odnosi się do orzeczenia sądu pierwszej instancji, tylko do wyroku sądu odwoławczego (art. 519 k.p.k.).
art. 523 § 1 k.p.k.
W rzeczywistości bowiem skarżący ponownie kwestionuje ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym (art. 523 § 1 k.p.k.).
art. 118 § 1 k.p.k.
Odczytując zarzuty kasacji przez pryzmat art. 118 § 1 k.p.k. należy stwierdzić, że wbrew stanowisku obrońcy, Sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji, tak w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, jak i naruszenia przepisów procesowych.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 340/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 200 § 1 k.k
M.‎skazanego za przestępstwo z art. 200 § 1 k.k.
art. 11 § 3 k.k
z art. 11 § 3 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 kwietnia 2013 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 27 grudnia 2012 r., postanowił:
art. 457 § 3 k.p.k
art. 433 § 2 k.p.k
Jednak wskazane przepisy adresowane są do sądu odwoławczego odnośnie do podstaw uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, co powinno nastąpić w wypadku uwzględnienia zarzutów odwoławczych (art. 433 § 2 k.p.k.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok SN z dnia 6 czerwca 2006 r., V KK 413/05
wyrok SN z dnia 6 czerwca 2006 r., V KK 413/05, OSNKW 2006, z.
V KK 413/05
Supreme Court quashes appeal judgment for failing to substantively address defense arguments under Criminal Procedure Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 340/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. sprawy J. M.‎skazanego za przestępstwo z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 kwietnia 2013 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 27 grudnia 2012 r., postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy skazanego została uznana za oczywiście bezzasadną, albowiem tylko pozornie stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia. W kasacji skarżący nie zakwestionował skutecznie sposobu przeprowadzenia kontroli odwoławczej, gdyż nie postawił zarzutu obrazy art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. Natomiast sformułował zarzuty naruszenia art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. Jednak wskazane przepisy adresowane są do sądu odwoławczego odnośnie do podstaw uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, co powinno nastąpić w wypadku uwzględnienia zarzutów odwoławczych (art. 433 § 2 k.p.k.).

Dlatego też ten przepis stanowi podstawę zarzutu kasacyjnego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że na podstawie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., sąd odwoławczy zobowiązany jest nie tylko do niepomijania żadnego z podniesionych zarzutów, ale także do rzetelnego ustosunkowania się do każdego z nich, bez względu na to, jaka strona zarzuty te wysuwa – choćby zbiorczo, ale zawsze przez odpowiednie argumentacje, a nie przez ogólnikowe odwołanie się do trafności ustaleń, ocen lub poglądów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia – dlaczego podniesione zarzuty i argumenty wysunięte na ich poparcie zasługują bądź nie zasługują na uwzględnienie (por. wyrok SN z dnia 6 czerwca 2006 r., V KK 413/05, OSNKW 2006, z. 7–8, poz. 76).Obraza zatem wskazanych przepisów polegać będzie na pominięciu w uzasadnieniu wyroku zarzutów zawartych w apelacji, jak i na nienależytym ich rozważeniu.

Wymóg zawarty w art. 433 § 2 k.p.k. w postaci „rozważenia” zarzutów, zabrania stosowania ogólnikowych sformułowań i stwierdzeń bez rzeczywistego pokrycia w realiach sprawy, natomiast nakłada obowiązek przedstawienia rzeczowej argumentacji, z której powinno jasno wynikać, dlaczego poszczególne zarzuty i zaprezentowana na ich poparcie linia argumentacyjna, zostały ocenione jako niezasadne, z przywołaniem konkretnych ustaleń lub ocen, poglądów prawnych, czy argumentów natury logicznej. Wskazane wyżej wymagania stawiane kontroli odwoławczej zostały przez Sąd Okręgowy spełnione.

Odczytując zarzuty kasacji przez pryzmat art. 118 § 1 k.p.k. należy stwierdzić, że wbrew stanowisku obrońcy, Sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji, tak w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, jak i naruszenia przepisów procesowych. W kasacji powtórzono zarzuty procesowe i wskazano te same co w apelacji przepisy, choć kontrola kasacyjna nie odnosi się do orzeczenia sądu pierwszej instancji, tylko do wyroku sądu odwoławczego (art. 519 k.p.k.). W rzeczywistości bowiem skarżący ponownie kwestionuje ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym (art. 523 § 1 k.p.k.).

W szczególności chodzi tu o zeznania świadka - pokrzywdzonej I. Z., który to dowód był przedmiotem szczegółowej kontroli odwoławczej. W tym zakresie rozważania sądu odwoławczego odnoszą się także do zarzutu sformułowanego w pkt 2 apelacji (str. 10 i nast. uzasadnienia). Sąd ten rozważył również zarzut apelacji co do nieprzesłuchania tego świadka z udziałem biegłego psychiatry, tylko biegłego psychologa i stanowisko wyrażone w tej kwestii Sąd Najwyższy w pełni aprobuje. Sąd odwoławczy odniósł się także do zarzutu wskazanego w pkt 4 apelacji i trafnie wykazał, dlaczego ten zarzut nie jest zasadny (str. 12 uzasadnienia).

Z powyżej wskazanych względów kasacja nie mogła doprowadzić do podważenia prawidłowości wyroku sądu odwoławczego. Dlatego też została oddalona jako oczywiście bezzasadna, zaś skazany został obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.